ماده 8 قانون برنامه هفت ساله دوم عمرانی کشور
اعتبار هزینه عملیات مندرج در این قانون از محل عوائد نفت خواهد بود. جمع وجوهی که به عنوان مالیات بر درآمد به موجب قرارداد نفت مصوب ۷ آبان ماه ۱۳۳۳ توسط وزارت دارایی وصول میشود و عوائدی که شرکتملی نفت به عنوان پرداخت مشخص (دوازده و نیم درصد از قیمت اعلان شده) از شرکتهای بازرگانی دریافت میدارد به ترتیب زیر بین وزارت دارایی وشرکت ملی نفت و سازمان برنامه تقسیم خواهد شد: در سالهای ۱۳۳۴ و ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶: الف - شرکت ملی نفت پس از تأمین هزینههای مجاز منظور در اساسنامه آن شرکت از محل عوائد پرداخت مشخص مازاد را در اختیار وزارتدارایی خواهد گذارد. ب - وزارت دارایی مازاد فوق را به اضافه ده درصد کل درآمد نفت (اعم از مالیات بر درآمد و پرداخت مشخص) برای تأمین هزینه حفظ و ادارهتأسیسات غیر انتفاعی موجود دولت از قبیل راهها و تأسیسات بهداشتی و فرهنگی و امثال آن و همچنین تأسیساتی از این قبیل که در اثر اجرای برنامههاایجاد و تحویل دولت میشود به مصرف خواهد رساند. ج - تتمه درآمد کل نفت (اعم از مالیات بر درآمد و پرداخت مشخص) برای انجام عملیات برنامه به سازمان برنامه پرداخت خواهد شد. در سالهای بعد تا خاتمه دوره برنامه: الف - هشتاد درصد کل درآمد نفت (اعم از مالیات بر درآمد و پرداخت مشخص) به سازمان برنامه پرداخت خواهد شد. ب - از بیست درصد دیگر پس از تأمین هزینههای مجاز منظور در اساسنامه شرکت ملی نفت مازاد برای پرداخت هزینه حفظ و اداره تأسیسات غیرانتفاعی در اختیار وزارت دارایی قرار خواهد گرفت. تبصره - تخصیص قسمتی از کل عوائد نفت به هزینه حفظ و اداره تأسیسات غیر انتفاعی دولت مشروط بر این است که کمیسیونی مرکب از وزیردارایی و یکی از وزراء به تعیین هیأت دولت و مدیر عامل سازمان برنامه تأیید نماید که استفاده از قسمتی از عوائد نفت برای منظور فوق ضروری است. کمیسیون فوق مکلف است پس از بررسی اقلام بودجه عمومی کشور و با توجه به اقداماتی که وزارت دارایی برای جبران کسر وجوه لازم جهت حفظ واداره تأسیسات غیر انتفاعی میکند و با در نظر گرفتن صرفهجوییهای ممکنه و ازدیاد درآمد دولت در اثر اجرای عملیات برنامه نظر خود را نسبت بهقسمتی از عوائد نفت که باید به تأمین هزینه حفظ و اداره تأسیسات غیر انتفاعی تخصیص یابد بدهد. چنانچه کمیسیون فوق تشخیص دهد که استفاده از درآمد نفت برای تأمین هزینه حفظ و اداره تأسیسات غیر انتفاعی تا حداکثر تعیین شده در فوقضروری نیست تفاوت بین آنچه کمیسیون تعیین میکند و حداکثر فوق به سهم سازمان برنامه افزوده خواهد شد. چنانچه از اول سال ۱۳۳۷ به بعد کمیسیون فوق تأیید نماید که مانده کل درآمد نفت پس از وضع سهمیه شرکت ملی نفت و هشتاد درصد سهمیه سازمانبرنامه برای تأمین هزینه حفظ و اداره تأسیسات غیر انتفاعی کافی نیست میتواند تا حداکثر پنج درصد از کل عوائد نفت را از هشتاد درصد سهمیهسازمان برنامه کسر نموده و به منظور فوق تخصیص دهد. تبصره ۲ - در صورتی که کل درآمد نفت در سال ۱۳۳۵ از ۱۴۴ میلیون دلار در هر یک از سالهای ۳۶، ۱۳۳۷ از ۱۸۸ میلیون دلار تجاوز نماید مازادآن علاوه بر سهمی که در این قانون برای وزارت دارایی پیشبینی شده است جهت تأمین احتیاجات ضروری دولت در اختیار وزارت دارایی قرار خواهدگرفت. دولت مکلف است اقداماتی به عمل آورد که کسر بودجه عمومی کشور از سال ۱۳۳۸ به بعد از مبالغی که از درآمد نفت برای تأمین هزینه حفظ و ادارهتأسیسات غیر انتفاعی تخصیص داده میشود تجاوز نکند به طوری که با پرداخت این مبالغ بودجه عمومی کشور توازن داشته و کسری در آن مشاهدهنشود. تبصره ۳ - برای این که در اثر تخصیص قسمتی از عوائد نفت به تأمین هزینه حفظ وارده تأسیسات غیر انتفاعی عملیات سازمان برنامه تقلیل نیابددولت مجاز است کسری احتیاجات سازمان برنامه را در سالهای ۱۳۳۴ و ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶ تا میزان ۲۴۰ میلیون دلار از راه تحصیل اعتبارات از مؤسساتداخلی یا خارجی تأمین نمایند و به تدریجی که احتیاج پیدا میکند با تصویب کمیسیون مشترک برنامه مجلسین از این اعتبارات استفاده و اعتباراتمورد استفاده را از محل عوائد مصرحه در ماده هشت یا درآمدهای دیگر سازمان برنامه مستهلک نماید.