مطالبه اجرت المثل تصرف در ملک مشاعی زوجین

خلاصهٔ رأی

مطالبه اجرت المثل تصرف در ملک مشاعی زوجین Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائی

متن کامل

مطالبه اجرت المثل تصرف در ملک مشاعی زوجین Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: مطالبه اجرت المثل تصرف در ملک مشاعی زوجین پیام: اذن و موافقت زوجه در انتفاع از سهم وی در منزل مشترک ظهور بر عدم تبرع داشته و بر اساس این اصل و به جهت اینکه زوج از سهم مشاعی زوجه استیفاء منفعت کرده؛ مادامیکه مجانی بودن اذن به اثبات نرسد، زوجه مستحق اجرت المثل ایام تصرف خواهد بود. مستندات: ماده 265ماده 337 قانون مدنی - شماره دادنامه قطعی : 9209980351300963 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/01/31 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 92/9/24 آقای م.ه. بوکالت از طرف خانم م. خ.الف. بطرفیت آقای الف. خ. دادخواستی بخواسته صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام تصرف نسبت به سه دانگ مشاع از ششدانگ یکواحد آپارتمان مسکونی به پلاک ثبتی .... اصلی و فرعی .... بخش ... ثبتی از تاریخ 1391/4/10 لغایت اجرای حکم فعلاً مقوم بمبلغ پنجاه و یک میلیون ریال با جلب نظر کارشناس با احتساب کلیه خسارات قانونی بدواً صدور اجرای فوری قرار تامین خواسته باستناد فتوکپی مصدق نکاحنامه و سند مالکیت تقدیم و توضیح داده که بموجب سند رسمی تقدیمی خواهان از تاریخ 1391/3/17 بنحو اشاعه و تساوی مالک سه دانگ از ششدانگ آپارتمانی بمساحت 139 متر مربع به پلاک ثبتی فوق الذکر بوده و خوانده همسر شرعی و قانونی ایشان می باشد و به حکم شرع و قانون پرداخت نفقه زوجه بروی فرض تکلیف است که در مانحن فیه مشارالیه مدت یاد شده و تا هم اکنون از سهم مشاع موکله بعنوان زوج استیفاء نموده است و طبق قانون مدنی هر گاه کسی بر حسب اذن صریح یا ضمنی از مال غیر استیفاء منفعت کند صاحب مال مستحق اجرت المثل خواهد بود و با توجه باینکه اذن در انتفاع مجانی نبوده است لذا باستناد ماده 337 قانون مدنی و مواد 198 و 519 قانون آئین دادرسی مدنی رسیدگی و صدور حکم بشرح خواسته مورد استدعاست . دادخواست مطروحه در شعبه سیزدهم دادگاه عمومی حقوقی اصفهان ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه اول دادرسی بتاریخ 1393/4/2 خواهان و وکیل وی حضور یافتند ولی خوانده حاضر نشده النهایه طی لایحه ثبت شده به شماره 1122 – 1393/4/2 مدافعات خود را بیان داشته و در لایحه تقدیمی اظهار نموده که خواهان از زمان انتقال سه دانگ پلاک مورد بحث به ایشان در آن سکونت داشته و فارغ از این موضوع که وظیفه زوج تهیه مسکن می باشد ایشان از سهم خود انتفاع میبرده است و بعلاوه خواهان ادعای اجرت المثل خود ار زمانی می توانست ادعا کند که منزل کلاً در اختیار اینجانب بوده زیرا ایشان از تاریخ 1393/1/28 منزل مور نظر را ترک نموده که پرونده با موضوع الزام به تمکین به کلاسه 930254 در شعبه 17 دادگاه عمومی حقوقی اصفهان مطرح رسیدگی است و در پرونده کلاسه 921571 شعبه 17 دادگاه عمومی اصفهان اعلام نموده ام این قسم مالکیت بابت قسمتی از مهریه اش بوده که بنا به دلائل و شواهد موجود به ایشان منتقل نموده ام و در مورد پلاک ثبتی به شماره ... بخش ...ثبت اصفهان این پلاک خالی از سکنه بوده که بارها قصد فروش آن را داشته ام که متاسفانه خواهان به دلائل نامعلومی از همراهی استنکاف نموده و نیز مقدار سهم مالکانه ایشان به عنوان مهریه در سند نکاحیه وی می باشد و عدم موافقت خواهان به کسب تکلیف در بابت فروش دلیلی بر موضوع خواسته مطروحه نمی باشد زیرا اجرت المثل زمانی تحقق می یابد که طرف مقابل از آن انتفاع برده باشد وکیل خواهان متعاقب تقدیم دادخواست طی لایحه ثبت شده به شماره 314 – 1392/10/7 در مقام افزایش خواسته علاوه بر خواسته مندرج در دادخواست تقاضای رسیدگی و صدور حکم مبنی بر محکومیت خوانده به پرداخت اجرت المثل ایام تصرف نسبت به سه دانگ مشاع از ششدانگ یک بابخانه به پلاک ثبتی شماره دو فرعی از .... اصلی بخش ... اصفهان به مساحت 128/5 مترمربع از تاریخ 1380/5/1 لغایت 1391/4/9 فعلاً مقوم بمبلغ پنجاه و یک میلیون ریال با جلب نظر کارشناس رسمی نموده است . وکیل خواهان در جلسه دادرسی در مقام پاسخ به لایحه دفاعیه خوانده اظهار داشت بحث نفقه مطرح نبوده و بحث اجرت المثل ایام تصرف نسبت به سه دانگ آپارتمانهای موصوف در دادخواست مورد خواسته می باشد . از تاریخ 1380/5/1 مالکیت موکله نسبت به سه دانگ آپارتمانها که تا تاریخ 1391/4/9 در آپارتمان به پلاک ثبتی ..... زندگی مشترک می نمودند و از تاریخ 1391/4/10 با نقل اسباب بمنزل جدید که بازهم سه دانگ آن بر اساس سند مالکیت ابرازی متعلق به موکله می باشد و تا کنون در آن زندگی مشترک مینمودند (پلاک ثبتی .....- اصلی از فرعی ... بخش ... اصفهان) و با توجه به اینکه تهیه مسکن زوج و زوجه هر دو بعهده خوانده می بوده و اذن در انتفاع توسط موکله طبق قانون مدنی مجانی نبوده است و ایشان بر اساس قانون مستحق اجرت المثل می باشد و حسب اقرار صریح خوانده منزل موصوف تا تاریخ 1393/1/28 در اختیار هر دو نفر (زوج و زوجه و فرزندانشان بوده و ادعای ایشان در رابطه با ترک منزل صحت ندارد و ادعای خوانده نسبت به مالکیت موکل بر مبنای مهریه رافع اجرت المثل آپارتمان موصوف نمی باشد و در مورد پلاک.... مالکیت موکل از تاریخ 1380/5/1 محرز می باشد و از این تاریخ لغایت 1391/4/9 در آن زندگی مشترک می نمودند و از آن تاریخ به بعد بمنزل جدید اسباب کشی نمودند و در حال حاضر خالی از سکنه می باشد که اجرت المثل متعلق به خواهان را منتفی نمیسازد ضمن اینکه خوانده هم اکنون از سهم مشاعی خواهان بعنوان انبار استفاده مینماید و علیرغم ادعای کذب خوانده، خواهان از اداره ثبت اصفهان تقاضای افراز و نهایتاً فروش ملک مذکور را نموده که خوانده با تعویض قفل درب اجازه ورود به کارشناسان اداره ثبت را بملک خود ایشان نداده است و انتفاع خوانده طی مدت ذکر شده کاملاً محرز می باشد لذا صدور حکم بشرح خواسته مورد استدعاست . سرانجام دادگاه با اعلام ختم رسیدگی بموجب دادنامه شماره 529- 93 مورخ 1393/4/3 پس از ذکر مقدمه ای از چگونگی اقامه دعوی و مدافعات خوانده با استدلال اینکه خواهان و خوانده بایکدیگر رابطه زوجیت داشته اند و هر دو در ملک متنازع فیه با یکدیگر زندگی مشترک داشته اند و مطابق ماده 1106 قانون مدنی نفقه زن به عهده شوهر است و در مانحن فیه طرفین توافق نموده اند که در ملک متنازع فیه سکونت نمایند و با توجه بماده 1114 قانون مدنی نیز خواهان با خوانده توافق بر سکونت در ملک متنازع فیه نموده است و اذن در انتفاع مجانی بوده است و خواهان و وکیل وی دلیلی که مثبت ادعای ایشان باشد به دادگاه ارائه ننموده اند لذا دعوی خواهان را غیر وارد تشخیص و حکم بر بیحقی خواهان صادر نموده است دادنامه صادره در تاریخ 1393/6/18 بوکیل خواهان ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1393/7/27 پس از انقضای مهلت تجدیدنظر و در مهلت فرجامی با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام خواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است .لوایح طرفین بهنگام شور قرائت میگردد.هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای حسن عباسیان عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی خانم م. خ.الف. با وکالت آقای م.ه. نسبت به دادنامه شماره 815- 93 مورخ 1393/5/22 شعبه سیزدهم دادگاه عمومی حقوقی اصفهان که بموجب آن دعوی فرجام خواه بخواسته مطالبه اجرت المثل پلاک های مورد دعوی محکوم به بیحقی اعلام گردیده بالحاظ بند یک شق الف ماده 367 قانون آئین دادرسی مدنی مالاً وارد بوده و دادنامه فرجام خواسته در خور نقض است زیرا حسب مدلول تصاویر اسناد مالکیت پیوست پرونده مالکیت فرجام خواه در سه دانگ مشاع از ششدانگ پلاک های ثبتی شماره .... فرعی از ......اصلی و دو فرعی از .... اصلی واقع در بخش ... ثبت اصفهان ثابت ومدلل بوده و ظاهراً سه دانگ مشاع دیگر پلاک های مذکور در مالکیت فرجام خوانده مستقر می باشد و این امر بین طرفین با توجه به مدافعات آنان مفروغ عنه می باشد از آنجائیکه متداعیین حسب قباله نکاحیه پیوست پرونده با هم زن و شوهر بوده و رابطه زوجیت دائم بین آنان بر قرار می باشد و مطابق ماده 1106 قانون مدنی نفقه زوجه فرجام خواه کلاً بعهده زوج فرجامخوانده می باشد و طبق ماده 1107 همان قانون مسکن هم بخشی از نفقه زوجه فرجام خواه محسوب میگردد و حسب ماده 1114 قانون مدنی زوجه فرجام خواه مکلف بوده در منزلی که شوهرش تعیین می کند سکنی نماید لذا صرف سکونت و زندگی مشترک متداعیین بعنوان زن و شوهر درپلاک های مورد بحث در مدت مورد ادعا نمی تواند دلیل بر اذن فرجام خواه در انتفاع مجانی از سهم مشاعی زوجه در پلاک های مبحوث عنه بوده باشد و چون تهیه مسکن در ایام زوجیت بعنوان بخشی از نفقه فرجام خواه بشرح مراتب اشعاری بعهده فرجام خوانده بوده و نامبرده در راستای ایفاء این تکلیف شرعی و قانونی خود از سهم مشاعی فرجام خواه در پلاک های فوق الذکر استیفاء منفعت نموده و بملاک ماده 265 قانون مدنی اذن و موافقت فرجام خواه در انتفاع از سهم ایشان در این پلاک ها ظهور بر عدم تبرع داشته و بر اساس این اصل و بصراحت ماده 337 قانون مدنی فرجام خواه بجهت اینکه فرجامخوانده از سهم مشاعی ایشان در پلاک های متنازع فیه استیفاء منفعت نموده مادامیکه اذن در مجانی بودن انتفاع باثبات نرسیده باشد مستحق اجرت المثل ایام تصرف خواهد بود و علی القاعده هم اثبات در مجانی بودن انتفاع بعهده منتفع بوده و از ناحیه فرجام خوانده هم بعنوان منتفع هیچ دلیلی که صحت و درستی مراتب ادعائی وی را بر مجانی بودن اذن فرجام خواه در انتفاع از سهم مشاعی ایشان در پلاک های مورد بحث ثابت و مدلل دارد اقامه و ابراز نشده است بنابراین استنباط و تشخیص دادگاه بر عدم استحقاق فرجامخواه در دعوی مطروحه با مدارک و مستندات پیوست پرونده و موازین قانونی مغایرت داشته و از این رو دادنامه فرجام خواسته بلحاظ عدم انطباق با مقررات قانونی قابلیت ابرام را نداشته مستنداً به بند 2 ماده 371 و بند ح ماده 401 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه مرقوم رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه محترم صادر کننده رای منقوض ارجاع میگردد. شعبه 8 دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار و عضومعاون حسن عباسیان - سیروس کیقبادی - جعفر پوربدخشان فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است