ماده 1 قانون اعتبارات مخارج مملکتی سنه مالیه تنگوز ئیل ۱۳۰۲

است که راجع به بودجه وزارت جنگ و ترتیب‌پرداخت آن بالاستقلال تصویب و خارج از این لایحه است. ‌بودجه تفصیلی که در این ماده قید شده است باید متضمن کلیه مخارج و حقوق هذه‌السنه هر وزارتخانه و مطابق با قانون استخدام باشد. ‌تبصره - وزارت مالیه مختار است که مستمریات را به طور ماهیانه یا سالیانه بپردازد. ‌ماده چهارم - میزان مصرف اعتبار مملکتی که در بودجه منظور شده است نباید از یک دوازدهم آن در هر برج تجاوز کند و پرداخت میزان ماهیانه‌مذکور باید با تصویب کتبی هیأت وزراء به عمل آید و وزارت مالیه مکلف است که صورت جزو آن را تا ده روز از آخر هر برج به مجلس تقدیم نماید و‌این وجه نباید به هیچوجه به مصرف حقوق اداری و وظیفه و شهریه و اضافه حقوق و امثال آن برسد. ‌ماده پنجم - هر یک از وزارتخانه‌ها باید در بودجه پیشنهادی صدی دو از اعتبار مختصه خود را برای مخارج غیر مترقبه تخصیص دهد. ‌ماده ششم - اعتبار مصوبه در ماده اولی شامل کلیه مخارج دولتی اعم از نقد و جنس می‌باشد. ‌ماده هفتم - پرداخت وجوه برای خدمات انجام شده یا تسلیم اموال به عمل خواهد آمد. ‌ماده هشتم - هیچ یک از وزارتخانه‌ها مجاز نخواهد بود که از عایدات خود مستقیماً صرف مخارج خود نماید. ‌ماده نهم - اعتباراتی که برای حقوق یا مخارج بالاختصاص تصویب می‌شود به مصرف یکدیگر نخواهد رسید.