رأی دادگاه کیفری - کلاهبرداری
شمارهٔ کلاهبرداری-کیفری-تهران — دادگاه کیفری ۲ تهران
خلاصهٔ رأی
کلاهبرداری مستلزم توسل به وسایل متقلبانه و بردن مال غیر است. صرف عدم ایفای تعهد قراردادی کلاهبرداری نیست مگر اینکه قصد اولیه فریب بوده باشد.
متن کامل
بسمهتعالی رأی دادگاه کیفری ۲ تهران موضوع: کلاهبرداری و تمییز آن از عدم ایفای تعهد قراردادی خلاصه پرونده: متهم آقای «ر. ه.» برای پروژه ساختوساز مبالغی دریافت کرده و پروژه را نیمهکاره رها کرده بود. شاکیان ادعای کلاهبرداری داشتند. متهم میگفت پروژه به علت کمبود نقدینگی متوقف شده است. استدلال دادگاه: ماده ۱ قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری مصوب ۱۳۶۷ کلاهبرداری را چنین تعریف میکند: برداشتن مال دیگری از طریق توسل به وسایل متقلبانه. عنصر اصلی کلاهبرداری وسایل متقلبانه است که در ابتدای معامله وجود داشته باشد. در پرونده حاضر دلایل نشان میدهد متهم در ابتدا قصد اجرا داشته و مجوزهای لازم را نیز اخذ کرده است. مشکلات مالی پس از شروع پروژه پیش آمده. این نوع عدم ایفای تعهد قراردادی ماهیت مدنی دارد نه کیفری. اثبات سوءنیت ابتدایی لازم است. رأی دادگاه: صرف عدم ایفای تعهد قراردادی کلاهبرداری نیست مگر اینکه اثبات شود متهم از همان ابتدا قصد فریب و بردن مال دیگری را داشته است. با عدم اثبات سوءنیت ابتدایی متهم، قرار منع تعقیب صادر میشود. شاکیان میتوانند دعوای مدنی اقامه نمایند. قاضی دادگاه کیفری ۲ تهران