مسئولیت نماینده متصدی حمل و نقل
خلاصهٔ رأی
مسئولیت نماینده متصدی حمل و نقل Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه دربار
متن کامل
مسئولیت نماینده متصدی حمل و نقل Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: مسئولیت نماینده متصدی حمل و نقل پیام: نماینده متصدی حمل و نقل، که در امر حمل کالا دخالت و نقشی نداشته است، مسئولیتی نسبت به جبران خسارت ندارد و دعوی علیه وی قابل طرح نیست. مستندات: مواد 52 و 54 رای وحدت رویه شماره 29 دیوان عالی کشور در خصوص مسوولیت متصدی حمل و نقل به جبران خسارت در صورت تلف یا گم شدن مال التجاره و عدم استماع دعوی مزبور علیه نماینده تجاری -مواد 377 و 386 قانون دریایی - شماره دادنامه قطعی : 9309970221801566 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/12/02 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی شرکت بیمه با وکالت آقای غ.ج. به طرفیت ک. مبنی بر مطالبه مبلغ 141671000 ریال به انضمام هزینه دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه تا زمان اجرای حکم که با توجه به توضیحات وکیل خواهان به شرح دادخواست مطالبه مبلغ مذکور بابت خسارت وارده به کالای موضوع بارنامه شماره .. مورخ 1391/2/22 به اعتبار بیمهنامه باربری شماره ... که تحت پوشش بیمهای شرکت خواهان قرار داشته میباشد دادگاه از توجه به محتویات پرونده نظر به اینکه متصدی حمل کالای موضوع بیمهنامه شرکت س. میباشد که برابر مواد 52 و 54 قانون دریایی و مواد 377 و 386 قانون تجارت در صورت بروز حادثه مسئول جبران خسارت است و در مانحن فیه خوانده نماینده شرکت حمل در ایران است و در حمل کالا دخالت و نقشی نداشته است و نظر به اینکه اسناد و مدارک پیوست از جمله برگ ترخیصیه و صورتمجلس گمرکی و نامه اداره کل بنادر و دریانوردی استان گیلان و مکاتبات صورت گرفته دلالتی بر مسئولیت خوانده به جبران خسارت وارده ندارد و مسئولیت کسری کالا را هم خوانده به عهده نگرفته است و نظر به اینکه نماینده متصدی حمل با توجه به رأی وحدت رویه 29 مورخ 1363/8/28 هئیت عمومی دیوانعالی کشور مسئولیتی نسبت به جبران خسارت ندارد و بر دادگاه هم معلوم و محرز نیست که نماینده دارای اختیارات و تعهداتی بوده که او را مسئول نماید بنابراین دادگاه خوانده را مبری از مسئولیت و در نتیجه لزوم جبران خسارت وارده به کالای موضوع بارنامه دانسته و با استناد به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی دعوی خواهان را غیر ثابت تشخیص داده حکم به بطلان آن صادر و اعلام میدارد، رأی صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر تهران میباشد. رئیس شعبه 3 دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی شرکت بیمه نسبت به دادنامه شماره ... مورخه 1393/6/31 صادره از شعبه سوم دادگاه عمومی شهید بهشتی که بهموجب آن حکم بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه به خواسته مطالبه مبلغ 141.671.000 ریال بابت خسارت پرداختی به بیمهگذار موضوع بیمهنامه باربری شماره ... مورخه 1390/12/5 صادر شده است وارد نمیباشد. زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلایل و مدارک ابرازی صحیحاً و مطابق مقررات قانونی و خالی از هرگونه اشکال صادر شده و تجدیدنظرخواه در این مرحله از رسیدگی دلیل یا مدرک قانعکننده و محکمهپسندی که نقض و بیاعتباری دادنامه معترضعنه را ایجاب کند ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچیک از شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای تجدیدنظرخواه را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی میداند مستنداً به آخر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید مینماید. رأی صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران امانی شلمزاری - کریمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است