رأی دادگاه - حضانت طفل و ملاک مصلحت کودک

شمارهٔ 1402/06/789 — شعبه ۲۶۱ دادگاه خانواده تهران

خلاصهٔ رأی

در تعیین حضانت فرزندان مصلحت کودک ملاک اصلی بوده و دادگاه با جلب نظر کارشناس در این خصوص تصمیم‌گیری می‌نماید.

متن کامل

بسمه‌تعالی رأی شعبه ۲۶۱ دادگاه خانواده تهران موضوع: حضانت فرزندان و ملاک مصلحت کودک خلاصه پرونده: پس از طلاق، مادر تقاضای حضانت پسر ۵ ساله و دختر ۹ ساله را داشت. پدر مدعی بود دختر بزرگتر از ۷ سال است و باید پیش پدر بماند. استدلال دادگاه: مواد ۱۱۶۹ و ۱۱۷۳ قانون مدنی و ماده ۲۹ قانون حمایت از خانواده مصوب ۱۳۹۱ چارچوب تعیین حضانت را مشخص کرده‌اند. ماده ۱۱۶۹ مقرر می‌دارد حضانت فرزند پسر تا سن ۷ سالگی و فرزند دختر تا ۷ سالگی با مادر است و بعد از آن با پدر - مگر اینکه دادگاه تشخیص دهد مصلحت طفل خلاف این است. «مصلحت طفل» معیار برتری دارد که می‌تواند قاعده سنی را نقض کند. مددکار اجتماعی گزارش داد که دختر ۹ ساله رابطه عاطفی قوی‌تری با مادر دارد. تغییر ناگهانی محیط برای وی آسیب‌رسان خواهد بود. علاوه بر این، پدر در شهر دیگری زندگی می‌کند که تغییر مدرسه را به همراه دارد. رأی دادگاه: با توجه به گزارش مددکار اجتماعی و مصلحت واقعی کودکان، حضانت هر دو فرزند (پسر ۵ ساله و دختر ۹ ساله) به مادر سپرده می‌شود. ملاقات پدر هفته‌ای دو روز تعیین می‌گردد. در صورت تغییر اساسی شرایط، هر یک از طرفین می‌توانند درخواست تجدیدنظر در حضانت بدهند. قاضی شعبه ۲۶۱ دادگاه خانواده تهران