ماده 75 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور مکلف است با همکاری سایر دستگاههایاجرائی ذیربط، به منظور بهرهگیری از قابلیتها و مزیتهای سرزمین در راستای ارتقاء نقش وجایگاه بینالمللی کشور و تعامل مؤثر در اقتصاد بینالمللی، راهبردها و اولویتهای آمایشیذیل را در قالب برنامههای اجرایی از ابتدای برنامه چهارم، به مرحله اجرا درآورد: الف - بهرهگیری مناسب از موقعیت و توانمندیهای عرصههای مختلف سرزمین،برای توسعه علم و فناوری و تعامل فعال با اقتصاد جهانی، ازطرق مختلف از جمله تعیینمراکز و پارکهای فناوری علمی، تحقیقاتی، تخصصی و همچنین تعیین نقش و عملکردمناطق آزاد و ویژه اقتصادی. ب - استفاده مناسب از قابلیت و توان کلان شهرها، در جهت تقویت نقش فراملی وارتقاء جایگاه بینالمللی کشور، ازطریق تقویت مدیریت توسعه، برنامهریزی و اجرا در اینشهرها، تعیین حوزه عملکرد فراملی و بینالمللی هر یک و انتقال همزمان وظایف ملی ومنطقهای آنها به سایر شهرها. ج - بهرهگیری مناسب از قابلیتهای ترانزیتی کشور، ازطریق اولویتبندی محورهایخاص در دالانهای ارتباطی شرقی - غربی و شمالی - جنوبی کشور و تدوین برنامه توسعهمبادی، شبکهها و نقاط خاص واقع بر این محورها. د - آمادهسازی عرصههای مختلف سرزمین، برای پذیرش فعالیتهای جدید و ایجادفرصتهای شغلی متناسب با قابلیت هرمنطقه، ازطریق تکمیل، توسعه و تجهیز شبکههایزیربنائی. هـ - بهرهگیری از آثار انتشاری سرمایهگذاریهای ملی و فراملی در توسعه مناطقپیرامونی (به ویژه دشتها و پیرامون سدها)، ازطریق تهیه برنامههای چندبخشی و گسترششیوههای نوین معیشت و فعالیت و ساماندهی استقرار جمعیت و فعالیتها. و - بهرهگیری از منابع غنی نفت و گاز (به ویژه مناطق گازی پارس جنوبی)، درتوسعه فعالیتهای مرتبط و صنایع انرژیبر و سازماندهی جدید استقرار جمعیت و فعالیتهادر حاشیه جنوبی کشور برمبنای آن. ز - توسعه مناطق مرزی با هدف تقویت همگراییهای ملی و پیوند مناطق مرزی بااقتصاد ملی و فراملی. ح - بهرهگیری از قابلیتهای محیطی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مناطقروستایی کشور، ازطریق توسعه منابع انسانی، تنوعبخشی به فعالیتهای اقتصادی،ساماندهی نظام ارائه خدمات سطحبندی شده و اصلاح نظام برنامهریزی توسعهروستائی، با تأکید بر افزایش هماهنگی و محلی نمودن فرآیند آن.