ماده 1 قانون الحاق ماده واحده به قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱.۱۲.۱۰
به قانون گذرنامه مصوب ۱۳۵۱.۱۲.۱۰ ماده واحده - برای صدور گذرنامه جهت رانندگان و کمکرانندگان ترانزیت علاوهبر مقررات قانون گذرنامه رعایت موارد زیر الزامی است: ۱ - ارائه معرفینامه کتبی از بنگاهها، مؤسسات و شرکتهای مسافربری یا باربری که از طرف وزارت راه و ترابری فعالیت آنها مجاز شناخته شدهاست دائر بر اشتغال متقاضی در بنگاه یا مؤسسه و یا شرکتهای مزبور به شغل رانندگی یا کمکرانندگی که توسط دفتر اسناد رسمی گواهی امضاء شدهباشد. ۲ - ارائه تعهدنامه مبنی بر عدم اشتغال به شغل دیگری غیر از رانندگی یا کمکرانندگی که توسط دفتر اسناد رسمی گواهی امضاء شده باشد. ۳ - ارائه برگ عدم محکومیت مؤثر کیفری. ۴ - ارائه برگ عدم اعتیاد به مواد مخدر از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی. تبصره ۱ - صدور گذرنامه برای رانندگان یا کمکرانندگان موضوع این قانون که دارای محکومیت مؤثر کیفری هستند ولی از تاریخ پایان محکومیتایشان ۲ سال گذشته باشد به شرط معیل بودن با رعایت دیگر موارد فوق مجاز میباشد. تبصره ۲ - در صورت ثبوت تخلف نسبت به بند ۱ و ۲ این ماده، در دادگاه صالح راننده و کمکراننده متخلف با رعایت شرایط و امکانات خاطی ودفعات و مراتب جرم و مراتب تأدیب از وعظ و توبیخ و تهدید و درجات تعزیر به مدت پنج الی ده سال از مسافرت به خارج به عنوان راننده وکمکراننده ترانزیت محروم میشود. در صورتی که تخلف، مربوط به صدور معرفینامه خلاف باشد صادرکننده معرفینامه خلاف از طرف شرکت یا مؤسسه یا بنگاه موضوع بند ۱ این ماده،با رعایت شرایط و امکانات خاطی و دفعات و مراتب جرم و مراتب تأدیب از وعظ و توبیخ و تهدید به مجازات تعزیری محکوم میشود. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنی روز یکشنبه یازدهم دی ماه یک هزار و سیصد و شصت و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و درتاریخ ۱۳۶۷.۱۰.۲۰ به تأیید شورای نگهبان رسیده است. رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی