دعوی استرداد جهیزیه

خلاصهٔ رأی

89ـ13/10/1388 مربوط به پرونده 882064 شعبه 231 دادگاه خانواده یک تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت زوج به استرداد جهیزیه همسر شرعی و قانونی اش مطابق با سیاهه موجود صادر شده است و دادنامه اصلاحی به شماره 100793ـ13/6/1391 نیز دارد از آن جهت که بر اساس رأی صادره ایراد و خدشه ای متوجه نیست وارد نمی باشد و از سوی معترض دلیلی که نقض یا بی اعتباری دادنامه های صادره را به نحو اساسی ایجاب نماید ابراز نشده است.

متن کامل

دعوی استرداد جهیزیه Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: دعوی استرداد جهیزیه پیام: جهیزیه زوجه به مالکیت زوج در نمی آید، زوج صرفاً حق انتفاع داشته و یدش امانی می باشد، لذا زوجه می تواند از اذن خود رجوع کند و استرداد آن را بخواهد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9209970224500149 تاریخ دادنامه قطعی : 1392/02/08 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی خانم م.الف. فرزند الف. به طرفیت آقای ح.ک. فرزند ب. به خواسته الزام خوانده به رد و تحویل اجناس و اقلام جهیزیه متعلقه به خواهان و موضوع سیاهه عادی مضبوط در پرونده با احراز رابطه زوجیت فی مابین طرفین و با توجه به محتویات پرونده و مستندات ابرازی خواهان و قرائن دیگر صحت مدعای مدعیه ثابت و محرز است و دلیلی به عدم رد و تحویل اجناس جهیزیه و اقلام سیاهه مورد مطالبه اقامه و ابراز نشده است و چون ید زوج بر اجناس جهیزیه زوجه امانی تلقی می شود و زوج فقط حق استفاده از آن در زندگی مشترک دارد، و با عنایت به اینکه با طرح دعوی و تقدیم دادخواست از اذن خود رجوع کرده است و عدم رضایت خود بر استمرار ید بر اقلام جهیزیه را اعلام نموده است و چون امین مکلف در صورت مطالبه مستودع عین اموال امانی را در وضعیت موجود به وی مسترد دارد، موجبی برای ادامه تصرفات زوج بر جهیزیه متعلقه به زوجه وجود ندارد و مستنداً به مادتین 619 - 620 از قانون مدنی و مستنداً به قاعده فقهی و شرعی (الناس مسلطون علی اموالهم) دادگاه خواسته خواهان را شرعی و قانونی دانسته و خود را به تحویل اجناس جهیزیه مندرج در سیاهه عادی پیوست در پرونده 21 قلم به خواهان محکوم می نماید. این رأی حضوری و ظرف بیست روز قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 231 دادگاه خانواده تهران ـ معنوی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ح.ک. به طرفیت خانم م.الف. با وکالت آقای ب.م. نسبت به دادنامه شماره 102389ـ13/10/1388 مربوط به پرونده 882064 شعبه 231 دادگاه خانواده یک تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت زوج به استرداد جهیزیه همسر شرعی و قانونی اش مطابق با سیاهه موجود صادر شده است و دادنامه اصلاحی به شماره 100793ـ13/6/1391 نیز دارد از آن جهت که بر اساس رأی صادره ایراد و خدشه ای متوجه نیست وارد نمی باشد و از سوی معترض دلیلی که نقض یا بی اعتباری دادنامه های صادره را به نحو اساسی ایجاب نماید ابراز نشده است. از محتویات پرونده، دادنامه های موجود و اظهارات به عمل آمده نیز چنین امری احراز نمی گردد، همچنین دلیلی بر استرداد جهیزیه مورد ادعا اقامه نشده است. بنابراین رأی بدوی که اساساً مطابق با موازین قانونی تشخیص داده می شود با حذف قلم اول که موضوع دادنامه 600471 - 20/6/1390 شعبه 188 دادگاه حقوقی تهران با خواسته استرداد مال منقول می باشد و به استناد دادنامه 9006247ـ30/11/1390 قطعیت یافته و خواهان بدوی هم ضمن صورت جلسه 13/10/1388 آنها را مستثنی نموده است و با رد درخواست تجدیدنظر و مستنداً به ماده 351 و قسمت اخیر ماده 358 قانون آیین دادرسی محاکم عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 21/1/1379 شمسی و با اصلاحیه به عمل آمده تأیید می گردد. این رأی حضوری است و با توجه به مواد 365 قانون آیین دادرسی یاد شده قطعی می باشد. رئیس شعبه 45 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه اصلانی ـ نحوی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است