ماده 1 قانون اصلاح قانون واگذاری اراضی و ابنیه دولتی به مؤسسات خیریه و درمانی مصوب اسفند ۱۳۴۳
به دولت اجازه داده میشود از ابنیه و اراضی متعلق به خود که مورد احتیاج نباشد به منظور ایجاد تأسیسات و استفاده به مؤسساتعامالمنفعه - خیریه - درمانی - فرهنگی - آموزشی - ورزشی - امدادی و اجتماعی که به صورت غیر انتفاعی اداره شوند بنا به پیشنهاد وزارت آبادانیو مسکن و تصویب هیأت وزیران بدون اخذ بها واگذار نماید ابنیه و اراضی واگذار شده و مستحدثات در آن عیناً و منفعتاً تحت هیچ عنوان قابلیتانتقال به غیر ندارد. تبصره ۱ - مساحت زمین مورد تقاضا و مدت لازم برای ایجاد تأسیسات در آن به تشخیص وزارت آبادانی و مسکن باید متناسب با طرح مربوطباشد. تبصره ۲ - مؤسسه عامالمنفعه تقاضاکننده زمین باید اعتبار لازم را برای اجرای طرح خود در اختیار داشته باشد. تبصره ۳ - در صورتی که ظرف مدت مقرر در تصویبنامه طرح مربوط اجرا نشود و یا بر خلاف منظوری که از واگذاری آن بوده است مورد استفادهقرار گیرد ابنیه و اراضی و مستحدثات واقع در آن به دولت مسترد خواهد شد. تبصره ۴ - در صورت انحلال یا رفع نیاز مؤسسه تقاضاکننده ابنیه و اراضی و مستحدثات واقع در آن به دولت مسترد خواهد شد. تبصره ۵ - اراضی دولتی واقع در خارج از محدوده شهرها از شمول مقررات این قانون مستثنی است و در مورد واگذاری آنها طبق قوانین و مقرراتمربوط عمل خواهد شد. قانون فوق مشتمل بر یک ماده و پنج تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز سهشنبه ۱۳۵۱.۱۰.۱۲ در جلسه روز دوشنبه شانزدهمبهمن ماه یک هزار و سیصد و پنجاه و یک شمسی به تصویب مجلس سنا رسید. رییس مجلس سنا - جعفر شریف امامی