نحوه محاسبه مهلت فرجام خواهی از رأی بدوی
خلاصهٔ رأی
پیام: مهلت فرجام خواهی از احکام و یا قرارهای دادگاه بدوی که نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نشده، بیست روز از تاریخ انقضای مهلت تجدیدنظر است.
متن کامل
نحوه محاسبه مهلت فرجام خواهی از رأی بدوی Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: نحوه محاسبه مهلت فرجام خواهی از رأی بدوی پیام: مهلت فرجام خواهی از احکام و یا قرارهای دادگاه بدوی که نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نشده، بیست روز از تاریخ انقضای مهلت تجدیدنظر است. بنابراین در مواردی که تجدیدنظرخواهی مقدور بوده اما انجام نمی شود، روز اقدام ، روز اول مهلت فرجام خواهی محسوب می شود و احتساب دو روز اقدام یکی برای تجدیدنظرخواهی ودیگری برای فرجام خواهی توجیه قانونی ندارد . مستندات: بند ب ماده 398 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی) - شماره دادنامه قطعی : 9409970909100611 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/12/18 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده دادنامه شماره 940062 مورخه 1394/2/7 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی شهرستان اراک در تاریخ 1394/2/21 به وکیل خواهانها ابلاغ شده و دادخواست فرجام خواهی در تاریخ 1394/4/1 تقدیم دفتر دادگاه بدوی گردیده با ارسال پرونده به دیوانعالی کشور و ارجاع به این شعبه دادنامه شماره 940332 مورخه 1394/7/21 صادر و به دادگاه بدوی تذکر بررسی مجدد با لحاظ بند ب ماده 398 از قانون آئین دادرسی مدنی داده شده دادگاه بدوی با صدور دادنامه شماره 940803 مورخه 1394/8/16 قرار رد دادخواست فرجام خواهی را بجهت عدم رعایت مهلت قانونی صادر کرده و این رأی در تاریخ 1394/8/26 به وکیل فرجام خواه ابلاغ و مشارالیه از این قرار شکایت نموده و پرونده را به دیوانعالی کشور ارسال شده که بجهت وجود سابقه به این شعبه ارجاع گردیده است بموجب لایحه فرجام خواهی مرقوم داشته «000 مورخه 1394/3/11 « روز اقدام پس از گذشت بیست روز »; آخرین مهلت تجدیدنظرخواهی است بطوریکه اگر دادخواست فرجامی تا آخر ساعت اداری 1394/3/11 تقدیم شده بود اعتراض مذکور تجدیدنظرخواهی تلقی گردیده و پرونده به دادگاه تجدیدنظر ارسال می شد 0 بر اساس بند ب ماده 398 مهلت فرجا مخواهی از تاریخ انقضاء مهلت تجدیدنظر یعنی از اول وقت اداری مورخه 1394/3/12 آغاز و محاسبه میگردد و در تاریخ 1394/3/31 به پایان میرسد وچون روز اقدام جزء مدت محسوب نمی شود بنابراین پایان وقت اداری روز 1394/4/1 باید دادخواست فرجام مورد پذیرش قرار گرفته و رسیدگی شود لذا به قرار صادره اعتراض دارم. با انجام تبادل لوایح فرجام خواندگان با تقدیم لایحه پاسخ داده که در سابقه مضبوط است 0 هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره و چنین رأی میدهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور شکایت فرجام خواه از قرار معترض عنه وارد نیست زیرا بتصریح بند ب ماده 398 از قانون آئین دادرسی مدنی مهلت فرجام خواهی از احکام و یا قرارهای قابل تجدیدنظر دادگاه بدوی که نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نشده بیست روز از تاریخ انقضای مهلت تجدیدنظرخواهد بود بر این اساس روز اقدام در مواردی که تجدیدنظرخواهی مقدور بوده لیکن معمول نمی گردد روز اول مهلت فرجام خواهی محسوب خواهد شد و احتساب دو روز اقدام یکی برای تجدیدنظرخواهی ودیگری برای فرجام خواهی توجیه قانونی ندارد در مانحن فیه دادنامه فرجام خواسته در تاریخ 1394/2/21 ابلاغ و مهلت تجدیدنظرخواهی در تاریخ 1394/3/10 انقضاء یافته و با شروع مهلت فرجام خواهی از تاریخ 1394/3/11 تاریخ اقدام برای فرجام خواهی مورخه 1394/3/31 خواهد بود لیکن دادخواست در تاریخ 1394/4/1 تقدیم گردیده که خارج از مهلت قانونی است لذا مستنداً به قسمت اخیر ماده 383 از قانون مرقوم قرار رد فرجامخواهی را تأیید می نماید. شعبه 3 دیوانعالی کشور - رئیس و عضو معاون حسن غفارپور - محمدرضا سلطانیان فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است