ماده 3 قانون اساسنامه جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران
وظایف جمعیت در سطح کشور و خارج از کشور بدین قرار است: ۱ - ارائه خدمات امدادی در هنگام بروز حوادث و سوانح طبیعی مثل زلزله و سیل و غیره در داخل و خارج از کشور. ۲ - ارائه کمکهای اولیه در حوادث غیر مترقبه به وسیله امدادگران. ۳ - برنامهریزی و اقدام در جهت آمادگی مقابله با حوادث و سوانح و آموزش عمومی در این زمینه و تربیت کادر امدادی و نیروی انسانی مورد نیاز. ۴ - ارسال کمک و اعزام عوامل امدادی و درمانی به سایر کشورها در صورت لزوم. ۵ - کمک به امر توانبخشی و ارائه خدمات اجتماعی در جهت تسکین آلام آوارگان، پناهندگان، مرضی و معلولین و ایجاد حس تعاون و تفاهم ودوستی و نیکوکاری بین مردم. ۶ - تلاش در جهت تسکین آلام بشری و کمک به امر سلامت جامعه و دفاع از ارزشهای انسانی و کوشش در جهت برقراری دوستی و تفاهممتقابل و صلح پایدار میان ملتها. ۷ - اداره امور جوانان جمعیت و توسعه مشارکت جوانان در تصمیمگیریها و فعالیتهای مربوط به آنها و تربیت و آموزش جوانان مذکور به منظورآماده ساختن آنان در انجام خدمات امدادی و عامالمنفعه. ۸ - کمک به تهیه دارو و وسایل و تجهیزات پزشکی مورد نیاز مراکز بهداشتی، درمانی و آموزشی کشور با موافقت وزارت بهداشت و با همکاریهلال احمر و صلیب سرخ جهانی که عضو اتحادیه بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر جهانی هستند. تبصره ۱ - کمکهای ارسالی جمعیت به سایر کشورها به صورت جنسی و یا نقدی و یا خدمات انسانی خواهد بود. تبصره ۲ - هزینه آن قسمت از خدمات و کمکهای اولیه امدادی و یا سایر خدماتی که از طرف دولت در سطح کشور و کمک امدادی و درمانی وبهداشتی خارج از کشور به عهده جمعیت محول میشود، توسط دولت به جمعیت پرداخت میگردد تا طبق مقررات و ضوابط خاص جمعیت بهمصرف رسانیده شود. تبصره ۳ - جمعیت مکلف است حتیالامکان نسبت به کمکهای نقدی و جنسی که به آسیبدیدگان و نیازمندان خصوصاً در خارج از کشور انجاممیدهد دقت و نظارت کامل اعمال کند تا این کمکها به افرادی که استحقاق آن را دارند برسد.