لزوم معین بودن مخاطب در افترا، نشر اکاذیب و توهین

خلاصهٔ رأی

لزوم معین بودن مخاطب در افترا، نشر اکاذیب و توهین Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه ق

متن کامل

لزوم معین بودن مخاطب در افترا، نشر اکاذیب و توهین Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: لزوم معین بودن مخاطب در افترا، نشر اکاذیب و توهین پیام: در جرایمی از نوع افترا، نشر اکاذیب و توهین، لازم است تا اشخاص معینی منظور مرتکب بوده باشند. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309970909000013 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/01/23 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده به حکایت محتویات پرونده با انتشار مقاله‌ای تحت عنوان «دهان مدیران بی‌ادب را باید دوخت»; در روزنامه ن. شهرستان ب. آقای ع.الف. مدیر ورزش جوانان و نوجوانان شهرستان مزبور به دادسرای عمومی و انقلاب ب. مراجعه و طی شکوائیه‌ای مبنی بر افتراء و توهین و هتک حرمت و نشر اکاذیب از خانم ک.ن. مدیر مسئول و صاحب امتیاز نشریه مذکور شکایت کرده که پس از تحقیقاتی که در دادسرا انجام شده به استناد تبصره 4 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه کیفری استان کرمان صادر و پرونده جهت رسیدگی به شعبه اول دادگاه کیفری استان ارجاع و در این شعبه پس از تعین وقت و دعوت هیئت منصفه و تشکیل جلسه مورخه 29/1/1390 و تجویز هیئت منصفه به این که شرحی در نشریه ن. دایر بر این که منظور از چاپ مقاله مزبور فرد و مسئول خاصی نبوده است و چاپ مقاله مزبور به صورت کلی بوده است که با درج مقاله مزبور و تشکیل جلسه مورخه 23/3/1392 و مدافعات متهم و رأی هیئت منصفه دایر بر اینست که متشاکی مجرم نمی‌باشد. دادگاه اقدام به صدور دادنامه شماره 00096-17/4/1392 نموده است که پس از شرح جریان پرونده با این استدلال که مقاله مزبور از مصادیق افتراء که قانوناً تعریف خاصی دارد محسوب نمی‌گردد و اکاذیبی هم به قصد تشویق مطرح و منتشر نشده است، مستنداً به ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و اصل 37 از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و به لحاظ عدم احراز وقوع بزه، حکم بر برائت مشتکی‌عنه صادر نموده است که پس از ابلاغ دادنامه آقای ع.الف. به شرح لایحه‌ای که هنگام شور قرائت خواهد شد تجدیدنظرخواهی نموده و رسیدگی به این شعبه ارجاع که در تاریخ بالا هیئت شعبه با حضور دادیار محترم دادسرای دیوان عالی کشور تشکیل و پس از ملاحظه محتویات پرونده و نظریه دادیار محترم مبنی بر اتخاذ تصمیم شایسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد. رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراض و تجدیدنظرخواهی آقای ع.الف. نسبت به دادنامه شماره 0096-17/4/1392 صادره از شعبه اول دادگاه کیفری استان کرمان اعتراض مؤثر و موجهی که مستلزم نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته باشد به عمل نیامده و از لحاظ رعایت شرایط قانونی و ضوابط دادرسی اشکالی مشهود نیست؛ تجدیدنظرخواهی رد و دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید و ابرم می‌گردد. رئیس شعبه 2 دیوان عالی کشور ـ مستشار هاشمی ـ طباطبایی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است