ماده 1 قانون تأسیس شرکت مخابرات ایران

به منظور تأسیس و توسعه و نگاهداری و بهره‌برداری شبکه‌های مخابرات کشور برای ایجاد ارتباط مخابرات اعم از عمومی و اختصاصی‌در داخل کشور و یا سایر کشورهای جهان و هماهنگ نمودن آنها به استثنای پخش رادیو و تلویزیون به دولت اجازه داده می‌شود شرکتی به نام شرکت‌مخابرات ایران که در این قانون شرکت نامیده می‌شود تشکیل دهد. شرکت وابسته به وزارت پست و تلگراف و تلفن است و تمام سهام آن با نام و متعلق‌به دولت خواهد بود اساسنامه شرکت ظرف سه ماه از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن تنظیم و پس از تأیید هیأت وزیران و تصویب کمیسیونهای‌امور استخدام و سازمانهای اداری، دارایی، دادگستری و پست و تلگراف مجلسین به مورد اجرا گذارده می‌شود. ‌هر گونه تغییر و یا اصلاح و الحاقی که در اساسنامه لازم بشود به پیشنهاد مجمع عمومی شرکت و تأیید هیأت وزیران با تصویب کمیسیونهای فوق‌الذکر‌به عمل خواهد آمد. ‌تبصره ۱ - مقصود از مخابرات در این قانون عبارت است از انتقال و ارسال علائم و نوشته‌ها و تصاویر و صداها و هر گونه اطلاعات دیگر به وسیله‌سیم یا بی‌سیم و یا نور و یا هر رویه الکترومغناطیسی. ‌تبصره ۲ - شبکه‌های مخابرات عمومی مذکور در این قانون عبارتند از مجموعه وسائل مخابراتی که برای استفاده عموم دائر بوده و یا بعداً دائر‌خواهد شد. ‌تبصره ۳ - شبکه‌های اختصاصی مخابرات عبارتند از مجموعه وسائل مخابراتی که برای استفاده گروه‌ها یا موارد خاصی دائر بوده و یا بعداً دائر‌گردد. ‌