وضعیت اعتبار ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین
خلاصهٔ رأی
پیام: با تصویب قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، بندهای 1 و 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین، نسخ شده است.
متن کامل
وضعیت اعتبار ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: وضعیت اعتبار ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین پیام: با تصویب قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، بندهای 1 و 2 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین، نسخ شده است. مستندات: ماده 728 قانون مجازات اسلامی 1392- شماره دادنامه قطعی : 9409982151801567 تاریخ دادنامه قطعی : 1395/09/02 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی حسب کیفرخواست دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 4تهران آقای ش. ن.ش.متهم است به ایراد صدمه بدنی غیر عمدی به شاکی در اثر و بی احتیاطی و بی مبالاتی در امر رانندگی با توجه به مجموع محتویات پرونده و شکایت شاکی و نظریه افسر کاردان فنی در امور تصادفات در خصوص علت تامه تصادف و اظهار نظرپزشکی قانونی در خصوص علت وقوع صدمات و اعتراف صریح متهم نامبرده را باستناد ماده 717 قانون مجازات اسلامی و با رعایت بند 2 ماده 3 قانون وصول برخی از در آمدهای دولت به پرداخت ده میلیون ریال بعنوان جزای نقدی محکوم می نماید. در مورد ضایعات وارده به شاکی خصوصی به استناد291و559و709و714قانون مجازات اسلامی به پرداخت 6/5 صدم دیه کامله یک نفر انسان بابت جراحت حارصه در بینی و پیشانی و فک تحتانی و ساق پای راست و چپ کف پای چپ و دست چپ و ساعد چپ و آرنج چپ و 3 هزارم دیه کامله بابت کبودی لاله گوش چپ و 4 صدم دیه کامله بابت ارش شکستگی بینی و 8 صدم دیه کامله بابت شکستگی استخوان زند اسفل دست چپ در حق آقای م. ن. ظرف مهلت دو سال از تاریخ وقوع تصادف محکوم میگردد رای صادره حضوری محسوب و ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران می باشد. مستشار دادگاه تجدید نظر مامور خدمت در شعبه 1081 دادگاه کیفری 2 تهران- جلال طالبی بدرآبادی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدید خواهی آقای ش. ن.ش. نسبت به دادنامه شماره 400521 - 95 مورخ 95/03/31 درپرونده کلاسه801567 - 94 صادره ازشعبه1081دادگاه کیفری 2 تهران که به موجب آن آقای ش. ن.ش. به اتهام ایراد صدمه بدنی غیر عمدی ناشی از بی احتیاطی در امر رانندگی موضوع شکایت آقای م. ن. و با احراز بزهکاری به پرداخت دیه و ارش در حق تجدید نظر خوانده و جزای نقدی محکوم گردیده است . نظر به اینکه تجدید نظر خواه در محدوده تجدید نظر خواهی ایراد و دفاع موثری که از جهات شکلی و یا ماهیتی مندرج در ماده 434 قانون آئین دادرسی کیفری باشد ، اقامه ننموده و از نظر این دادگاه ایضاً دادنامه تجدید نظر خواسته منطبق با موازین قانونی و دلایل موجود در پرونده اصدار یافته و ایرادی که موجب نقض باشد ، مشهود نیست الا اینکه به موجب ماده 728 قانون مجازات مصوب 92 اصلاحات و الحاقات بعدی قانون مجازات منسوخ شده است و بند 1 و 2 ماده 3 قانون نحوه وصول برخی از در آمدهای دولت ازالحاقات قانون مجازات سابق است که به موجب فضل نهم بخش دوم قانون مجازات مذکور و وضع مواد 65 تا 69 این قانون مواد مذکور نسخ شده است لذا با حذف مواد استنادی مذکور و الحاق ماده 68 قانون مذکورو همچنین اصلاح دیه صدمات حارصه که 6/5 صدم تعیین گردیده به 6 صدم دیه کامله به استناد مواد 83 بند ( ب ) و مواد 86 قانون مذکور و ماده 457 قانون آیین دادرسی کیفری ضمن رد تجدید نظر خواهی تجدید نظر خواه ، دادنامه تجدید نظر خواسته با اصلاح مذکور تائید و ابرام می نماید . رای صادره قطعی است. شعبه 23دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار صادق جعفری شهنی- محمد احمدی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است