ماده 109 قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران

برای دسترسی بخش آب و کشاورزی به حداکثر رشد پیش‌بینی شده در برنامه سوم توسعه، منابع و عوامل مؤثر در فعالیتها با اولویتهای‌زیر مورد نظر قرار خواهد گرفت: ‌الف - تأمین ماشین‌آلات و ادوات کشاورزی و بهبود مدیریت بهره‌برداری از ماشینها و تجهیزات تا رفع بُحران مکانیزاسیون. ب - افزایش راندمان آبیاری و بهره‌وری از آب و افزایش سطح زیر کشت آبی. ‌تبصره - دولت مکلف است از طرق گوناگون و ممکن زیر با اولویت دادن نسبت به پروژه‌های دیگر استحصال آب: ۱ - ساخت سدهای کوچک متعدد. ۲ - ساخت سدهای بزرگ مخزنی. ۳ - تنظیم مسیر عبور آب با احداث تونلهای انحرافی و شبکه توزیع مناسب. ۴ - ایستگاه‌های پمپاژ طراحی شده براساس اصول فنی و مهندسی. ‌از خروج آب از کشور جلوگیری نماید. به صورتیکه در پایان برنامه سوم، میزان استحصال آب از طریق رودخانه‌های مرزی به حداکثر ممکن خود رسیده‌و کمترین خروجی را از کشور داشته باشد. ج - مدیریت هماهنگ دام و مرتع و ساماندهی جامعه عشایری. ‌د - افزایش تولید علوفه به ویژه ذُ‌رت، سویا و پودر ماهی به منظور کاهش وابستگی به علوفه وارداتی و حمایت از تولیدکنندگان کود و سم در‌داخل برای کاهش واردات. ه - حمایت از ایجاد تعاونی‌های تولید کشاورزی و تشکلهای بهره‌برداران آب و خاک و منابع طبیعی با اولویت تعاونی‌های ایثارگران. ‌و - افزایش کمی و کیفی محصولات کشاورزی و آبزیان با هدف تأمین امنیت غذایی و توسعه صادرات و با اولویت دانه‌های روغنی و زیتون و‌محصولات باغی. ‌ز - دولت مکلف است از آغاز برنامه سوم، عشایر سیار کشور را طی دو برنامه پنج‌ساله از نظر اقتصادی و معیشتی و اشتغال با حفظ توانمندی‌های‌تولید، مسکن، ایجاد امکانات زیربنائی و خدمات رسانی، رفاه عمومی و اجتماعی سامان‌دهی نماید. ‌سهم تحقق اهداف برنامه سوم حداقل چهل درصد (۴۰%) و سرعت اجرای آن متناسب با تغییر کاربری و واگذاری مرتع خواهد بود که در امر واگذاری‌عرصه‌های مرتعی به‌علت داشتن پروانه بهره‌برداری و یا عرف بهره‌برداری دارای اولویت خواهند بود. ‌فصل چهاردهم - صنعت، معدن و بازرگانی ‌