شرط صدور حکم محکومیت معاون

خلاصهٔ رأی

پیام: صدور حکم محکومیت معاون مشروط به احراز وحدت قصد میان مباشر و معاون بوده و اثبات آن نیازمند دستگیری مباشر و تحقیق از وی است.

متن کامل

شرط صدور حکم محکومیت معاون Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: شرط صدور حکم محکومیت معاون پیام: صدور حکم محکومیت معاون مشروط به احراز وحدت قصد میان مباشر و معاون بوده و اثبات آن نیازمند دستگیری مباشر و تحقیق از وی است. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309988633100323 تاریخ دادنامه قطعی : 1395/05/24 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی شعبه دیوان عالی کشور بموجب دادنامه شماره 300053- 1394/1/22 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی شهرستان تفرش آقایان ب. ش. و الف. ح. ج. بترتیب از اتهام سرقت 28 تن گندم مورد شکایت اداره تعاون روستایی تفرش و معاونت در بزه فوق بلحاظ عدم کفایت دلیل تبرئه می گردند که با تجدیدنظرخواهی شاکی شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی در مقام رسیدگی تجدیدنظر طی دادنامه شماره 405- 1394/6/7 بشرح استدلال مندرج در متن رأی اتهام متهمین را در حد معاونت در سرقت 25تن گندم ثابت دانسته با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته باستناد بند ت ماده 127 و مواد 19 و 214 قانون مجازات اسلامی مصوب سال1392 و ماده 656 قانون مجازات اسلامی مصوب سال1375 حکم بر محکومیت هر کدام از متهمین به تحمل دو سال حبس و سی ضربه شلاق و رد مال بطور بالمناصفه در حق تجدیدنظر خواهان صادر می نماید آقای ی.ش.د. بوکالت از محکوم علیه با تقدیم لایحه ای با این خلاصه که موکل آقای الف. ح. جمال آبادی صرفاَ به این اتهام که راننده ناشناس را که با کامیون متعلق به آقای ب. ش. درصدد حمل و نقل گندم بوده تأیید و توفیق نموده محکومیت یافته در حالیکه چنین معرفی و توثیقی توسط موکل صورت نگرفته و کامیون موکل در تاریخ ادعایی در تعمیرگاه بوده است و بر فرض صحت ادعا نمی توان معرفی کامیون متعلق به آقای ب. ش. را بدون علم به قصد مجرمانه وی و احراز وحدت قصد در ارتکاب بزه معاونت در جرم تلقی کرد و بر فرض ارتکاب جرم توسط راننده شخص موکل مرتکب هیچ عمل مجرمانه ای نشده است و کارکنان شرکت شاکی بر خلاف واقع موکل را بعنوان مصرف راننده قلمداد کرده اند تا خود از مسئولیت تخلف خویش شانه خالی کنند و ماده 656 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) هیچ انطباقی با جرم ارتکابی توسط راننده کامیون ندارد و چنانچه راننده کامیون به عنوان امین مال امانی را تصاحب نماید بزه ارتکابی خیانت در امانت است نه سرقت و اگر جرم راننده را سرقت بدانیم موضوع با هیچیک از موارد مقرر در ماده مذکور انطباق ندارد و حداقل مجازات مقرر قانونی برای جرم موضوع ماده 656 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) شش ماه حبس است که طبق ماده 127 قانون مجازات اسلامی مصوب سال1392 مجازات معاون باید کمتر از این باشد نه بیشتر و در قانون محکومیت معاون به استرداد مال پیش بینی نشده و پرینت بارگیری توسط کامیون موکل حکایت دارد که آقای ب.ش. همواره شخصاَ رانندگی کامیون را بر عهده داشته و پرینت مزبور ثابت می کند از ابتدای تیرماه سال1393 آقای ب. ش. مکرراَ در جابجایی محموله های مختلف از جمل گندم فعالیت داشته و هیچ مورد مشکوکی در رفتار وی وجود نداشته است و فاکتور موجود با مهر تعمیرگاه نشان می دهد کامیون متعلق به موکل در تاریخ 1393/5/28 یعنی در روز وقوع سرقت در تعمیرگاه بوده و هم چنین پرینت حساب بانکی موکل موید پرداخت وجه بابت هزینه تعمیر می باشد. از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست تجویز اعاده دادرسی نموده که پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. عضو ممیز- رحمت اله احمدی هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردیده پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخواست اعاده دادرسی آقای ب. ی.ش.د. بوکالت از آقایان الف. ح. ج. و ب. ش. نسبت به دادنامه شماره 405- 1394/6/7 صادره از شعبه نهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی وارد بوده و درخور پذیرش میباشد زیرا اولاَ در بزه سرقت مطابق ماده 667 قانون مجازات اسلامی مصوب سال1375 سارق یا رباینده علاوه بر مجازات تعیین شده به رد عین و در صورت فقدان عین به رد مثل یا قیمت مال مسروقه یا ربوده شده و جبران خسارت وارده در حق مالباخته محکوم می شود و محکومیت معاون جرم سرقت به رد مال بیش از مجازات مقرر قانونی بوده و فاقد وجاهت قانونی است ثانیاَ- عنوان مجرمانه عمل ارتکابی متقاضیان معاونت در بزه خیانت در امانت بوده نه سرقت چون بار گندم با اجرت در اختیار راننده کامیون (مباشر جرم) قرار داده شده تا در مقصد تحویل دهد ولی راننده به ضرر مالک (شاکی) آنرا تصاحب یا تلف یا مفقود یا استعال نموده و موضوع از مصادیق ماده 674 قانون مجازات اسلامی مصوب سال1375 میباشد که مجازات مورد حکم بیش از مجازات مقرر قانونی معاونت در بزه خیانت در امانت است مضافاَ اینکه بدون شناسایی و دستگیری و محکومیت مباشر جرم محکومیت متقاضیان تحت عنوان معاون جرم موجه بنظر نمی رسد زیرا لازمه تحقق معاونت احراز وحدت قصد بین مباشر و معاون است که اثبات آن به تحقیق از مباشر جرم نیاز دارد. بنابراین درخواست بنا به جهات مذکور با بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب سال1392 منطبق بوده و ضمن تجویز اعاده دادرسی مستنداَ به ماده 476 همین قانون رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادر کننده رأی مورد درخواست اعاده دادرسی در استان مرکزی ارجاع می گردد. شعبه سی و پنجم دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار سید رضا سید کریمی- رحمت اله احمدی فهرست شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است