دعوای الزام به بیمه کردن ساختمان

خلاصهٔ رأی

به بیمه نمودن ساختمان داشت می‌توانست این موضوع را با سازنده (پیمانکار) در قرارداد تصریح می‌نمود و همچنین در خصوص دعوی خواهان بر خواندگان دائر بر کسر 20 درصد قرارداد بابت نقض قرارداد چون در خصوص خواسته اولی خواهان حکم بر بطلان دعوی خواهان و در خصوص خواسته دوم خواهان حکم بر بی‬ حقی خواهان صادر و اعلام می‌گردد حکم صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‬های محترم تجدیدنظر استان تهران است.

متن کامل

دعوای الزام به بیمه کردن ساختمان Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: دعوای الزام به بیمه کردن ساختمان پیام: هر چند بر طبق مقررات ملی ساختمان مصوب سال 1384 کلیه قسمت های ساختمان باید تحت پوشش بیمه ای قرار بگیرد ولی چون بیمه نمودن ساختمان، اختیاری است بنابراین نمی توان اشخاص را برای انعقاد قرارداد با شرکت های بیمه ای الزام نمود. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309970270401062 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/08/06 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ر.الف. به ‬طرفیت آقایان ر.و و ... به خواسته الزام خواندگان به بیمه نمودن کلیه قسمت‌های ساختمان ده‬ ساله و کسر 20 درصد قرارداد بابت نقض قرارداد و خسارات دادرسی که خواهان مدعی شده که خواندگان به ‬صورت خودسرانه اقدام به تغییر نقشه نموده‌اند و همچنین طبق مقررات ملی ساختمان مصوب سال 1384 کلیه قسمت‌های ساختمان می‌بایست تحت پوشش بیمه‌ای قرار می‌گرفته که خواندگان اقدام ننموده‌اند دادگاه با بررسی محتویات پرونده دعوی خواهان را وارد نمی‌داند زیرا الزام خوانده از سوی دادگاه جهت بیمه نمودن ساختمان با قانون بیمه‬ های اختیاری در تعارض بوده و نمی‌توان افراد را جهت انعقاد قرارداد با شرکت‌های بیمه‌ای مجبور نمود و چنانچه خواهان به‬ عنوان مالک تمایل به بیمه نمودن ساختمان داشت می‌توانست این موضوع را با سازنده (پیمانکار) در قرارداد تصریح می‌نمود و همچنین در خصوص دعوی خواهان بر خواندگان دائر بر کسر 20 درصد قرارداد بابت نقض قرارداد چون در خصوص خواسته اولی خواهان حکم بر بطلان دعوی خواهان و در خصوص خواسته دوم خواهان حکم بر بی‬ حقی خواهان صادر و اعلام می‌گردد حکم صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‬های محترم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 186 دادگاه عمومی حقوقی تهران تیموری سندسی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ر.الف. علیه آقایان ر.و و... از دادنامه شماره 1098 مورخ 1392/9/30 شعبه 186 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به ‬موجب آن راجع به دعوای اولیه تجدیدنظرخواه مبنی بر الزام تجدیدنظرخواندگان نسبت به بیمه نمودن کلیه قسمت‌های ساختمان واقع در پلاک ثبتی ... تهران و کسر بیست درصد بابت نقض قرارداد مشارکت در ساخت ساختمان موصوف به جهت تغییر نقشه از ساخت سقفی سفالی به یونولیت حکم به رد دعوای طرح شده صادر گردیده است با دقت در محتویات پرونده نظر به اینکه بیمه کردن ساختمان جنبه اختیاری دارد و الزام تجدیدنظرخواندگان نسبت به بیمه نمودن ساختمان جواز قانونی ندارد و با توجه به اینکه قرارداد مشارکت در ساخت تشکیل شده میان طرفین راجع به نوع نقشه ساخت سفالی یا یونولیت و کسر بیست درصد بابت عدم اجرای آن ذکری به میان نیامده و از این حیث دادنامه موصوف مطابق موازین قانونی صادر گردیده است و نظر به اینکه تجدیدنظرخواه ایراد و اعتراض موجهی که نقض دادنامه را ایجاب نماید به عمل نیاورده و از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی نیز ایراد و اشکالی به دادنامه موصوف به نظر نمی‌رسد بنابراین به استنادماده 358 قانون آئین دادرسی دادگاه‬های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته عیناً تأیید می‌گردد این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 59 دادگاه تجدیدنظر استان تهران موسوی – نوروزی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است