ماده 37 قانون استخدام قضات و صاحب منصبان پارکه و مباشرین ثبت اسناد

به موجب قانون ۲۵ تیر ماه ۱۳۰۸ نسخ شده است.(( ‌ماده سی و هشتم - رتبه مستخدمینی که در تشکیلات جدید با رتبه دون رتبه سابق خود مشغول کار شده‌اند محفوظ است مشروط بر این که حفظ‌رتبه در حکم آنها قید شده باشد. ‌ماده سی و نهم - نسبت به اشخاصی از مستخدمین عدلیه که رتبه آنها بیش از رتبه بوده است که در حکم اول به آنها داده شده است و بعد در زمان‌اختیار رتبه مطابق رتبه سابق با رعایت تطبیق رتبه‌های نه‌گانه سابق با رتبه‌های یازده‌گانه فعلی به آنها داده شده رتبه حکم اخیر معتبر شناخته خواهد شد. ‌ماده چهلم - اشخاصی از مستخدمین عدلیه که مطابق مقررات قانونی مستحق ترفیع رتبه بوده و در تشکیلات جدید در حکمی پس از حکم اول‌وزیر عدلیه آن ترفیع را اجرا نموده یا بنماید دارای رتبه خواهند بود که در حکم ترفیعی به آنها داده شده. ‌ماده چهل و یکم - مأموریت به رتبه مادون ممکن است ولی در این صورت مستخدم حقوق رتبه مافوق را خواهد گرفت و مدت اشتغال به خدمت‌در رتبه مادون جزو سنین خدمت در رتبه مافوق محسوب خواهد شد. ‌ماده چهل و دوم - رتبه مستخدمین قضایی سابق عدلیه که از طرف وزیر عدلیه پس از زمان اختیار و قبل از تاریخ تصویب این قانون داده شده معتبر‌شناخته می‌شود مشروط بر این که رتبه فعلی با رعایت تطبیق بین رتبه‌های نه‌گانه سابق و یازده‌گانه فعلی بیش از رتبه سابق آنها نباشد. ‌ماده چهل و سوم - هر یک از مستخدمین قضایی که به عنوان کفالت شغل بالاتری را اشغال نماید حق دارد نصف حقوق خود و نصف حقوق مقامی‌را که متکفل است دریافت دارد. ‌ماده چهل و چهارم - مفاد مواد ۶۹ - ۷۱ - ۷۲ قانون استخدام کشوری شامل مستخدمین قضایی است. ‌ماده چهل و پنجم - وزارت عدلیه مجاز است اولین محکمه انتظامی را از مشمولین مقررات