سرقت از طریق بیهوش کردن با نوشیدنی آلوده
خلاصهٔ رأی
پیام: سرقت از طریق بیهوش کردن با نوشیدنی آلوده، مصداق بزه سرقت مقرون به آزار است.
متن کامل
سرقت از طریق بیهوش کردن با نوشیدنی آلوده Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: سرقت از طریق بیهوش کردن با نوشیدنی آلوده پیام: سرقت از طریق بیهوش کردن با نوشیدنی آلوده، مصداق بزه سرقت مقرون به آزار است. مستندات: ماده 652 قانون مجازات اسلامی 1375- شماره دادنامه قطعی : 9209980283100714 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/06/25 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای الف. ر.، بدون سابقه کیفری مبنی بر ارتکاب دو فقره سرقت موتورسیکلت مخصوص پیست و مسابقات مقرون با آزار با وکالت آقای ع. س. موضوع شکایت 1. س. پ. ی. 2. م. ق.پ. با وکالت آقای ش. خ. به این شرح که متهم با رصد کردن آگهی فروش موتورسیکلتهای سنگین پیشنهاد خرید دو دستگاه موتورسیکلت سنگین را به شکات داده و در مرحله اول پس از رؤیت موتورسیکلت شاکی ردیف اول و با استفاده از نوشیدنی آلوده به مواد بیهوش کننده و پس از بیهوشی وی مبادرت به سرقت موتورسیکلت وی مینماید و در مرحله دوم نیز شاکی ردیف دوم را به بهانه پرداخت پول نقد به بانک ... دعوت و پس از اینکه شاکی از خوردن آبمیوه آلوده خودداری می نماید با تحویل دادن یک نسخه فیش بانکی جعلی و وانمود کردن واریز وجه موتورسیکلت به حساب شاکی موتورسیکلت را از وی ربوده و متواری میگردد علیهذا دادگاه با توجه به محتویات پرونده و ملاحظه گواهی پزشکی قانونی منضم پرونده و شهادت و اظهارات مطلعین و تصرف متهم به موتورسیکلت مسروقه ردیف دوم و کشف موتورسیکلت اول از تصرف وی توسط شاکی و دفاعیات بلا وجه متهم و ملاحظه فیلم دوربین مداربسته بانک و عدم وجود هرگونه مبایعه نامهای بین ایشان و موجه نبودن ادعا متهم به این که جهت واریز شارژ اینترنت به بانک رفته بودم و کذب بودن ادعا وی به لحاظ جواب استعلام واصله از بانک و همچنین موجه نبودن ادعا متهم مبنی بر پرداخت نقدی وجه موتورسیکلت شاکی ردیف دوم و النهایه تمامی قرائن و امارات موجب حدوث علم اتهام وی را به شرح فوق محرز و مسلم دانسته و مستنداً به ماده 652 و 19 و 667 قانون مجازات اسلامی نامبرده را به تحمل ده سال حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق تعزیری و مسترد شدن موتورسیکلت شاکی ردیف دوم به وی محکوم مینماید و با توجه به این که موتورسیکلت شاکی ردیف اول به وی تحویل گردیده دادگاه با تکلیفی در این خصوص مواجه نیست. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران میباشد. دادرس شعبه 1173 دادگاه عمومی تهران- رسول منوچهری نجف آبادی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی محکومعلیه بدوی آقای الف. ر. با وکالت آقای ع. س. از دادنامه شماره 30003 مورخ 1394/1/8 دادگاه عمومی جزایی شعبه محترم 1173 تهران که به موجب آن مشارالیه به دلیل ارتکاب دو فقره سرقت مقرون به آزار به تحمل مجازات محکوم شده است وارد نمیباشد زیرا اساس دادنامه بدوی یعنی احراز بزهکاری تجدیدنظرخواه با لحاظ مفاد اوراق پرونده قابل تأیید به نظر میرسد. یعنی اعتراض تجدیدنظرخواه و اظهارات وکیل محترم وی در جلسه رسیدگی این دادگاه نادرستی رأی بدوی را نمایان نساخته است. النهایه اولاً دادگاه محترم بدوی میبایست مقررات تعدد جرم را طبق قانون مجازات اسلامی رعایت میفرمودند. ثانیاً سرقت موتورسیکلت آقای م. ق.پ. مقرون به آزار نبوده است که از این حیث دادنامه بدوی اصلاح میشود و ضمناً ماده 661 قانون مجازات اسلامی نیز به مستندات دادنامه بدوی اضافه میشود و با این وصف به استناد ماده 457 قانون آیین دادرسی کیفری رأی بر تأیید دادنامه معترضعنه درنتیجه صادر میگردد. این رأی قطعی است. شعبه 63 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رئیس و مستشاران حبیب محمدعلی زاده اشکلک- علیاکبر صادقی- اسد اله هادوی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است