ماده 39 قانون بودجه سال ۱۳۲۸ کل کشور

مستخدمینی که واجد شرایط مذکور در قانون مصوب ۱۸ فروردین ۱۳۲۸ نمی‌باشند از لحاظ شرایط بازنشستگی مشمول ماده ۴۳‌اصلاحی قانون استخدام کشوری مصوب آبان ماه ۱۳۰۹ بوده و میزان حقوق بازنشستگی آنها عبارت از یک سی‌ام مجموع حقوق و کمک دریافتی‌ضرب در سنوات خدمت خواهد بود که در هر حال از جمع حقوق و کمک دریافتی تجاوز نخواهد نمود این قانون از ۱۸ فروردین ۱۳۲۸ به موقع اجرا‌گذارده می‌شود و به کارمندانی که از آن تاریخ بازنشسته می‌شوند ۱۵% مذکور در آیین‌نامه کمک تعلق نخواهد گرفت و دولت در رد و قبول تقاضای‌بازنشستگی این قبیل مستخدمین مختار خواهد بود. ‌به وزارت دارایی اجازه داده می‌شود که به منظور تثبیت وضع استخدامی تلفنچی‌ها و رانندگان وزارتخانه‌ها و ادارات دولتی و مجلس شورای ملی که از‌بودجه کشور حقوق دریافت می‌دارند و مشمول مقررات قوانین استخدامی و لایحه تبدیل عنوان و تصویبنامه متمم آن واقع نشده‌اند آیین‌نامه‌ای که‌وضع استخدامی آنها را تأمین و یکنواخت نماید تهیه و پس از تصویب هیأت دولت به موقع اجرا گذارد. ‌آیین‌نامه نامبرده میزان حقوق و فوق‌العاده‌ها و سایر مزایا و مقررات استخدامی و شرایط بازنشستگی و پرداخت وظیفه به وارث این کارمندان را معین‌خواهد نمود. ‌سوابق این کارمندان از تاریخ ورود به خدمت محسوب شده و نرخ کشور بازنشستگی آنها صدی پنج و با داشتن ۲۵ سال سابقه خدمت یا ۵۵ سال سن‌می‌توانند با دریافت آخرین حقوق ضرب در سنوات خدمت از طرف ادارات مربوطه بازنشسته شده و یا تقاضای بازنشستگی نمایند. ‌فوق‌العاده ثابت و یا کمکی که این قبیل مستخدمین از تاریخ اول فروردین ۱۳۲۷ دریافت می‌داشته‌اند جزو حقوق آنها محسوب خواهد شد در مورد‌اخراج این کارمندان از خدمت کسور بازنشستگی پرداختی آنها مسترد خواهد شد. ‌