(1)- تاثیر پذیرش کنوانسیون بین المللی -(2) حدود مسئولیت مجلوب ثالث

خلاصهٔ رأی

پیام: مفاد کنوانسیونهای بین المللی که ایران به آن ملحق شده است در حکم قانون داخلی بوده؛ بنابراین اتخاذ تصمیم دادگاه نباید صرفا بر مبنای قانون داخلی باشد بلکه مفاد کنوانسیون نیز در رای دادگاه موثر است.

متن کامل

(1)- تاثیر پذیرش کنوانسیون بین المللی -(2) حدود مسئولیت مجلوب ثالث Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: (1)- تاثیر پذیرش کنوانسیون بین المللی -(2) حدود مسئولیت مجلوب ثالث پیام: مفاد کنوانسیونهای بین المللی که ایران به آن ملحق شده است در حکم قانون داخلی بوده؛ بنابراین اتخاذ تصمیم دادگاه نباید صرفا بر مبنای قانون داخلی باشد بلکه مفاد کنوانسیون نیز در رای دادگاه موثر است. اگر خوانده به جهت قرارداد منعقده بین خود و ثالث؛ مدعی مسئولیت مجلوب ثالث باشد؛ مسئولیت ثالث فقط نسبت به خوانده خواهد بود؛ (بنابراین رافع مسئولیت خوانده اصلی نسبت به خواهان نیست)،زیرا قرارداد صرفا بین طرفین لازم الاتباع می باشد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9409970220101396 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/11/25 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای م. م.الف. و خانم م. الف.گ. به وکالت از شرکت پایا کلاج به طرفیت شرکت حمل و نقل بین المللی ره انجام به خواسته مطالبه خسارت ( محکومیت خوانده به پرداخت 166320 دلار آمریکا فعلا" مقوم به 056/933/415 ریال ) با احتساب خسارات دادرسی و تاخیر تادیه ، توضیح اینکه وکیل خواهان اظهار داشته برابر قرارداد شماره 87/29889 مورخ 23/9/87 تنظیمی فیمابین دعوی تعداد 44 پالت مشتمل بر 4752 عدد دیسک و صفحه کلاچ خودرو ال 90 به ارزش خواسته از مبداء رشت به مقصد والا دولید اسپانیا از طریق زمینی توسط خوانده حمل لکن طبق اعلام کتبی خوانده به موجب نامه مورخ 16/10/87 کامیون حامل کالا با شماره ترانزیت 20/90419 0 تی اچ آر در مرکز ترکیه به دلیل کشف کالای قاچاق از راننده متوقف النهایه به دلیل صدمات فنی و فیزیکی وارده به کالا به ایران اعاده می گردد خوانده دفاعا" اظهار داشته ، یک دستگاه کامیون از شرکت جامع کاروان به عنوان فروارد ( واسطه ) توسط خوانده جهت حمل کالای خواهان اجاره می گردد به لحاظ شرط داوری موضوع بدوا" از تاریخ 23/6/90 یعنی حدود 23 ماه بعد از وقوع حادثه به داوری ارجاع که به لحاظ شمول مرور زمان دعوی خواهان به طرفیت خوانده رد می گردد به جهت ابطال رای داوری توسط مرجع ذیصلاح به جهت صدور رای داوری در خارج از مهلت قانونی ، مجددا" خواسته مزبور طی پرونده جاری تعقیب به جهت وجود ایراد مشکلی ( مرور زمان ) تقاضای رای مقتضی را نموده است . خواهان در پاسخ موضوع را از شمول ماده 393 قانون تجارت ( مهلت یکساله ) خارج و آن را مشمول بند 1 ماده 32 کنوانسیون 2217 ( مهلت 3 ساله ) اعلام داشته است . دادگاه با توجه به محتویات پرونده نظر به اینکه خواهان دلیل و مدرک موجهی که حکایت از عدم حاکمیت قانون تجارت ایران در ما نحن فیه داشته باشد ارائه نداده فلذا ایراد خوانده در آنخصوص وارد و محرز تشخیص مستندا" به ماده 2 قانون آئین دادرسی مدنی ناظر بر ماده 393 قانون مارالذکر قرار رد دعوی صادر و اعلام می گردد . رای صادره حضوری ، ظرف مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است . رئیس شعبه 20 دادگاه حقوقی تهران-محمدباقر سروی رأی دادگاه بدوی بازگشت به دادنامه شماره 9301116 مورخ 93/8/28 موضوع دعوی آقای م. م.الف. و خانم م. الف.گ. به وکالت از شرکت پایا کلاچ به طرفیت شرکت حمل و نقل بین المللی ره انجام به خواسته مطالبه خسارت به مبلغ 166320 دلار آمریکا با احتساب خسارات دادرسی و تاخیر تادیه ، توضیح اینکه خواهان اظخار داشته برابر قرارداد شماره 29889/87 مورخ 87/9/23 فیمابین طرفین دعوی توافق می گردد تعداد 44 پالت مشتمل بر 4752 عدد دیسک و صفحه کلاچ خودرو ال 90 به وزن 21810 کیلوگرم به ارزش مندرج در ستون خواسته از مبداء رشت به مقصد والاورسی اسپانیا از طریق زمینی توسط خوانده حمل گردد لیکن طبق اعلام کتبی خوانده به موجب نامه شماره 87/229720 مورخ 87/10/16 کامیون حامل کالا در مرز ترکیه به دلیل کشف کالای قاچاق از راننده متوقف و پس از مدتی با تغییر کامیون به سمت مقصد حرکت لیکن شرکت اسپانیائی به دلیل صدمات فنی و فیزیکی وارده به دیسک و صفحه های ارسالی از پذیرش بار کامیون امتناع و در نتیجه کامیون مربوطه به ایران باز می گردد النهایه به میزان مندرج در ستون خواسته شرکت خواهان متحمل خسارت گردیده است خوانده دفاعا" به استناد ماده 393 قانون تجارت به لحاظ مشمول مرور زمان یکساله تقاضای صدور رای مقتضی را نموده است . دادگاه با توجه به محتویات پرونده و توجها" به مفاد دادنامه صدرالذکر و بند 1 ماده 32 قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون قرارداد اصل حمل و نقل بین المللی کالا مصوب 1357/4/13 که در مورد تخلفات غیر عمدی مرور زمان 3 ساله منظور گردیده است و اینکه خوانده در ماهیت دعوی ایراد و یا دفاعی ننموده است و مستندا" به ماده 388 قانون تجارت که مقرر داشته " متصدی حمل و نقل مسئول حوادث و تقصیراتی است که در مدت حمل و نقل واقع شده اعم از اینکه خود مباشرت به حمل و نقل کرده و یا حمل و نقل کننده دیگری را مامود کرده باشد بدیهی است که در صورت اخیر حق رجوع او به متصدی حمل و نقلی که از جانب او مامور شده محفوظ است " مع الوصف دعوی مزبور ثابت و محرز تشخیص مستندا" به ماده 388 قانون مرقوم و ماده 198 و 515 و 519 ق.آ.د.م حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 166320 دلار آمریکا بابت اصل خواسته به علاوه هزینه تمبر دادرسی و حق الوکاله وکیل طبق تعرفه مربوطه در حق خواهان صادر و اعلام می نماید . در خصوص بخش دیگری از دعوی خواهان مبنی بر مطالبه خسارت تاخیر تادیه ، نظر به اینکه اصل طلب مورد ادعای خواهان وجه رایج ایران نمی باشد فلذا مستندا" به ماده 197 ق.آ.د.م ناظر بر مفهوم مخالف ماده 522 ق.آ.د.م حکم به رد دعوی اخیرالذکر صادر و اعلام می گردد . رای صادره حضوری ، ظرف مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 20 دادگاه حقوقی تهران-محمدباقر سروی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی و نیز دعوای جلب ثالث شرکت حمل و نقل بین الملی ره انجام به طرفیت 1-شرکت پایاکلاج با وکالت آقای سید م. م.الف. و 2 -شرکت حمل و نقل بین الملی جامع کاروان از دادنامه شماره 0144-94 مورخ 94/2/28 صادره از شعبه بیست دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 166320 دلارامریکا بابت خسارت وارده به کالای تجدیدنظرخوانده ( شرکت پایاکلاج) باضافه هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل می باشد به گونه ایی نیست که موجب فسخ و بی اعتباری دادنامه مذکورگردد زیرا با توجه به محتویات پرونده و مستندات ابرازی رای صادره صحیح و فاقد ایراد قانونی است و با توجه به رابطه قراردادی بین تجدیدنظرخواه وتجدیدنظرخوانده ردیف اول و نظر به قاعده لاضرر و سببیت خدشه ایی به ارکان آن وارد نیست و در این مرحله از دادرسی نیزدلیل خاص و جدیدی که موجب نقض دادنامه مذکورگردد از سوی تجدیدنظرخواه به دادگاه ارائه نشده فلذا به جهت عدم انطباق جهات اعتراض با هیچیک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی مستنداً به ماده 358 قانون مارالذکردادنامه معترض عنه را تایید و اعلام می دارد و اما درخصوص دادخواست جلب ثالث تجدیدنظرخواه به طرفیت تجدیدنظرخوانده و شرکت حمل ونقل بین الملی جامع کاروان که خواهان دعوای جلب ثالث است مدعی است مجلوب ثالث به عنوان شرکت کریر مسئول مستقیم خسارت وارده به کالای موضوع حمل و قرارداد می باشد دادگاه صرف نظر از اینکه قرارداد منعقده فی مابین تجدیدنظرخواه بعنوان فوروارد وارد و مجلوب ثالث بعنوان کریر فقط نسبت به طرفین لازم الاتباع است و به اشخاص ثالث قابل تسری نمی باشد با توجه به اینکه در انتهای قرارداد منعقده فی مابین به تاریخ 87/09/23 و تحت شماره 87/29888 اختلاف حادث فی مابین را به انجمن شرکتهای حمل ونقل بین المللی ایران بعنوان داور وحکم ارجاع داده فلذا دعوای جلب ثالث در وضعیت فعلی قابلیت استماع ندارد بنابراین مستنداً به ماده 2 قانون فوق الذکر قرار رد دعوای جلب ثالث را صادر و اعلام می دارد آراء صادره قطعی است. شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار سیدمحمد فاضل حسینی - داودصادقی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی شرکت پایاکلاج باوکالت آقای سید م. م.الف. به طرفیت شرکت حمل ونقل بین الملی ره انجام ازدادنامه شماره 0368-93مورخ93/4/24صادره ازشعبه 20دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدورقراررددعوای تجدیدنظرخواه بخواسته مطالبه خسارت دارددراثرعدم تعهدبه حمل صحیح کالا می باشددرمجموع واردوموجه است زیراطبق استدلال دردادنامه معترض عنه عمده دلیل صدورقرارردبه جهت عدم طرح دعوادرفرجه یکساله مقرردرماده 393قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران است امانظربه اینکه برخی کنوانسیونهای بین الملی نیزبین کشورهای عضوبه تصویب رسیده اندکه پس ازعضویت کشورهابه آنها، این قوانین بین المللی درحکم قوانین داخلی محسوب می گرددواین مطلب درماده 9قانون مدنی بالصراحه بیان شده وراهکارآن دراصل 77 قانون اساسی نیزپیش بینی شده بنابراین بعدازتصویب ازمجاری قانونی والحاقی کشوربه آن کنوانسیون بعنوان یک قانون باآن برخوردمی شودفلذادراین خصوص نمی بایست فقط به قانون تجارت اکتفاکردبلکه لازم است به کنوانسیونهای بین المللی که ایران به آن ملحق شده نیزرجوع نمودفلذاقرارصادره واجداشکال ودرخورنقض است مستنداً به ماده 353 قانن آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن جهت ادامه رسیدگی به شعبه محترم بدوی ارسال می گردد. شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار سیدمحمد فاضل حسینی - داودصادقی فهرست دادگاه بدوی دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است