ماده 9 قانون اصلاح قانون انحصار بازرگانی خارجی

‌الف - گمرکخانه‌های ورود مکلف می‌باشند در موقع انجام آیین گمرکی کالا ارزش سیف آن را به دقت تعیین نموده و به همان میزان پروانه ورود دریافت‌و گواهینامه ورود بدهند و پروانه ورود دریافتی را با توضیح کیفیت استفاده از آن پس از ثبت در دفتر مخصوص به وزارت بازرگانی ارسال نمایند. ب - کالاهای ورودی از لحاظ تعیین حساب رسیده‌ها و فرستاده‌های کشور و اخذ و ابطال پروانه ورود باید به میزان بهای تمام شده تا ورود به گمرکخانه‌مرزی ایران (‌بهای سیف) ارزیابی شود - این نحو ارزیابی تأثیری در حساب حقوق گمرکی که مطابق قانون تعرفه گمرک به کالای رسیده تعلق می‌گیرد‌ندارد. ج - وارد نمودن کالایی که در سهمیه‌های اقتصادی ذکر نشده باشد ممنوع است و پروانه ورود برای آنها داده نمی‌شود مگر به موجب تصویبنامه هیأت‌وزیران. ‌د - وارد کردن اشیاء زیر به کشور محتاج به ارائه پروانه ورود نمی‌باشند: ۱ - آنچه به عنوان ترانزیت یا کابوتاژ وارد می‌شود. ۲ - اسباب سفر و اشیاء شخصی مسافرین در حدود احتیاج واقعی آنها به تشخیص اداره گمرک. ۳ - اثاثیه منزل و ابزار کار و دام‌های مهاجرین ایرانی در موقع بازگشت به میهن. ۴ - زر و سیم به شکل شمش و خاک و مسکوک. ۵ - روزنامه و مجله و کاتالوک. ۶ - نمونه بی‌بها. ‌تبصره - اشیایی که ورود آنها به کشور مطابق مقررات این قانون از ارائه پروانه ورود بخشوده می‌باشند از الزام خرید گواهینامه صدور نیز بخشوده‌خواهند بود. پروانه ورود کتاب بدون اخذ گواهینامه صدور داده می‌شود. ه - کالاهای موضوع مبادلات مرزی تا میزان هزار ریال در ورود و صدور ممکن است به موجب تصویب‌نامه هیأت وزیران از ارائه پروانه ورود و گرفتن‌گواهینامه صدور بخشوده گردد. ‌و - دولت می‌تواند چگونگی ساخت کالاهای خارجی و طرز بسته‌بندی آنها را به شکل مخصوص شرط ورود قرار دهد. ‌ماده چهارم - مواد ۷ و ۱۰ قانون انحصار بازرگانی خارجی مصوب ۱۹ تیر ۱۳۱۱ و تبصره