رأی وحدت رویه شماره ۸۰۹

شمارهٔ آرای-وحدت-رویه-809 — دیوان عالی کشور

خلاصهٔ رأی

در دعاوی مطالبه خسارت ناشی از تصادفات رانندگی، شرکت بیمه‌گر مکلف به پرداخت خسارت تا سقف تعهدات بیمه‌نامه بوده و مابه‌التفاوت بر عهده مقصر حادثه است.

متن کامل

بسمه‌تعالی رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور شماره ۸۰۹ مورخ ۱۴۰۰/۰۱/۱۷ موضوع: مسئولیت شرکت بیمه در خسارت ناشی از تصادفات رانندگی و وصول مازاد از مسبب حادثه خلاصه جریان پرونده: در پرونده‌های تصادف رانندگی، شرکت‌های بیمه‌گر ادعا می‌کردند که مسئولیتشان محدود به سقف مندرج در بیمه‌نامه است و مازاد بر آن نیز از راننده مسبب قابل وصول است. اختلاف در مورد ترتیب مراجعه و تقدم مسئولیت بیمه یا مسبب بود. استدلال هیأت عمومی: قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به اشخاص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب ۱۳۹۵ تکالیف روشنی بر عهده شرکت‌های بیمه گذاشته است. ماده ۱۵ این قانون مقرر می‌دارد که بیمه‌گر مکلف است حداکثر پانزده روز پس از دریافت مدارک لازم، خسارت تعیین‌شده را پرداخت نماید. شرکت بیمه مکلف است خسارت را تا سقف تعهدات بیمه‌نامه پرداخت کند. مازاد بر سقف تعهدات از طریق طرح دعوا علیه مسبب قابل وصول است. این ترتیب از ماهیت قرارداد بیمه اجباری مشخص است که یک تعهد مستقل در برابر زیان‌دیده است. رأی هیأت عمومی: در دعاوی مطالبه خسارت ناشی از تصادفات رانندگی، شرکت بیمه‌گر مکلف به پرداخت خسارت تا سقف تعهدات بیمه‌نامه است. مابه‌التفاوت خسارات واقعی مازاد بر سقف تعهدات بیمه‌ای قابل مطالبه از مسبب حادثه است. زیان‌دیده می‌تواند هم‌زمان علیه بیمه‌گر (تا سقف بیمه) و مسبب (مازاد بر سقف) اقامه دعوا نماید. این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری لازم‌الاتباع است. رئیس هیأت عمومی دیوان عالی کشور