ماده 1 قانون اجازه مبادله عهدنامه مودت منعقده بین دولتین ایران و حجاز و نجد و ملحقات

مجلس شورای ملی عهدنامه مودت را که مشتمل بر پنج ماده و در تاریخ دوم شهریور ماه ۱۳۰۸ بین دولتین ایران و حجاز و ملحقات‌آن امضاء شده تصویب و اجازه مبادله نسخ صحه شده آن را به دولت می‌دهد. ‌این قانون که مشتمل بر یک ماده و متن عهدنامه ضمیمه است در جلسه نوزدهم دی ماه یک هزار و سیصد و هشت شمسی به تصویب مجلس شورای‌ملی رسید. ‌رییس مجلس شورای ملی - دادگر [z]‌عهدنامه مودت بین مملکت ایران و مملکت حجاز و نجد و ملحقات آن ‌اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران از یک طرف ‌اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن از طرف دیگر نظر به اینکه به تأسیس روابط ودادیه بین مملکتین و تشیید مبانی آن مایل می‌باشند و‌معتقدند که ایجاد مناسبات مذکوره موجب پیشرفت و باعث رفاه و آسایش ملتین است به انعقاد عهدنامه مودت تصمیم نموده و برای این مقصود‌اختیارداران خود را معین نمودند. ‌اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران ‌جناب اشرف حاج مهدیقلیخان هدایت رییس‌الوزراء ‌اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن ‌شیخ عبدالله الفضل و شیخ محمد عبدالرواف ‌اختیارداران فوق پس از ارائه اعتبارنامه‌های خود که مطابق قاعده بود در مواد ذیل موافقت حاصل نمودند: ‌ماده اول - بین مملکت شاهنشاهی ایران و مملکت حجاز و نجد و ملحقات آن و بین اتباع دولتین صلح خلل‌ناپذیر و دوستی صمیمانه دائمی برقرار خواهد‌بود و طرفین معظمین متعاهدین تمام مساعی خود را در ادامه و استحکام روابط مزبور مبذول خواهند داشت. ‌ماده دوم - نظر به اینکه طرفین معظمین متعاهدین مایل هستند و حق دارند که وزرای مختار و قنسولهای خود را به ممالک یکدیگر اعزام نمایند لهذا‌موافقت نمودند که با نمایندگان هر یک از طرفین متعاهدین در مملکت طرف متعاهد دیگر به شرط معامله متقابله بر طبق قواعد و مرسوم حقوق‌عمومی بین‌المللی رفتار نمایند. ‌ماده سوم - هر یک از طرفین معظمین متعاهدین متعهد می‌شوند که اتباع طرف متعاهد دیگر را در مملکت خود از جمیع حقوق و مزایایی که اتباع‌دولت کامله‌الوداد از آن بهره‌مند می‌گردند برخوردار سازند حکومت اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن متعهد می‌گردد که نسبت به حجاج‌ایرانی از هر حیث مثل سایر حاجی که به بیت‌الله‌الحرام می‌روند معامله و رفتار نموده و اجازه ندهند که نسبت به حجاج ایرانی در ادای مناسک حج و‌فرائض دینی آنها هیچگونه مشکلاتی ایجاد شود و نیز تعهد می‌نمایند که وسائل امنیت و آسایش و اطمینان آنها را فراهم نمایند. ‌ماده چهارم - طرفین معظمین متعاهدین مایل هستند که در موقع مناسب به تکمیل مذاکرات و عقد قراردادهای سیاسی و تجاری و اقتصادی و غیره‌اقدام نمایند. ‌ماده پنجم - این عهدنامه در چهار نسخه به عربی و فارسی به امضا رسیده و متن فارسی و عربی هر دو دارای رسمیت و اعتبار واحد خواهد بود. ‌تهران به تاریخ دوم شهریور ۱۳۰۸ - مطابق ۱۸ ربیع‌الاول ۱۳۴۸ ‌محل امضاء محل امضاء محل امضاء ‌مهدیقلی عبدالله الفضل محمد عبدالرواف ‌اجازه مبادله عهدنامه مودت منعقده بین دولتین ایران و حجاز و نجد و ملحقات به شرح فوق در جلسه ۱۹ دی ماه ۱۳۰۸ شمسی داده شده است. ‌رییس مجلس شورای ملی - دادگر