وصف کیفری بردن اجباری زوجه توسط زوج به منزل مشترک

خلاصهٔ رأی

می باشد و اطاعت از اوامر زوج بر زوجه شرعاً و قانوناً لازم و واجب است و بردن ایشان به مسافرت ولو با اکراه اشکال شرعی و قانونی نداشته و ندارد و دیوان عالی کشور (شعبه 37) بردن همسر توسط شوهر را جرم ندانسته است و لذا عمل متهم مصداق جرم آدم ربایی نبوده است.

متن کامل

وصف کیفری بردن اجباری زوجه توسط زوج به منزل مشترک Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: وصف کیفری بردن اجباری زوجه توسط زوج به منزل مشترک پیام: اگر زوج، زوجه را جبرا به خانه خود ببرد، عمل وی عنوان مجرمانه ندارد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309984141300225 تاریخ دادنامه قطعی : 1395/01/24 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره 336-93/11/13 شعبه 101 دادگاه عمومی جزایی شهرستان ... آقای ع.ز. و ر. ز. با وکالت آقای م. ف. به اتهام مشارکت در آدم ربایی شاکیه و مستنداً به ماده 621 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) و بند ث از ماده 38 و بند الف ماده 37 قانون مجازات اسلامی به مجازات تحمل دو سال حبس تعزیری (با سه درجه تخفیف) محکوم و به موجب دادنامه شماره 445-94/3/25 شعبه 14 دادگاه تجدیدنظر استان ... رأی صادره تأیید و قطعیت یافته است. خانم ر. ل. وکیل محکوم علیه ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستنداً به بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: 1- موکل این جانبه آقای ع.ز. همسر شرعی و دائمی خانم م.ج. می باشد و اطاعت از اوامر زوج بر زوجه شرعاً و قانوناً لازم و واجب است و بردن ایشان به مسافرت ولو با اکراه اشکال شرعی و قانونی نداشته و ندارد و دیوان عالی کشور (شعبه 37) بردن همسر توسط شوهر را جرم ندانسته است و لذا عمل متهم مصداق جرم آدم ربایی نبوده است. 2- حقوقدانان و عامه مردم بر این باورند که آدم ربایی توسط پدر و همسر تحقق پیدا نمی کند. 3- فتوای مراجع تقلید نیز بر جرم نبودن عمل مذکور دلالت دارد و نظر اداره حقوقی قوه قضائیه به شماره 2/2557-77/6/10 این است که اگر شوهر زن خود را جبراً به خانه اش ببرد، عمل وی نه آدم ربایی است و نه سرقت. پرونده، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور، در مورخ 94/12/18 به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهار نظر و اتخاذ تصمیم می نماید. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای سید مجتبی قریشی عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست آقایان ع. ز. و . ز . با وکالت خانم ر. ل. مبنی بر تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 445-94/3/25 صادر شده از شعبه 14 دادگاه تجدیدنظر استان ... موجّه است زیرا طبق کپی مصدق سند رسمی ضمیمه خانم م.ج. زوجه رسمی و معقوده محکوم علیه ع. ز. بوده و ملزم به تمکین از زوج بوده و حسب مستندات ارائه شده و فتوای مراجع معظم تقلید، عمل انتسابی نسبت به وی جرم نبوده و بدین جهت عمل ارتکابی محکوم علیه دیگر (ر. ز.) نیز مصداق مشارکت در جرم نبوده و موضوع با صدر بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری منطبق می باشد لذا با استناد به ماده 476 این قانون ضمن پذیرش تقاضا و تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه مذکور، پرونده را جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع می نماید. شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور- مستشار و عضو معاون سید نصرت الله اعتماد شیخ الاسلامی - سید مجتبی قریشی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است