مرخصی استحقاقی و ساعات کار پرتوکاران تا زمان اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری

خلاصهٔ رأی

مبنی بر اینکه بندهای 1 و2 ماده 20 قانون مذکور نسبت به افرادی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال دارند، کاهش ساعات کار تا میزان 25% منظور نموده، یعنی سایر کارکنان ماهانه 175 ساعت ولی پرتوکاران 132 ساعت اشتغال داشته‌اند و ایام مرخصی اجباری نیز در کاهش ساعات کار هفتگی لحاظ گردیده است.

متن کامل

مرخصی استحقاقی و ساعات کار پرتوکاران تا زمان اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: مرخصی استحقاقی و ساعات کار پرتوکاران تا زمان اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری پیام: در ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه، هر یک از «کاهش ساعات کار هفتگی»; و «افزایش مرخصی استحقاقی سالیانه تا یک ماه در سال»; برای شاغلین به کار با اشعه، عنوان مستقلی داشته و احتساب ایام مرخصی در ساعات کار هفتگی کاهش یافته توجیهی ندارد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9109970900402530 تاریخ دادنامه قطعی : 1391/10/25 گروه رأی : اداری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عدالت اداری مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی شعبه دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست شاکی دایر بر صدور حکم بر الزام طرف شکایت به اعطای مرخصی اجباری پرتوکاران موضوع بند 2 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368، با توضیح اینکه در طول خدمت با اشعه فعالیت داشته است و دستگاه متبوع از احتساب آن خودداری نموده است، با توجه به محتویات پرونده و مفاد لایحه دفاعیه مشتکی عنه به شماره ... مبنی بر اینکه بندهای 1 و2 ماده 20 قانون مذکور نسبت به افرادی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال دارند، کاهش ساعات کار تا میزان 25% منظور نموده، یعنی سایر کارکنان ماهانه 175 ساعت ولی پرتوکاران 132 ساعت اشتغال داشته‌اند و ایام مرخصی اجباری نیز در کاهش ساعات کار هفتگی لحاظ گردیده است. علیهذا با عنایت بر اینکه کاهش ساعات کار هفتگی و افزایش میزان مرخصی استحقاقی سالیانه تا یک ماه در سال برای مدت اشتغال به کار با اشعه هر کدام عنوان مستقلی بوده و به طور جداگانه در بندهای 1 و2 پیش بینی گردیده و دو مقوله متفاوت هستند، استدلال مذکور در لایحه دفاعیه توجیه قانونی ندارد؛ شکایت وارد تشخیص و به استناد مواد 7 و14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 و بند 2 ماده 20 قانون صدرالذکر، حکم بر الزام طرف شکایت به اعطای مرخصی مذکور از تاریخ استحقاق تا اجرایی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری (1/1/88) صادر و اعلام می‌گردد. اما نسبت به بعد از تاریخ یاد شده به لحاظ اینکه در ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری، مزایای خاص دیگری منظور گردیده و به موجب ماده 127 آن کلیه قوانین مغایر لغو گردیده است، شکایت غیر وارد تشخیص و حکم به رد آن صادر و اعلام می‌گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 4 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه موسوی ـ کریمی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است