رابطه عسر و حرج زوجه و حرج زوج در طلاق

خلاصهٔ رأی

مورد اعتراض و طی دادخواست تقدیمی و لایحه پیوست تجدیدنظرخواهی نموده است.

متن کامل

رابطه عسر و حرج زوجه و حرج زوج در طلاق Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: رابطه عسر و حرج زوجه و حرج زوج در طلاق پیام: حتی اگر مقتضی صدور حکم طلاق به دلیل عسروحرج زوجه وجود داشته باشد، در فرضی که الزام به طلاق مستلزم حرج بر زوج است، حکم طلاق قابل ابرام نیست. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9209984436400197 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/05/31 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده خواهان زوجه خانم ش. ا. خانه دار با وکالت آقای س. ا. طی دادخواست تقدیمی به ریاست محترم دادگاه های عمومی و انقلاب شهرستان خ. به طرفیت خوانده همسرش آقای م. ن.و. شغل آزاد طرفین دعوی اهل و مقیم خوی تقاضای رسیدگی و صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بلحاظ عسروحرج شدید نموده و وکیل مذکور توضیح داده تاریخ1387/2/22 که زندگی مشترک را شروع کرده اند خوانده دعوی موکله را با طرح پرونده های متعدد واهی مبنی بر تدلیس و فسخ نکاح آزارو اذیت نموده و موجبات هتک حرمت وی و خانوادگی اش رافراهم و با بیان و شرح گذشته زندگی اش و طرح دعوی فسخ نکاح (که دادنامه های بدوی و تجدیدنظر و دیوان عالی کشور مبنی بر ردّ دعوی فسخ نکاح که ضمیمه پرونده است نشانگر آنست موجب عسروحرج موکله شده و امکان ادامه زندگی مشترک وجود ندارد. بعلاوه بلحاظ عدم توانایی مالی خوانده برای پرداخت نفقه و سایر حقوق قانونی اش ادامه زندگی را غیرقابل تحمل ساخته است لذا تقاضای رسیدگی و صدور حکم و گواهی عدم امکان سازش به منظور اجرای صیغه طلاق را نموده است و پرونده پس از تشریفات ثبت و ارجاع در شعبه هفتم دادگاه عمومی حقوقی خوی مطرح و در جلسه اولیه دادگاه وکیل خواهان گفته خواسته به شرح دادخواست است و مطالب مذکور را و اینکه زوج با طرح دعاوی موجب هتک حرمت و اذیّت و آزار روحی موکله شده و کاملاً در عسروحرج می باشد تکرار و تقاضای رسیدگی و صدور حکم طلاق نموده است و وکیل خوانده اظهار داشته طبق قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق طلاق حق مرد است و خواهان مدعی عسروحرج است در صورتیکه هیچگونه عسروحرج برای زوجه وجود نداشته و موکل زندگی خویش را دوست دارد و حاضر برای طلاق نمی باشد و طرح دعوی فسخ نکاح از سوی زوج نمی تواند از موجبات عسروحرج برای زوجه باشد و در خصوص نفقه نیز موکل حاضر به پرداخت نفقه زوجه می باشد و در صورتی عدم پرداخت نفقه موجب عسروحرج می شود که زوج برابر احکام صادره و علی رغم الزام وی به پرداخت نفقه از تأدیه نفقه امتناع نماید که در ما نحن فیه این امر محقق نشده است و تقاضای صدور حکم به ردّ دعوی خواهان نموده است و دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر و داور زوج نوشته پس از انجام مذاکرات لازم با زوج نامبرده اصرار بر تداوم زندگی مشترک دارد و حاضر به طلاق همسرش نمی باشد و متأسفانه با زوجه نتوانستم مذاکره داشته باشم و داور زوجه نیز ضمن بیان اظهارات زوجه از جمله اینکه گفته 6 سال است از عقد نکاح ما می گذرد و پس از طرح فسخ نکاح در دادگاه هیچ یا افراد خیراندیش را نفرستاند برای حل و فسخ قضیه چرا که قبلاً راضی به حلّ مشکل نبودند و در این شش سال به وجود اطلاع وی در چگونگی اوضاع و احوال معیشتی بنده از پرداخت حق و حقوق بنده از قبیل مهریه، نفقه، یارانه خودداری نمود و گفته این مدت را در عسروحرج سپری نموده ام و دیگر زندگی با همسری که بناحق به اتهام تدلیس و فسخ نکاح آبروی خانوادگی را از بین برده عاقبت خوشی نخواهد داشت و پزشک قانونی زوجه را غیرمدخوله ذکر نموده و کارشناس رسمی کلّ نفقه معوقه زوجه را مبلغ50/700/000 ریال تعیین نموده است و دادگاه پس از تحقیقات انجام شده در دادنامه شماره 000221-1392/2/28 در خصوص خواسته ش. ا. با وکالت س. الف.ز. به طرفیت م. ن.و. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش بلحاظ عسروحرج شدید با توجه به فتوکپی سند نکاحیه وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین را محرز و نظر به اینکه داوران تشخیص عدم امکان سازش طرفین داده اند دادگاه عسروحرج در ادامه زندگی مشترک نامبردگان را محرز و دعوی را ثابت تشخیص و نظر به اینکه زوجه 2عدد از سکه های خود را از مهریه بذل کرده به استناد مواد قانونی که ذکر کرده به صدور گواهی عدم امکان سازش اظهارنظر کرده است که از ناحیه زوج آقای م. ن.و. با وکالت الف. ب. مورد اعتراض و طی دادخواست تقدیمی و لایحه پیوست تجدیدنظرخواهی نموده است. لذا پرونده در شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی مطرح و در دادنامه شماره1375-1393/10/30 تجدیدنظرخواهی را وارد ندانسته و با قید اینکه حکم به الزام زوج به طلاق زوجه صادر می نماید دادنامه بدوی را تصحیح و آنرا تأیید نموده است. متعاقباً زوج آقای م. ن.و. با وکالت آقای الف. ب. نسبت به دادنامه شماره0001375-1393/10/30 دادگاه تجدیدنظر مذکور اعتراض و طی دادخواست فرجامی فرجام خواهی نموده است بدین جهت پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه (26 دیوان عالی کشور) ارجاع گردیده است.هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای رضا انصاری عضو ممیز و اوراق پرونده و دادنامه شماره 01375-1393/10/30 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی میدهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراض فرجام خواهی زوج آقای م. ن.و. به طرفیت همسرش خانم ش. ا. نسبت به دادنامه شماره فوق صادره از شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر استان آذربایجان غربی با توجه به محتویات پرونده و دفاعیات فرجام خواه در طول دادرسی و نامه شماره1473-1393/9/27 مرکز مداخله در بحران های فردی، خانوادگی، اجتماعی سازمان بهزیستی استان مبنی بر اینکه طبق اظهارات همسایگان، فرجام خواه(زوج) بیکار و فاقد درآمدی می باشد با اینکه اختیار طلاق با زوج است به حکم الطلاق بید من اخذ بالسّاق الزام زوج به طلاق و پرداخت 698 سکه بهارآزادی مستلزم حرج بر زوج است و قاعده لاحرج بر او نیز جاری است لذا ابرام دادنامه فرجام خواسته مشکل است و فرجام خواهی زوج وارد به نظر می رسد و ضمن نقض دادنامه پرونده به استناد بند ج ماده 401 قانون آئین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب درامور مدنی به دادگاه همعرض صادر کنندۀ رأی منقوض ارجاع می شود. شعبه 26 دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون رضا انصاری - محمد ربّانی نژاد فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است