مطالبه خسارت تاخیر تادیه ی ضرر و زیان ناشی از جرم

خلاصهٔ رأی

ن دادرسی می باشد بنابراین تجدیدنظرخواه مستحق مطالبه آن را دارد فلذا دادگاه رأی تجدیدنظرخواسته را که بدون رعایت اصول و قواعد دادرسی و موازین قانونی صادر شده است را عیناً نقض نموده و مستنداً به ماده 198 قانون آئین دادرسی مدنی و ماده 522 همین قانون حکم بر محکومیت تجدیدنظرخوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست تا زمان پرداخت کامل دین در حق تجدیدنظرخواه را صادر و اعلام این رأی قطعی است.

متن کامل

مطالبه خسارت تاخیر تادیه ی ضرر و زیان ناشی از جرم Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: مطالبه خسارت تاخیر تادیه ی ضرر و زیان ناشی از جرم پیام: مبلغ مقرر بابت ضرر و زیان ناشی از جرم ، دین و از نوع وجه رایج کشور محسوب می شود؛ بنابراین شاکی مستحق مطالبه خسارت تأخیر تأدیه آن خواهد بود. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9409970001001277 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/11/28 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی م. م. فرزند م. به طرفیت و.الف. ب. فرزند ن.الف. به خواسته مطالبه خسارت ضرر و زیان ناشی از جرم فروش مال غیر به مبلغ 000/000/115 ریال و مطالبه خسارت تاخیر تادیه و خسارات دادرسی . نظر به اینکه خواهان به موجب دادخواست و سایر مندرجات پرونده اعلام داشته به موجب دادنامه 930063 مورخه 20/03/93 صادره از شعبه 1147 دادگاه جزائی تهران خوانده در دعوی کلاهبرداری و انتقال مال غیر فی مابین اینجانب و ایشان محکوم گردیده است که در این دادنامه نسبت به ضررو زیان تعیین تکلیفی صورت نگرفته است و تقاضای رسیدگی در این مورد را از دادگاه به شرح دادخواست تقدیمی نموده است دادگاه با توجه به اظهارات طرفین و اقرار صریح خوانده مبنی بر بدهکاری و عدم توان پرداخت ادعای خواهان را ثابت تشخیص و مستندا به مواد 198و519 قانون آ.د.م خوانده را به پرداخت مبلغ 000/000/115 ریال از بابت خسارات وارده و هزینه دادرسی در حق خواهان محکوم می نماید . و در مورد خواسته دیگر خواهان مبنی بر خسارت تاخیر تادیه مطالبه آن از مصادیق ماده 522 قانون آ.د.م نبوده علیهذا انطباقی با مقررات نداشته مستندا به ماده 2 قانون آ.د.م قرار رد دعوی خواهان در این قسمت از خواسته را صادر می نماید رای صادره حضوری ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در محاکم محترم تجدید نظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 181 دادگاه عمومی حقوقی تهران-رفیع خدایاری رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای م. م. با وکالت آقای ص. گ.ف. نسبت به بخشی از دادنامه شماره 491...93 مورخ 93/5/18 صادره از شعبه 181 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن قرار رد دعوای وی مبنی بر مطالبه خسارت تأخیر تأدیه صادر شده است وارد و موجه بوده و شایسته نقض است زیرا تجدیدنظرخوانده مطابق دادنامه به شماره 930063 مورخ 93/3/20 به اتهام کلاهبرداری به مجازات حبس و پرداخت جزای نقدی محکوم شده لیکن درباره رد مال دادگاه کیفری اظهارنظر نکرده است که مطابق دادنامه تجدیدنظرخواسته به پرداخت مال برده شده محکوم شده اما در مورد پرداخت خسارت تأخیر تأدیه قرار رد دعوی صادر شده است که فاقد محمل قانونی است زیرا خواسته خواهان مطالبه دین رایج بوده که از مصادیق ماده 522 قانون آئین دادرسی می باشد بنابراین تجدیدنظرخواه مستحق مطالبه آن را دارد فلذا دادگاه رأی تجدیدنظرخواسته را که بدون رعایت اصول و قواعد دادرسی و موازین قانونی صادر شده است را عیناً نقض نموده و مستنداً به ماده 198 قانون آئین دادرسی مدنی و ماده 522 همین قانون حکم بر محکومیت تجدیدنظرخوانده به پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست تا زمان پرداخت کامل دین در حق تجدیدنظرخواه را صادر و اعلام این رأی قطعی است. شعبه 50 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشار محمد زیوری -کورش کرمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است