رابطه میان تنفر زوجه از زوج و تحقق عسر و حرج

خلاصهٔ رأی

اظ عسر و حرج جهت اجرای صیغه طلاق گردیده ضمناً خواهان چنین اظهار داشته: خواهان در تاریخ 5/11/86 طبق سند ازدواج پیوست به عقد دائم و رسمی خوانده درآمده است لکن علی رغم سپری شدن دو سال از زندگی مشترکشان به دلیل اختلافات فی مابین عملاً از سال 87 تاکنون جدا از هم زندگی می کنند و این امر موکل را در عسر و حرج شدید قرار داده و زندگی را برای وی مشقت‌بار ساخته است به شرح خواسته، خواستار صدور حکم طلاق گردیده است.

متن کامل

رابطه میان تنفر زوجه از زوج و تحقق عسر و حرج Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: رابطه میان تنفر زوجه از زوج و تحقق عسر و حرج پیام: صرف تنفر زوجه از زوج از موجبات عسر و حرج محسوب نمی شود که زوجه بتواند بر اساس آن درخواست طلاق بدهد مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309970907000008 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/01/23 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 2/5/91 خانم ز.ب. به وکالت از خانم ن.غ. به طرفیت آقای الف.س. طی تسلیم دادخواستی خواستار صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) به لحاظ عسر و حرج جهت اجرای صیغه طلاق گردیده ضمناً خواهان چنین اظهار داشته: خواهان در تاریخ 5/11/86 طبق سند ازدواج پیوست به عقد دائم و رسمی خوانده درآمده است لکن علی رغم سپری شدن دو سال از زندگی مشترکشان به دلیل اختلافات فی مابین عملاً از سال 87 تاکنون جدا از هم زندگی می کنند و این امر موکل را در عسر و حرج شدید قرار داده و زندگی را برای وی مشقت‌بار ساخته است به شرح خواسته، خواستار صدور حکم طلاق گردیده است. حسب دادنامه شماره 2254-11/11/91 صادره از شعبه سوم دادگاه حقوقی دزفول چنین مقرر داشته: در خصوص دادخواست خانم ن.غ. با وکالت خانم ز.ب. به طرفیت آقای الف.س. با وکالت آقای م.م. به خواسته طلاق به لحاظ عسر و حرج در دوام زوجیت بدین توضیح که خواهان مدعی است در آبان ماه سال 1387 با خوانده ازدواج نموده و تاریخ وقوع عقد بهمن ماه 86 بوده و فقط یک سال و نیم باهم زندگی مشترک داشته و در اثر بروز اختلاف از اردیبهشت سال 89 جدای از هم زندگی می کنند و در طول این مدت کشمکش‌های زیادی داشته و پرونده‌های مختلفی علیه هم به اجرا گذاشته‌اند و درنهایت حاضر است از مهریه و سایر حقوق مالی خود در قبال طلاق گذشت نماید نظر به اینکه زوجین مدت حدود دو سال و نه ماه است که در مفارقت جسمانی به سر می برند و ادامه وضعیت موجود آثار نامطلوبی برای خواهان در پی خواهد داشت خصوصاً با توجه به اینکه وی حاضر گردیده از مهریه و سایر حقوق مالی خود در قبال طلاق گذشت نماید که گذشت وی از کلیه حقوق مالی حاکی از شدت و وخامت وضع بین زوجین است و دلیل بر سختی و عسر و حرج زوجه می باشد لذا دادگاه خواسته خواهان را ثابت تشخیص داده مستنداً به ماده 1130 قانون مدنی حکم به اجبار زوج به مطلقه نمودن همسرش خواهان فوق صادر و اعلام می نماید چنانچه اجبار زوج امکان‌پذیر نباشد زوجه می تواند با رعایت بند ب ماده واحده قانون تعین مدت اعتبار گواهی عدم امکان سازش نسبت به اجرای صیغه طلاق اقدام نماید. زوجین فرزند مشترک ندارند طلاق در صورت وقوع در حکم بائن است. رأی صادره قابل تجدیدنظر اعلام گردیده است. زوج آقای الف.س. نسبت به دادنامه یادشده مبادرت به تجدیدنظرخواهی نموده که به موجب دادنامه شماره 400399-29/3/92 صادره از شعبه پانزده دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان چنین اظهار داشته: به موجب دادنامه شماره 302254-11/11/91 صادره از شعبه سوم دادگاه حقوقی دزفول موضوع دادخواست خانم ن.غ. با وکالت خانم ز.ب. به طرفیت آقای الف.س. با وکالت آقای م.م. به خواسته طلاق به لحاظ عسر و حرج در دوام زوجیت دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و استدلال‌های به عمل آورده و جری تشریفات قانونی ضمن وارد دانستن دعوی خواهان با بذل کلیه حقوقی مالی وی مستنداً به ماده 1130 قانون مدنی حکم به طلاق زوجه از بابت عسر و حرج صادر کرده است و زوجین فاقد فرزند بوده و طلاق بائن می باشد. از رأی صادره توسط خوانده و وکیل وی تجدیدنظرخواهی به عمل آمده و پرونده جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است. هیئت دادگاه به لحاظ بررسی ادله طرفین و مواجه حضوری زوجین به تعین وقت رسیدگی از طرفین و وکلای آن ها دعوت به عمل آمده و اظهارات آن ها را اخذ می نماید. دادگاه بدواً اعتراض تجدیدنظرخواه را وارد می داند؛ زیرا عمده دلیل زوجه بر طلاق این است که از سال 1389 تاکنون به دلیل بروز اختلافات و تشکیل انواع پرونده‌ها مفارقت جسمانی بین آن ها به وجود آمده است و ادامه وضعیت موجود آثار نامطلوبی برای زوجه دارد. هیئت دادگاه باملاحظه اینکه زوجه به موجب حکم قطعی از سال 1389 محکوم به تمکین زوجیت شده است و علت مفارقت عدم تمکین وی بوده است، ثانیاً زوج راضی به طلاق نمی باشد و علی رغم تکرار موضوع وی تمایلی به طلاق ندارد و محکوم به پرداخت مهریه هم شده است و زوجه جهیزیه‌اش را نیز مسترد کرده است و صرف تنفر هم نمی‌تواند از موجبات عسر و حرج باشد؛ لذا به لحاظ عدم احراز عسر و حرج زوجه و به لحاظ قاعده فقهی «الطلاق بیدمن اخذ بالساق»; که زوج راضی به طلاق نمی باشد و علت مفارقت جسمانی عدم تمکین زوجه می باشد دادنامه معترض‌عنه را به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی نقض، مستنداً به مفهوم ماده 1130 قانون مدنی و قاعده فقهی حکم به بطلان دعوی خواهان (زوجه) صادر و اعلام می دارد. رأی صادره پس از ابلاغ قابل فرجام در دیوان عالی کشور اعلام شده است. زوجه خانم ن.غ. با وکالت خانم ز.ب. نسبت به دادنامه یادشده به طرفیت زوج مبادرت به فرجام خواهی نموده، نظر به اینکه مورد دیگری به نظر نمی‌رسد پرونده جهت مشاوره در هیئت شعبه مطرح و لوایح طرفین نیز مشروحاً قرائت خواهد شد. رأی شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی خانم ز.ب. به وکالت از خانم ن.غ. به طرفیت آقای الف.س. نسبت به دادنامه شماره 400399-29/3/92 صادره از شعبه پانزده دادگاه تجدیدنظر استان خوزستان وارد نیست با توجه به استدلال دادنامه صادره از دادگاه تجدیدنظر که وفق مقررات صادر گردیده و فاقد منقصت قانون و اصول دادرسی می باشد، مستنداً به ماده 370 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن ابرام آن پرونده به دادگاه صادرکننده اعاده می گردد. رئیس شعبه 10 دیوان عالی کشورـ مستشار عبداله ‌پور ـ صدوقی‌ فر فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است