عدم جواز رسیدگی غیابی در جرایم حق‌اللهی

خلاصهٔ رأی

با تقدیم لایحه ای ضمن اعتراض به رأی صادره تقاضای تجدیدنظر کرده است.

متن کامل

عدم جواز رسیدگی غیابی در جرایم حق‌اللهی Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: عدم جواز رسیدگی غیابی در جرایم حق‌اللهی پیام: در جرایم حق الهی رسیدگی غیابی جایز نیست و باید حتما در این خصوص رأی حضوری صادر گردد تا دارای وجاهت قانونی باشد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309970908700111 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/03/11 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده مورخ 5/12/1390 شخصی به هویت م.الف. به کلانتری 16 مراجعه و اظهار می دارد: دخترم باکره بوده ولی متوجه شدم چند ماهه حامله است از وی سئوال کردم گفت در کارگاه ؟؟ توسط فردی به نام الف.ح. مورد تجاوز قرار گرفتم. با شکایت شاکیه و پدرش متهم دستگیر و تحت بازجویی قرار می گیرد و در ادامه شاکی از دو نفر دیگر به نام های ش. و م. نیز شاکی شده است که به دخترش تجاوز کرده اند. الف.ح. مورخ 7/12/90 در دادگاه تجدیدنظر (کیفری استان) اظهار داشته: من اتهام را قبول ندارم. در پاسگاه از ترس گفته ام از دبر به شاکیه تجاوز کردم، قبول دارم در کارگاه ؟؟ کار می کردم و من و ش. و م. با هم بوده ایم. م.چ. و ش.ن. هم منکر شده اند. ضمناً خانم شاکیه به شرح برگ 18 و گواهی شماره 17121/م/10-8/12/90 در معاینه ای که از وی به عمل آمده حامله اعلام گردید و اعلام شده .... در معاینه از دبر نکته غیرطبیعی مشهود نبود در معاینه ظاهری آثار ضرب و جرح مشهود نبوده خانم شاکیه طی نامه ای به شرح برگ 48 خطاب به دادگاه اظهار می دارد: آقایان ش.ن. و م.چ. بی گناه هستند و مادر الف.ح. به من گفت نام این دو نفر را هم به عنوان متجاوز بیاورم و من هم ترسیدم نامشان را آوردم. آقای م.الف. در تاریخ 9/3/91 در دادگاه باز از سه نفر به نام های الف.ح. و م.چ. و ش.ن. شکایت خود را اعلام و متهمین منکر بزه انتسابی شده اند (بزه زنای به عنف با خانم الف.الف.). آقای م.الف. در جلسه مورخ 4/10/90 در دادگاه اعلام نموده: از ش.ن. شکایتی ندارم (ص 154). دادگاه پس از استماع اظهارات شاکی و شاکیه و مدافعات مهتمین و وکیل آنان به موجب دادنامه صادره زنای به عنف را منتفی دانسته و رأی بر برائت متهمین صادر و اعلام و لکن اتهام آنان را مبنی بر ارتکاب عمل منافی عفت غیر از زنا با استناد بر قرائن و شواهدی که نوعاً موجب حصول علم می گردد و مستنداً به مواد 637 و 105 و 19 قانون مجازات اسلامی هر یک از متهمین را به تحمل 99 ضربه شلاق تعزیری و آقای ش.ن. را به عنوان تتمیم حکم تعزیری به یک سال اقامت اجباری در شهرستان ب و م.چ. را در شهرستان الف و الف.ح. را در شهرستان ر محکوم نموده است. پس از ابلاغ دادنامه وکیل متهمان خانم س.ع. با تقدیم لایحه ای ضمن اعتراض به رأی صادره تقاضای تجدیدنظر کرده است. هم چنین آقای م.چ. با تقدیم لایحه ای به رأی صادره اعتراض کرده پرونده پس از ارسال به دیوان عالی کشور حسب الارجاع تحت نظر قرار گرفت . رأی شعبه دیوان عالی کشور دادنامه قابل ابرام نیست زیرا اولاً دادنامه در مورد م.چ. غیابی است در صورتی که در حقوق الله لازم است رأی حضوری باشد (مفهوم مخالف ماده 217 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب). ثانیاً علی رغم این که فرزند شاکیه متولد شده است لازم بود دادگاه هم چنان که به شرح برگ 103 اقدام برای اثبات بنوت از طریق آزمایش DNA نموده تا حصول نتیجه اقدامات را نه تنها در مورد م.چ. بلکه دو متهم دیگر نیز ادامه می داد تا انتساب نوزاد به یکی از متهمان معلوم می شد و بالمال در تصمیم قضایی مؤثر واقع می گشت، علی هذا مستنداً به بند دوم از شق ب ماده 265 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری ضمن نقص دادنامه جهت رفع نقایص فوق الاشاره و صدور رأی جدید پرونده به همان شعبه اعاده می گردد . رئیس شعبه31 دیوان عالی کشور ـ مستشار جعفری ـ طباطبایی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است