ماده 11 قانون اجازه انحصار دولتی قند و چای و اخذ دو قران از هر من قند و مواد قندی و شش قران از هر من چای به عنوان حقوق انحصاری
ذکر میشود. ماده چهارم - هر مقدار قند و چای و شکر و آن چه از قند و شکر ساخته میشود که بر خلاف مقررات ماده (۲) وارد - خریداری - نگاهداری - انبارو یا صادر گردد (به استثنای محصول چای که در داخله مملکت به عمل میآید) از طرف دولت ضبط خواهد شد به علاوه از مرتکب و کسانی که به اوتخلف از قانون نمایند مبلغی که مساوی با قیمت جنس قاچاق شده باشد گرفته خواهد شد - اگر مرتکب و یا شریک ارتکاب یکی از مستخدمین دولتیباشد علاوه بر مجازاتهای فوق مادامالعمر از خدمت دولت اخراج شده و هیچ حقی نسبت به حقوق انتظار خدمت و یا حقوق تقاعد نخواهد داشت وهر گاه ثابت شود مأمورین مسئول در دادن اجازه تبعیض کرده و رعایت تقدیم تاریخ را در تقاضای اشخاص ننمایند به انفصال دائم از خدمات دولتیمحکوم خواهند شد. ماده پنجم - قند و شکر و چای که به طور ترانزیت از خاک ایران به مملکت دیگر عبور مینماید مشمول مقررات این قانون نخواهد بود. ماده ششم - دولت مجاز است که قند و شکر و چای را که بیش از احتیاجات مملکتی برای ورود به ایران حمل میشود خریداری ننموده و اجازهورود ندهد. تبصره - مادام که مطابق