عدم جلب نظر کارشناس در امر فنی

خلاصهٔ رأی

پیام: در مواردی که احراز صحت شکایت شاکی، امری تخصصی و فنی باشد، جلب نظر کارشناس ضروری بوده و بی توجهی دادگاه به این امر، از موارد تجویز اعاده ی دادرسی است.

متن کامل

عدم جلب نظر کارشناس در امر فنی Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: عدم جلب نظر کارشناس در امر فنی پیام: در مواردی که احراز صحت شکایت شاکی، امری تخصصی و فنی باشد، جلب نظر کارشناس ضروری بوده و بی توجهی دادگاه به این امر، از موارد تجویز اعاده ی دادرسی است. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9409970910700096 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/01/31 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده - به موجب دادنامه شماره 334- 1391/11/24 صادر شده از دادگاه عمومی م. به اتهام ارتکاب بزه تغییر کاربری غیر مجاز اراضی و باغات با استدلال: شکایت اداره جهاد کشاورزی شهرستان، تحقیقات مرجع انتظامی و دفاعیات بلاوجه متهم و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده و به استناد مواد 1و3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغات به پرداخت سی میلیون ریال جزای نقدی و قلع و قمع بنای احداث شده محکوم شده است. و پس از تجدیدنظرخواهی محکوم‌علیه نسبت به دادنامه فوق پرونده به شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان ک. برای رسیدگی ارجاع شده و این شعبه با استدلال این که حسب دلالت قانون اصلاحی حفظ کاربری اراضی کشاورزی و باغات تشخیص موضوع با جهاد کشاورزی است. وفق دادنامه شماره 347 -1392/03/30 دادنامه تجدیدنظرخواسته را با تخفیف جزای نقدی به مبلغ سه میلیون ریال مورد تأیید قرار داده است. از محکوم‌ علیه از دادنامه اخیر درخواست پذیرش اعاده دادرسی از دیوان عالی کشور نموده که پس از ثبت در دبیرخانه به این شعبه برای رسیدگی ارجاع شده است. نامبرده در لایحه تقدیمی که هنگام شور خوانده می‌شود به بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی ...کیفری استناد کرده و چنین توضیح داده است: ... حسب استشهاد و گواهی شهود، همراه با اخذ تأمین دلیل به وسیله کارشناس رسمی قوه قضاییه، موکل دارای خانه خشتی و گلی واقع در بافت مسکونی روستایی با قدمت بیش از 40 سال بوده که در آنجا سکونت داشته است. به دلیل قدمت بالای خانه و نیاز به تعمیر، موکل ضمن تعمیر و بازسازی خانه خود، قسمتی را که جزء حیاط خانه محسوب می‌گردید و متصل به آن بوده، یک اتاق سوله مانند به ابعاد 14 در 4/3 در دو طبقه احداث می‌نماید. آنچه که واضح است حسب گواهی شهود و نظر کارشناس که جدیداً اخذ شده، در محل احداثی مورد نظر نه سابقه کشت و زرعی وجود داشته و نه باغی بوده، بلکه جزو حیاط خانه قدیمی محسوب می‌شده است ... در واقع، وفق ماده یک این قانون اولین شرط تحقق بزه تغییر کاربری، زراعی و یا باغ بودن ملک است به نحوی که تغییر کاربری در آن مانع از تداوم و استمرار کشاورزی شود ...». هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای حسن قاسمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد. رأی شعبه دیوان عالی کشور درخصوص درخواست وکیل محکوم‌علیه مبنی بر پذیرش اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره 347- 1392/03/30صادر شده از شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان ک.، با توجه به اینکه احراز صحت شکایت شاکی امری تخصصی و فنی بوده و جلب نظر کارشناس در این مورد ضروری است اما دادگاه براساس شکایت شاکی و بدون ارجاع امر به کارشناس، برای اعلام نوع زمین و تغییر کاربری غیرمجاز مبادرت به صدور حکم فوق نموده است. در حالی که مستندات ارائه شده از سوی وکیل محکوم‌علیه خلاف آن را ثابت می‌کند. بنابراین به لحاظ انطباق درخواست موصوف با بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی ... کیفری قرار قبولی آن صادر و به استناد ماده 274 همان قانون رسیدگی مجدد به اتهام محکوم‌علیه را به شعبه دیگر دادگاه تجدیدنظر استان ک. ارجاع می‌نماید. رئیس شعبه 34 دیوان عالی کشور- عضو معاون جواد اسلامی- حسن قاسمی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است