رأی شعبه ۲ دیوان عالی کشور

شمارهٔ رأی-شعبه-2-دیوان — شعبه ۲ دیوان عالی

خلاصهٔ رأی

تجدیدنظرخواهی از حکم غیابی منوط به انقضای مهلت واخواهی است و قبل از آن مسموع نیست.

متن کامل

بسمه‌تعالی رأی شعبه ۲ دیوان عالی کشور موضوع: انقضای مهلت واخواهی، شرط مسموع بودن تجدیدنظرخواهی از حکم غیابی خلاصه پرونده: محکوم‌علیه غایب از رأی غیابی صادره تجدیدنظرخواهی کرده بود در حالی که مهلت واخواهی هنوز منقضی نشده بود. دادگاه تجدیدنظر رأی را بررسی کرد. پرونده در دیوان عالی مطرح شد تا موضوع قابلیت تجدیدنظر از حکم غیابی قبل از انقضای مهلت واخواهی روشن شود. استدلال شعبه: به موجب مواد ۳۶۴ و ۳۶۵ قانون آیین دادرسی مدنی مصوب ۱۳۷۹، حکم غیابی که در مهلت قانونی واخواهی نشده باشد قطعی می‌شود. اما تا زمانی که مهلت واخواهی باقی است، شخص محکوم‌علیه غایب حق واخواهی دارد. واخواهی یک حق اصیل است که نسبت به تجدیدنظرخواهی مقدم است. هرگاه محکوم‌علیه غایب پیش از انقضای مهلت واخواهی مستقیماً تجدیدنظرخواهی نماید، این درخواست مسموع نیست زیرا اولاً رأی هنوز قطعی نشده و ثانیاً ارائه تجدیدنظرخواهی به معنای ضمنی انصراف از واخواهی تلقی نمی‌شود. محکوم‌علیه باید ابتدا از حق واخواهی استفاده کند و در صورتی که در مرحله واخواهی محکوم شود، آنگاه تجدیدنظرخواهی بنماید. رأی شعبه: تجدیدنظرخواهی از حکم غیابی منوط به انقضای مهلت واخواهی و عدم استفاده از آن است. تجدیدنظرخواهی قبل از انقضای مهلت واخواهی مسموع نبوده و قرار رد صادر می‌شود. این ضابطه از مجموع مواد ۳۶۴، ۳۶۵ و ۳۹۸ قانون آیین دادرسی مدنی استنباط می‌گردد. رئیس و مستشار شعبه ۲ دیوان عالی کشور