ماده 1 قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه لیسبون درمورد حمایت از اسامی مبدأ و ثبت بین المللی آنها مورخ 31 اکتبر 1958 ، تجدیدنظر شده در استکهلم به تاریخ 14 جولای 1967 و اصلاح شده به تاریخ 28 سپتامبر 1979

حضرت‌ حجت‌الاسلام‌ والمسلمین‌ جناب‌ آقای‌ سیدمحمد خاتمی‌ ریاست‌ محترم‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ لایحه‌ الحاق‌ دولت‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ به‌ موافقتنامه‌ لیسبون‌ درمورد حمایت‌ از اسامی‌ مبدأ و ثبت‌ بین‌المللی‌ آنها مورخ‌ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۸ (۹/۸/۱۳۳۷)، تجدیدنظر شده‌ در استکهلم‌ به‌ تاریخ‌ ۱۴ جولای‌ ۱۹۶۷ (۲۳/۴/۱۳۴۶) و اصلاح‌ شده‌ به‌ تاریخ‌ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹ (۶/۷/۱۳۵۸) که‌ از سوی‌ دولت‌ به‌ شماره‌ ۴۵۹۰۲/۲۹۲۹۵ مورخ‌ ۲/۹/۱۳۸۲ به‌ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ تقدیم‌ و درجلسه‌ علنی‌ روز سه‌شنبه‌ مورخ‌ ۲۷/۱۱/۱۳۸۳ مجلس‌ عیناً تصویب‌ و به‌ تأیید شورای‌ نگهبان‌ رسید، دراجرای‌ اصل‌ یکصد و بیست‌ و سوم‌ (۱۲۳) قانون‌ اساسی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ به‌پیوست‌ ارسال‌ می‌گردد./ن‌ غلامعلی‌ حدادعادل‌ رئیس‌ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ قانون‌ الحاق‌ دولت‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ به‌ موافقتنامه‌ لیسبون‌ درمورد حمایت‌ از اسامی‌ مبدأ و ثبت‌ بین‌المللی‌ آنها مورخ‌ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۸ (۹/۸/۱۳۳۷)، تجدیدنظر شده‌ در استکهلم‌ به‌ تاریخ‌ ۱۴ جولای‌ ۱۹۶۷ (۲۳/۴/۱۳۴۶) و اصلاح‌ شده‌ به‌ تاریخ‌ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹ (۶/۷/۱۳۵۸) ماده‌ واحده‌ - به‌ دولت‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ اجازه‌ داده‌ می‌شود به‌ موافقتنامه‌ لیسبون‌ درمورد حمایت‌ از اسامی‌ مبدأ و ثبت‌ بین‌المللی‌ آنها مورخ‌ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۸ (۹/۸/۱۳۳۷)، تجدیدنظر شده‌ در استکهلم‌ به‌ تاریخ‌ ۱۴ جولای‌ ۱۹۶۷ (۲۳/۴/۱۳۴۶) و اصلاح‌ شده‌ به‌ تاریخ‌ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹ (۶/۷/۱۳۵۸) ملحق‌ شود و اسناد الحاق‌ را به‌ امین‌ اسناد بسپارد. بسم‌الله‌ الرحمن‌ الرحیم‌ موافقتنامه‌ لیسبون‌ درمورد حمایت‌ از اسامی‌ مبدأ و ثبت‌ بین‌المللی‌ آنها مورخ‌ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۸ (۹/۸/۱۳۳۷)، تجدیدنظر شده‌ در استکهلم‌ به‌ تاریخ‌ ۱۴ جولای‌ ۱۹۶۷ (۲۳/۴/۱۳۴۶) و اصلاح‌ شده‌ به‌ تاریخ‌ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۹ (۶/۷/۱۳۵۸) ماده‌ ۱ - ۱ - کشورهائی‌ که‌ این‌ موافقتنامه‌ درمورد آنها اعمال‌ می‌شود اتحادیه‌ای‌ ویژه‌ را در چارچوب‌ اتحادیه‌ حمایت‌ از مالکیت‌ صنعتی‌ تأسیس‌ می‌کنند. ۲ - کشورهای‌ مزبور طبق‌ شرایط‌ این‌ موافقتنامه‌ تعهد می‌کنند از اسامی‌ مبدأ محصولات‌ سایر کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌ که‌ تحت‌ این‌ عنوان‌ در کشور مبدأ به‌ رسمیت‌ شناخته‌ شده‌ و مورد حمایت‌ قرار دارند و در دفتر بین‌المللی‌ مالکیت‌ معنوی‌ (که‌ از این‌ پس‌ به‌ عنوان‌ «دفتر بین‌المللی‌» یا «دفتر» خوانده‌ می‌شود) موضوع‌ کنوانسیون‌ تأسیس‌ سازمان‌ جهانی‌ مالکیت‌ معنوی‌ (که‌ از این‌ پس‌ به‌ عنوان‌ «سازمان‌» خوانده‌ می‌شود) به‌ ثبت‌ رسیده‌ است‌، در قلمرو خود حمایت‌ کنند. ماده‌ ۲ - ۱ - در این‌ موافقتنامه‌ «اسم‌ مبدأ» به‌ اسم‌ جغرافیائی‌ کشور، منطقه‌ یا محلی‌ اطلاق‌ می‌شود که‌ محصول‌ نشأت‌ گرفته‌ از آنجا و کیفیت‌ و مشخصات‌ آن‌ منحصراً یا اساساً به‌ خاطر محیط‌ جغرافیائی‌ از جمله‌ عوامل‌ طبیعی‌ و انسانی‌، است‌. ۲ - «کشور مبدأ» کشوری‌ است‌ که‌ اسم‌ آن‌ یا اسم‌ منطقه‌ یا محل‌ واقع‌ شده‌ در آن‌، اسم‌ مبدأ محسوب‌ می‌شود و معروفیت‌ محصول‌ به‌ خاطر آن‌ است‌. ماده‌ ۳ - حمایت‌ در مقابل‌ هرگونه‌ غصب‌ یا تقلید، حتی‌ اگر مبدأ واقعی‌ محصول‌ ذکرشود یا اسم‌ به‌ صورت‌ ترجمه‌ شده‌ یا به‌ همراه‌ اصطلاحاتی‌ مانند «قسم‌»، «نوع‌»، «ساخت‌»، «تقلید» یا مانند آن‌ به‌ کار رود، تضمین‌ خواهد شد. ماده‌ ۴ - مفاد این‌ موافقتنامه‌ به‌ هیچ‌ وجه‌ حمایتی‌ را که‌ از قبل‌، اسامی‌ مبدأ در هر یک‌از کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌ به‌ موجب‌ سایر اسناد بین‌المللی‌، مانند کنوانسیون‌ پاریس‌ برای‌ حمایت‌ از مالکیت‌ صنعتی‌ مورخ‌ ۲۰ مارس‌ ۱۸۸۳ (۲۹/ ۱۲/۱۲۶۲) تجدید نظرهای‌ بعدی‌ آن‌ و موافقتنامه‌ مادرید برای‌ جلوگیری‌ از نصب‌ نشانه‌های‌ منبع‌ غیرواقعی‌ یا گمراه‌کننده‌ بر روی‌ کالاها مورخ‌ چهاردهم‌ آوریل‌ ۱۸۹۱ (۲۵/۱/۱۲۷۰) و تجدیدنظرهای‌ بعدی‌ آن‌، یا به‌ موجب‌ قانون‌ داخلی‌ یا تصمیمات‌ دادگاه‌ از آن‌ برخوردار بوده‌اند، مستثنی‌ نمی‌سازد. ماده‌ ۵ - ۱- ثبت‌ اسامی‌ مبدأ، به‌ درخواست‌ ادارات‌ کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌، به‌ نام‌ هر شخص‌ حقیقی‌ یا حقوقی‌، اعم‌ از عمومی‌ یا خصوصی‌، که‌ طبق‌ قانون‌ داخلی‌ آنها حق‌ استفاده‌ از این‌ اسامی‌ را دارد، در دفتر بین‌المللی‌ انجام‌ خواهد گرفت‌. ۲- دفتر بین‌المللی‌ بدون‌ تأخیر موارد ثبت‌ مزبور را به‌ اطلاع‌ ادارات‌ کشورهای‌ مختلف‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌ خواهد رساند و آنها را در نشریه‌ای‌ منتشر خواهد کرد. ۳- اداره‌ هر کشوری‌ می‌تواند اعلام‌ کند که‌ از اسم‌ مبدائی‌ که‌ ثبت‌ آن‌ به‌ اطلاع‌ آن‌ رسیده‌است‌ نمی‌تواند حمایت‌ نماید، اما فقط‌ در صورتی‌ که‌ اعلامیه‌ آن‌ همراه‌ با دلایل‌ این‌ امر، ظرف‌ مدت‌ یکسال‌ پس‌ از دریافت‌ اطلاعیه‌ ثبت‌، به‌ اطلاع‌ دفتر بین‌المللی‌ برسد و مشروط‌ بر اینکه‌ چنین‌ اعلامیه‌ای‌ در کشور ذی‌ربط‌، به‌ زیان‌ سایر اشکال‌ حمایت‌ از اسم‌ مزبور که‌ مالک‌ آن‌ استحقاق‌ مطالبه‌ آن‌ را به‌ موجب‌ ماده‌ (۴) فوق‌ دارد، نباشد. ۴- پس‌ از انقضای‌ مدت‌ یکسال‌ پیش‌بینی‌ شده‌، در بند فوق‌، ادارات‌ کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ نمی‌توانند با چنین‌ اعلامیه‌ای‌ مخالفت‌ کنند. ۵- دفتر بین‌المللی‌ در اسرع‌ وقت‌، هرگونه‌ اعلامیه‌ صادره‌ به‌ موجب‌ مفاد بند (۳) این‌ ماده‌ توسط‌ اداره‌ کشور دیگر را به‌ اطلاع‌ اداره‌ کشور مبدأ خواهد رساند. طرف‌ ذی‌نفع‌ پس‌ از اینکه‌ ازطریق‌ اداره‌ ملی‌ خود از اعلامیه‌ صادره‌ توسط‌ کشور دیگر مطلع‌ شد، می‌تواند در آن‌ کشور دیگر به‌ کلیه‌ طرق‌ دادخواهی‌های‌ قضائی‌ و اداری‌ که‌ در دسترس‌ اتباع‌ آن‌ کشور قرار دارد، متوسل‌ شود. ۶- اگر اسمی‌ به‌ موجب‌ اطلاعیه‌ ثبت‌ بین‌المللی‌ در کشوری‌ معین‌ مورد حمایت‌ قرار گرفته‌است‌ مورد استفاده‌ اشخاص‌ ثالثی‌ در آن‌ کشور قبل‌ از تاریخ‌ چنین‌ اطلاعیه‌ای‌ باشد، اداره‌ صلاحیتدار کشور مذکور حق‌ دارد مهلتی‌ حداکثر دوساله‌ را به‌ اشخاص‌ ثالث‌ مزبور برای‌ متوقف‌کردن‌ استفاده‌ از این‌ اسم‌ اعطا کند، مشروط‌ براینکه‌ طی‌ مدت‌ سه‌ ماه‌ پس‌ از انقضای‌ مدت‌ یکساله‌ پیش‌بینی‌ شده‌ در بند «۳» فوق‌، دفتر بین‌المللی‌ را از این‌ امر آگاه‌ سازد. ماده‌ ۶ - اسمی‌ که‌ در یکی‌ از کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌ به‌ موجب‌ تشریفات‌ مقرر در ماده‌ (۵) این‌ موافقتنامه‌ از حمایت‌ برخوردار شده‌است‌ نمی‌تواند در آن‌ کشور مادامی‌ که‌ در کشور مبدأ به‌ عنوان‌ اسم‌ مبدأ مورد حمایت‌ قرار دارد، به‌ عنوان‌ اسم‌ عام‌ تلقی‌ شود. ماده‌ ۷ - ۱- ثبت‌ انجام‌ شده‌ در دفتر بین‌المللی‌ طبق‌ ماده‌(۵) این‌ موافقتنامه‌، حمایت‌ را برای‌ کل‌ دوره‌ موضوع‌ ماده‌ فوق‌، بدون‌ نیاز به‌ تجدید، تضمین‌ خواهدکرد. ۲- برای‌ ثبت‌ هر اسم‌ مبدأ، هزینه‌ واحدی‌ پرداخت‌ خواهدشد. ماده‌ ۸ - اقدام‌ حقوقی‌ لازم‌ برای‌ تضمین‌ حمایت‌ از اسم‌ مبدأ در هر یک‌ از کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌ به‌ موجب‌ مقررات‌ قوانین‌ ملی‌ می‌تواند در موارد زیر صورت‌ گیرد: ۱- بنا به‌ تقاضای‌ اداره‌ صلاحیتدار یا به‌ درخواست‌ دادستان‌. ۲- توسط‌ هر شخص‌ ذی‌نفع‌، اعم‌ از حقیقی‌ یا حقوقی‌ و عمومی‌ یا خصوصی‌. ماده‌ ۹ - ۱ - الف‌ - اتحادیه‌ ویژه‌ دارای‌ مجمعی‌ مرکب‌ از کشورهای‌ تصویب‌کننده‌ یا ملحق‌شونده‌ به‌ این‌ سند خواهدبود. ب‌ - دولت‌ هر کشور دارای‌ یک‌ نماینده‌ خواهدبود که‌ می‌تواند از یاری‌ نمایندگان‌ علی‌البدل‌، مشاورین‌ و کارشناسان‌ بهره‌مند شود. ج‌ - هزینه‌های‌ هر هیأت‌ نمایندگی‌ به‌ عهده‌ دولتی‌ خواهدبود که‌ آن‌ را منصوب‌ کرده‌است‌. ۲ - الف‌ - مجمع‌ به‌ امور زیر خواهد پرداخت‌: (۱) - انجام‌ کلیه‌ امور راجع‌ به‌ حفظ‌ و توسعه‌ اتحادیه‌ ویژه‌ و اجرای‌ این‌ موافقتنامه‌ (۲) - دادن‌ دستوراتی‌ به‌ دفتر بین‌المللی‌ راجع‌ به‌ تدارک‌ فراهمایی‌های‌ (کنفرانسهای‌) بازنگری‌، با توجه‌ مقتضی‌ به‌ اظهارنظرهای‌ آن‌ دسته‌ از کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌ که‌ این‌ سند را تصویب‌ نکرده‌ یا به‌ آن‌ ملحق‌ نشده‌اند. (۳) - اصلاح‌ مقررات‌ از جمله‌ تعیین‌ مبلغ‌ هزینه‌ موضوع‌ بند (۲) ماده‌ (۷) این‌ موافقتنامه‌ و سایر هزینه‌های‌ مربوط‌ به‌ ثبت‌ بین‌المللی‌. (۴) - بررسی‌ و تأیید گزارشها و فعالیتهای‌ مدیرکل‌ سازمان‌ (که‌ از این‌ پس‌ به‌ عنوان‌ «مدیرکل‌» خوانده‌ می‌شود) راجع‌ به‌ اتحادیه‌ ویژه‌ و دادن‌ تمامی‌ دستورات‌ لازم‌ به‌ وی‌ درباره‌ موضوعاتی‌ که‌ در محدوده‌ صلاحیت‌ اتحادیه‌ ویژه‌ هستند. (۵) - تصمیم‌گیری‌ در مورد برنامه‌ و تصویب‌ بودجه‌ دوسالانه‌ اتحادیه‌ ویژه‌ و تصویب‌ صورتحسابهای‌ نهایی‌ آن‌. (۶) - تصویب‌ مقررات‌ مالی‌ اتحادیه‌ ویژه‌ (۷) - تشکیل‌ کار گروههای‌ (کمیته‌های‌) کارشناسان‌ و گروههای‌ کاری‌ که‌ ممکن‌ است‌ برای‌ نیل‌ به‌ اهداف‌ اتحادیه‌ ویژه‌ لازم‌ بنظر برسند. (۸) - تعیین‌ کشورهای‌ غیرعضو اتحادیه‌ ویژه‌ و سازمانهای‌ بین‌الدولی‌ و غیردولتی‌ بین‌المللی‌ که‌ به‌ عنوان‌ ناظر در جلسات‌ آن‌ پذیرفته‌ می‌شوند. (۹) - تصویب‌ اصلاحات‌ مواد (۹) تا (۱۲) (۱۰) - اتخاذ هر اقدام‌ مناسب‌ دیگر به‌ منظور پیشبرد اهداف‌ اتحادیه‌ ویژه‌. (۱۱) - انجام‌ وظایف‌ دیگری‌ که‌ به‌ موجب‌ این‌ موافقتنامه‌ مقتضی‌ باشد. ب‌ - مجمع‌ درخصوص‌ موضوعاتی‌ که‌ مورد علاقه‌ سایر اتحادیه‌های‌ تحت‌ مدیریت‌ سازمان‌ هستند نیز پس‌ از استماع‌ نظر مشورتی‌ کارگروه‌ (کمیته‌) هماهنگی‌ سازمان‌، تصمیم‌گیری‌ خواهدنمود. ۳- الف‌ - هر کشور عضو مجمع‌، دارای‌ یک‌ رأی‌ خواهدبود. ب‌ - حضور نصف‌ کشورهای‌ عضو مجمع‌، حد نصاب‌ رسمیت‌ جلسات‌ خواهدبود. ج‌ - قطع‌ نظر از مفاد جزء(ب‌) فوق‌، اگر در هر اجلاس‌، تعداد کشورهای‌ حاضر کمتر از نصف‌ ولی‌ مساوی‌ یا بیشتر از ثلث‌ کشورهای‌ عضو مجمع‌ باشد، مجمع‌ می‌تواند، به‌ جز در مورد آئین‌ کار خود، در سایر موارد تصمیم‌گیری‌ کند. کلیه‌ تصمیمات‌ مزبور تنها در صورتی‌ نافذ خواهندبود که‌ شرایطی‌ که‌ از این‌ پس‌ مقرر می‌شوند رعایت‌ شده‌باشند. دفتر بین‌المللی‌ تصمیمات‌ مذکور را برای‌ کشورهای‌ عضو مجمع‌ که‌ نمایندگان‌ آنها در جلسه‌ حاضر نبوده‌اند، ارسال‌ خواهد کرد واز آنها خواهدخواست‌ که‌ ظرف‌ مدت‌ سه‌ ماه‌ از تاریخ‌ ارسال‌، رأی‌ مثبت‌، منفی‌ یا ممتنع‌ خود را بطور کتبی‌ اعلام‌ کنند. اگر پس‌ از انقضای‌ مدت‌ مزبور، تعداد کشورهایی‌ که‌ به‌ طریق‌ فوق‌ رأی‌ مثبت‌، منفی‌ یا ممتنع‌ خود را اعلام‌ داشته‌اند به‌ تعدادی‌ برسند که‌ برای‌ دستیابی‌ به‌ حد نصاب‌ در جلسه‌، کمبود وجود داشته‌است‌، تصمیمات‌ مزبور نافذ خواهد شد، مشروط‌ بر اینکه‌ در همان‌ زمان‌، اکثریت‌ مورد نیاز کماکان‌ با این‌ تعداد حاصل‌ باشد. د - با رعایت‌ مفاد بند (۲) ماده‌ (۱۲) این‌ موافقتنامه‌، تصمیم‌گیری‌ مجمع‌ مستلزم‌ دو سوم‌ آرای‌ داده‌ شده‌، خواهد بود. هـ - آراء ممتنع‌ به‌ عنوان‌ رأی‌ محاسبه‌ نخواهندشد. و - یک‌ نماینده‌ تنها تحت‌ نام‌ یک‌ کشور می‌تواند حاضر شده‌ و رأی‌ بدهد. ز - کشورهای‌ عضو اتحادیه‌ ویژه‌ که‌ عضو مجمع‌ نیستند به‌ عنوان‌ ناظر در جلسات‌ مجمع‌ پذیرفته‌ خواهندشد. ۴- الف‌ - مجمع‌ در دو سال‌ تقویمی‌، یکبار به‌ دعوت‌ مدیرکل‌ به‌ عنوان‌ اجلاس‌ عادی‌ تشکیل‌ جلسه‌ خواهدداد و در صورتی‌ که‌ شرایط‌ استثنائی‌ وجود نداشته‌باشد، تشکیل‌ جلسه‌ طی‌ همان‌ دوره‌ و در همان‌ محل‌ مجمع‌ عمومی‌ سازمان‌ خواهدبود. ب‌ - مجمع‌ به‌ درخواست‌ یک‌ چهارم‌ کشورهای‌ عضو مجمع‌، به‌ دعوت‌ مدیرکل‌، اجلاس‌ فوق‌العاده‌ تشکیل‌ خواهدداد. ج‌ - دستور کار هر اجلاس‌ توسط‌ مدیرکل‌ تهیه‌ خواهدشد. ۵- مجمع‌ آئین‌ کار خود را تصویب‌ خواهد کرد. ماده‌ ۱۰ - ۱- الف‌ - انجام‌ ثبت‌ بین‌المللی‌ و تکالیف‌ مرتبط‌ با آن‌، همچنین‌ کلیه‌ سایر تکالیف‌ اداری‌ راجع‌ به‌ اتحادیه‌ ویژه‌، به‌ عهده‌ دفتر بین‌المللی‌ خواهدبود. ب‌ - دفتر بین‌المللی‌، بویژه‌ جلسات‌ را تدارک‌ خواهد کرد و امور دبیرخانه‌ مجمع‌ و کار گروههای‌ ( کمیته‌های‌) کارشناسان‌ و گروههای‌ کاری‌ را که‌ ممکن‌ است‌ مجمع‌ تشکیل‌ داده‌باشد، به‌ عهده‌ خواهدگرفت‌. ج‌ - مدیر کل‌، بالاترین‌ مقام‌ اجرایی‌ اتحادیه