ماده 99 قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران

"‌بدون کار" وضع پرسنلی است که به یکی از علل زیر موقتاً از کار بر کنار گردند: ‌الف - به موجب قرارهای صادره از مراجع ذیصلاح قضایی بازداشت شوند. ب - برابر احکام صادره از دادگاه‌های صالح زندانی شوند. ج - به علت عدم پرداخت محکوم به یا بدهی منجر به صدور اجرائیه، زندانی شوند. ‌د - به علت ارتکاب تخلفات انضباطی بدون کار شوند. ه - در صورتی که محکوم به اقامت اجباری یا ممنوع از اقامت در محل معین شوند. ‌تبصره ۱ - چنانچه در محل اقامت پرسنل مشمول بند (ه) پادگان و یا سازمان نظامی وجود داشته باشد ارتش در صورت نیاز می‌تواند آنان را به‌جای بدون کاری در آن محل حاضر به خدمت نماید. ‌تبصره ۲ - مدت بدون کاری جزء ایام خدمت برای ترفیع منظور نشده و تنها از نظر بازنشستگی محسوب می‌گردد. ‌کسور بازنشستگی این مدت بر اساس آخرین حقوق قبل از بدون کاری به صندوق بازنشستگی واریز خواهد شد. ‌تبصره ۳ - محکومیت‌ها به میزانی که مشمول عفو، آزادی مشروط، تعلیق اجرای مجازات، تأخیر اجرای حکم یا حبس با خدمت قرار گیرند باعث‌بدون کاری نخواهد شد. ‌