ماده 115 قانون استخدام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران

بدون کار – وضع کارکنانی است که به یکی از علل زیر موقتاً از کار برکنار میگردند: الف – به موجب قرارهای صادره از مراجع قضائی بازداشت و یا از شغل معلق شوند. ب – برابر احکام صادره از دادگاهها زندانی شوند. ج – درصورتی که محکوم به اقامت اجباری یا ممنوع از اقامت در محل معین شوند. کسور بازنشستگی این مدت براساس آخرین حقوق و مزایای قبل از بدون کاری به صندوق بازنشستگی واریز خواهد شد.

تبصره 1: نیروی انتظامی میتواند کارکنان مشمول بند (ج) را به جای بدون کاری در آن محل حاضر به خدمت نماید.

تبصره 2: مدت بدون کاری جزء ایام خدمت برای ترفیع منظور نشده و تنها از نظر بازنشستگی محسوب میگردد.

تبصره 3: محکومیت ها به میزانی که مشمول عفو، آزادی مشروط، تعلیق اجرای مجازات، تأخیر اجرای حکم حبس با خدمت قرار گیرند، باعث بدون کاری نخواهند بود.

تبصره 4: فرمانده نیروی انتظامی میتواند حسب ضرورت و مصالح سازمان، برای کارکنانی که حداکثر تا دو سال زندان محکوم میشوند، پیشنهاد حبس با خدمت به مرجع قضائی نماید. در این صورت کارکنان مزبور بابت ایام خدمت از حقوق و مزایای مربوط برخوردار خواهند شد.