ماده 1 قانون اجازه پرداخت بودجه های بلدیه ها از ابتدای سال ۱۳۰۸
مجلس شورای ملی به وزارت داخله اجازه میدهد که بودجههای بلدیهها را در حدود اعتباراتی که از محل مالیات راه به مبلغ نهصد وشصت و پنج هزار و هشتصد و پنجاه و یک تومان و پنج قران (۹۶۵۸۵۱۵ قران) به تصویب کمیسیون بودجه رسیده است به علاوه صدی پنجمستغلات از ابتدای ۱۳۰۸ تنظیم نماید و وزارت مالیه مکلف است بودجههایی را که به شرح فوق تنظیم میشود از محل مالیات راه و صدی پنجمستغلات بپردازد. تبصره ۱* - مخارج دفتری بلدیه هر محل به استثنای حقوق اطبای صحی بلدی نباید از صدی ده اعتبارات بلدی آن محل تجاوز نماید. *پاورقی: تبصره ۱ به موجب قانون لیله اول اسفند ماه ۱۳۰۸ تفسیر شده است. تبصره ۲ - صرفهجوییها و اعتبارات مصرفنشده بلدیه هر محل از سابق و لاحق اختصاص به بلدیه همان محل خواهد داشت به استثنای اعتباراتمصرفنشده و صرفهجوییهای سنواتی حاصله از بودجه بلدیه کنگاور و صحنه و کرند که به بلدیه کرمانشاهان و زرقان که به بلدیه شیراز و کاریز که بهبلدیه مشهد تخصیص داده و اضافه میشود. تبصره ۳ - مخارج وصول مالیات مستغلات نباید بیش از صدی ده عوائد غیر خالص آن باشد و صدی ده مزبور به بودجه وزارت مالیه انتقال دادهمیشود که از مجموع آن مخارج وصول را تأمین نماید. این قانون که مشتمل بر یک ماده و صورت ضمیمه مصوب کمیسیون بودجه است در جلسه دوازدهم خرداد ماه یک هزار و سیصد و هشت شمسی بهتصویب مجلس شورای ملی رسید. رییس مجلس شورای ملی - دادگر صورت فوق به تصویب کمیسیون پارلمانی بودجه رسیده و ضمیمه قانون (اجازه پرداخت بودجه بلدیهها از ابتدای سال ۱۳۰۸ میشود). رییس مجلس شورای ملی - دادگر