ماده 29 قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران (۱۴۰۳ـ ۱۴۰۷)

به منظور کاهش ناترازی صندوق های بازنشستگی و تقویت توان صندوق­ها در انجام تکالیف محول شده از ابتدای سال اول اجرای برنامه: ۱ـ بیمه پردازانی که بیش از ۲۸ سال تمام سابقه بیمه­پردازی دارند به سنوات الزامی بیمه­پردازی آنان برای بازنشستگی اضافه نمی­گردد. ۲ـ بیمه پردازانی که از ۲۵ تا ۲۸ سال تمام سابقه بیمه­پردازی دارند به سنوات الزامی بیمه­پردازی آنان برای بازنشستگی به­ازای هر سال تا زمان بازنشستگی دو ماه اضافه می گردد. ۳ـ بیمه پردازانی که از ۲۰ تا ۲۵ سال تمام سابقه بیمه­پردازی دارند به سنوات الزامی بیمه­پردازی آنان برای بازنشستگی به­ازای هر سال تا زمان بازنشستگی سه­ماه اضافه می گردد. ۴ـ بیمه پردازانی که از ۱۵ تا ۲۰ سال تمام سابقه بیمه­پردازی دارند به سنوات الزامی بیمه­پردازی آنان برای بازنشستگی به­ازای هر سال تا زمان بازنشستگی چهار ماه اضافه می گردد. ۵ ـ بیمه پردازانی که مطابق قوانین کمتر از ۱۵ سال تمام سابقه بیمه­پردازی دارند به سنوات الزامی بیمه­پردازی آنان برای بازنشستگی پنج سال اضافه می­گردد