ماده 1 قانون اجازه پرداخت حق الزحمه به بیماران روانی که در کارگاههای حرفه ای و یا در رشته های خدماتی به کار گمارده می شوند و فروش محصولات کارگاههای مذکور
به وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی اجازه داده میشود که جهت خودکفایی کارگاههای حرفهای مراکز درمان و توانبخشیبیماران روانی محصولات تولیدی آن گروه از بیماران روانی را که جهت ضرورتهای توانبخشی در کارگاههای مذکور به کار گمارده میشوند خارج ازضوابط قانون محاسبات عمومی و دیگر مقررات دولت به فروش برساند و به بیماران شاغل در کارگاهها و یا بیمارانی که در رشتههای خدماتی اشتغالدارند، جهت رفع نیازهای آنان و یا اشخاص که در صورت سلامت بیمار واجبالنفقه وی بودند طبق ضوابطی که در آییننامه موضوع تبصره ۱ پیشبینیخواهد شد تا با موافقت و نظر ولی و در صورتی که اذن ولی مقدور نباشد، با اذن حاکم شرع حقالزحمه تعیین و به آنها پرداخت نماید. تبصره ۱ - میزان و ضوابط پرداخت حقالزحمه به بیماران روانی و ضوابط مربوط به فروش محصولات کارگاههای حرفهای مراکز درمان وتوانبخشی بیماران روانی و پرداخت حقالزحمه مربیان کارگاههای حرفهای مذکور طبق آییننامهای خواهد بود که به پیشنهاد وزارت بهداشت و درمان وآموزش پزشکی به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. تبصره ۲ - درآمدهای حاصل از فروش محصولات کارگاههای مزبور به حساب خزانهداری کل واریز خواهد شد و خزانهداری کل معادل آن را برآورد و در بودجه سالانه کل کشور جهت پرداخت حقالزحمه به بیماران روانی شاغل در کارگاهها و مربیان و نیز تهیه مواد اولیه و توسعه کارگاههایتولیدی و ایجاد اشتغال منظور و در اختیار وزارت بهداشت، و درمان و آموزش پزشکی قرار خواهد داد. تبصره ۳ - مشمولین این قانون از شمول قانون کار مستثنی میباشند. قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره در جلسه روز یکشنبه هیجدهم آبان ماه یک هزار و سیصد و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و درتاریخ ۱۳۶۵.۸.۲۱ به تأیید شورای نگهبان رسیده است. رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی