ماده 43 قانون اصلاح قسمتی از مواد قانون استخدام کشوری
قانون استخدام کشوری مصوب ۶ آبان ماه ۱۳۰۹ متقاعد نمایند دخول ثانوی این قبیل اشخاص در خدمترسمی ممکن نخواهد بود مگر به موجب قوانین عمومی موجوده برای استخدام جدید. حقوق تقاعدی که به این اشخاص داده خواهد شد عبارتخواهد بود از ضرب یک شصتم حقوق مقام اخیر آنها در سنین خدمتشان در صورت عدم تجاوز سن آنها از چهل سال شمسی و از ضرب یک چهلمحقوق مقام اخیر آنها در سنین خدمتشان در صورت تجاوز سن آنها از چهل سال شمسی همچنین کسانی که در آتیه پنج سال متوالی منتظر خدمتبمانند به ترتیب مذکور در فوق متقاعد خواهند شد. به علاوه وزارتخانهها و ادارات مستقله میتوانند منتظرین خدمتی را که سن آنها از پنجاه و پنج سال تجاوز کرده باشد تا دو هفته بعد از تصویب اینقانون متقاعد نمایند حقوق تقاعد آنها مطابق اصول و حساب معمولی پرداخته خواهد شد مگر در صورتی که مدت خدمت آنها کمتر از ده سال باشد کهدر این صورت حقوق تقاعد آنها عبارت خواهد بود از ضرب یک چهلم حقوق مقام اخیر آنها در سنین خدمت. تبصره ۱ - کسانی که در تاریخ تصویب این قانون بیش از چهار سال متوالی منتظر خدمت بوده و کلیه مدت خدمت آنها بیش از شش سال نباشد بااسترداد کسور تقاعدی که پرداختهاند از خدمت معاف شده و حق تقاعد نخواهند داشت. وزارت عدلیه تا یک هفته مجاز است کسانی را که به موجب اختیارات وزیر عدلیه داخل خدمت دولت شده و در تاریخ تصویب این قانون منتظرخدمت آن وزارتخانه هستند با استرداد کسور تقاعدی که دادهاند از خدمت معاف نمایند این اشخاص حق تقاعد نخواهند داشت. تبصره ۲ - منتظرین خدمتی که در خارجه مشغول تحصیل هستند در صورتی که از تاریخ تصویب این قانون تا شش ماه تصدیقنامه راجع به اشتغالبه تحصیل به وزارتخانه خود ارسال دارند مشمول مقررات این ماده نخواهند شد. تبصره ۳ - مدت نمایندگی در مجلس شورای ملی از حیث این قانون جزو مدت انتظار خدمت محسوب نمیشود. ماده چهارم - مستخدمین دفتری وزارت دربار پهلوی و دفتر مخصوص شاهنشاهی که فعلاً مشغول خدمت هستند مشمول قانون استخدام کشوریبوده و رتبه هر یک از آنها مطابق اسناد و سابقه خدمت آنها معین گردیده و مطابق قانون استخدام کشوری مدارج ترفیعات خود را طی خواهند نمود ولیدر موقع تقاعد حق استفاده از حقوق تقاعد وقتی خواهند داشت که کسور تقاعد دوره خدمت خود را پرداخته باشند. ماده پنجم - کسانی که دوسیه سابقه خدمت خود را در مدت قانونی که در قانون مصوب ۲۲ اسفند ماه ۱۳۰۷ شمسی معین شده به اداره استخداموزارت متبوعه خود تقدیم کرده و رسید گرفتهاند و در دفتر ثبت مراسلات آن اداره در آن موقع ثبت شده باشد ولی از طرف اداره استخدام آن وزارتخانهبه وزارت مالیه در مدت قانونی داده نشده است در صورتی که در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۰۷ سه سال متوالی منتظر خدمت نبوده باشند از تاریخ تصویب اینقانون تا سه ماه اجازه داده میشود که آن دوسیهها تکمیل و به وزارت مالیه داده شود که پس از رسیدگی در صورت دارا بودن سوابق قانونی سند خدمتآنها از طرف وزارت مالیه صادر و جزو مستخدمین رسمی محسوب شوند. ماده ششم -