ماده 119 قانون استخدام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران

کارکنان به اقتضای ابراز لیاقت و شایستگی به شرح زیر مورد تشویق قرار میگیرند: الف – تشویق شفاهی. ب – تشویق کتبی. ج – تشویق در دستور قسمتی. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) د- تشویق در دستور نیروی انتظامی یا سازمان (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) هـ – تشویق در فرمان همگانی (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) و – اعطای مرخصی تشویقی حداکثر به مدت سی روز در طول یک سال. ز – اعطای جوایز. ح – اعطای پاداش نقدی از یک تا سه برابر وجوه دریافتی ماهانه در طول یک سال. طـ – اعطای یک واحد ارتقاء حقوقی با تصویب فرمانده نیروی انتظامی. ی – سفر حج یا عمره مفرده یا عتبات عالیات و سایر اماکن متبرکه با هزینه نیروی انتظامی. ک – اعطای ارشدیت، به میزان کمتر از حداقل مدت توقف قانونی در درجه یا رتبه مربوطه. ل – اعطای درجه یا یک رتبه تشویقی با احتساب قدمت خدمت در درجه یا رتبه قبل. م – اعطای نشان.

تبصره 1: فرماندهان و مسؤولین در صورت اقتضاء میتوانند درحدود اختیارات قانونی خود تنبیه در حال اجرا را به عنوان تشویق مورد عفو قرار دهند.

تبصره 2: نیروی انتظامی میتواند با تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون همه ساله حداکثر به نسبت یک درصد از کارکنانی که بیش از بیست سال سابقه خدمت داشته و شایستگی و خلاقیت و ابتکار لازم را در جهت پیشبرد اهداف سازمان از خود بروز داده اند، برای یک بار در طول خدمت یک رتبه حقوقی تشویقی اعطاء نماید.

تبصره 3: تشویق های موضوع بندهای (ح)، (طـ) و (ی) این ماده با رعایت دستورالعملی که توسط نیروی انتظامی تهیه و پس از تأیید وزارت کشور و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به تصویب هیأت وزیران میرسد، اعطاء و به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.