رأی دادگاه خانواده - حضانت
شمارهٔ حضانت-خانواده-تهران — دادگاه خانواده تهران
خلاصهٔ رأی
مصلحت طفل ملاک اصلی تعیین حضانت است و دادگاه میتواند با جلب نظر کارشناس، حضانت را برخلاف قواعد عمومی به یکی از والدین واگذار نماید.
متن کامل
بسمهتعالی رأی دادگاه خانواده تهران موضوع: تعیین حضانت بر اساس ملاک مصلحت طفل خلاصه پرونده: پس از طلاق، مادر تقاضای حضانت دختر ۱۰ ساله را داشت. پدر مدعی بود مادر از نظر مالی توانایی نگهداری را ندارد. مادر نیز مدعی بود پدر اعتیاد داشته اما اعتیاد را ترک کرده است. استدلال دادگاه: ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی مقرر میدارد برای نگهداری طفل مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و بعد از آن با پدر است مگر اینکه دادگاه به خاطر مصلحت طفل ترتیب دیگری مقرر کند. ماده ۱۱۷۳ در صورت مفسدهبودن حضانت برای طفل، دادگاه را مجاز به تغییر آن دانسته است. کودک بزرگتر از هفت سال است بنابراین اصل با پدر است. اما دادگاه ملزم است مصلحت طفل را ارزیابی کند. مددکار اجتماعی گزارش داد کودک با مادر رابطه عاطفی قویتری دارد و تغییر محیط برای وی آسیبرسان است. سابقه اعتیاد پدر هرچند ترک شده، عاملی است که باید در نظر گرفته شود. رأی دادگاه: مصلحت طفل ملاک اصلی تعیین حضانت است. با توجه به گزارش مددکار اجتماعی، سابقه زندگی کودک، و وضعیت عاطفی وی، حضانت به مادر سپرده میشود. حق ملاقات پدر هفتهای یک روز تعیین میگردد. دادگاه میتواند در صورت تغییر شرایط، حضانت را بازبینی کند. قاضی دادگاه خانواده تهران