درخواست طلاق زوجه به دلیل محکومیت کیفری زوج

خلاصهٔ رأی

به خواسته صدور حکم به الزام زوج به طلاق، عسروحرج و ضرب‌وجرح عمدی، حکم ضمیمه پرونده، نظریه داوران با عنایت به محتویات پرونده، مدارک استنادی، اظهارات خواهان، نظریات داوران، عدم دفاع خوانده دعوی خواهان وارد است.

متن کامل

درخواست طلاق زوجه به دلیل محکومیت کیفری زوج Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: درخواست طلاق زوجه به دلیل محکومیت کیفری زوج پیام: اعلام رضایت در پرونده کیفری (ضرب و جرح عمدی زوجه) به معنی اصرار نداشتن بر مجازات زوج است و منافاتی با تقاضای طلاق به دلیل تخلف ناشی از شروط ضمن عقد نکاح ندارد. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309970925600408 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/12/25 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1393/5/5 خانم ع.د. 65 ساله دادخواستی به طرفیت شوهرش ع.الف. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به جهت عسروحرج به دادگستری شهریار تقدیم می‌نماید و تصویر پنج فقره دادنامه بدوی و شورای حل اختلاف مبنی بر محکومیت شوهرش در رابطه با ایراد ضرب نسبت به وی را ضمیمه می‌نماید رسیدگی به شعبه ششم دادگاه عمومی شهریار محول می‌گردد. دادگاه برای 1392/5/18 تعیین وقت می‌کند که به دلیل عدم حضور خوانده وقت برای 1393/6/14 تجدید می‌شود. و در این جلسه دادگاه پس از استعلام اظهارات زوجه مبنی بر درخواست طلاق به‌عنوان عسروحرج زوج اعلام می‌کند من حاضر به طلاق نیستم. دادگاه قرار ارجاع به داوری صادر می‌کند. آقای ح.ش. به‌عنوان داور زوجه و آقای ح.ش. به‌عنوان داور زوج تعیین می‌گردند که در گزارش مشترکی اعلام می‌دارند با زوجه دو بار مذاکره شد و حاضر به انصراف از طلاق نیست. چند بار تلاش برای مذاکره حضوری یا تماس تلفنی با زوج انجام شد ولی ایشان از مذاکره حضوری و حتی صحبت تلفنی با ما خودداری نمود. به‌هرحال دادگاه بدون اقدام بیشتر و تشکیل جلسه بعدی در تاریخ 1392/6/24 به شرح زیر مبادرت به صدور رأی می‌نماید، در خصوص دعوی خانم ع.د. به طرفیت آقای ع.الف. به خواسته صدور حکم به الزام زوج به طلاق، عسروحرج و ضرب‌وجرح عمدی، حکم ضمیمه پرونده، نظریه داوران با عنایت به محتویات پرونده، مدارک استنادی، اظهارات خواهان، نظریات داوران، عدم دفاع خوانده دعوی خواهان وارد است. لذا دادگاه به استناد مواد 1،2،3 و 194 از قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 1119، 1120 و تبصره ماده 1133 و مواد 1134، 1139، 1143، 1144، 1145 و 1146 از قانون مدنی و مواد 26، 27، 32 و 33 از قانون حمایت خانواده مصوب 1393/12/1 و بند ب از شرایط مندرج در سند نکاحیه (ضمن عقد) حکم به الزام زوج به طلاق صادر و اعلام می‌دارد. بدین ترتیب: 1- نوع طلاق بائن است 2- فرزندان مشترک کبیر هستند 3- جهیزیه را بعداً اخذ می‌کند 4- اجرای صیغه طلاق منوط به تست بارداری می‌باشد. 5- زوجه مبلغ 100000 تومان بابت مهریه در قبال اخذ طلاق به زوج بذل می‌کند و الباقی را مطالبه می‌کند و با توجه به حق وکالت از طرف زوج، مبذول را قبول می‌کند 6- زوجه می‌تواند با مراجعه به یکی از دفاتر ثبت رسمی طلاق خود را مطلقه نماید. 7- اعتبار این حکم از تاریخ ابلاغ رأی فرجامی یا انقضای مهلت فرجام‌خواهی جهت ارائه به یکی از دفاتر ثبت رسمی طلاق شش ماه است. 8- در صورت امتناع زوج سردفتر به‌عنوان نماینده دادگاه صیغه طلاق را جاری نماید. این حکم ضروری است و ظرف بیست روز پس از ابلاغ دادنامه قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد. رأی به طرفین ابلاغ می‌شود و زوج در فرجه قانونی تجدیدنظرخواهی نموده و در لایحه خود اعلام می‌کند 1- ایشان از سال 1391 منزل مشترک را ترک کرده و من از محل سکونت وی اطلاع ندارم. 2- من هم‌اکنون اقدام به طرح دعوی تمکین نمودم و صدور قرار اناطه تا رسیدگی به دعوی تمکین مورد استدعا است 3- ایشان در مورد ایراد ضرب‌وجرح اعلام رضایت کرده است زوجه در پاسخ اعلام می‌دارد آراء مکرر در مورد محکومیت وی به ضرب‌وجرح اینجانب روشن بر عدم صحت ادعای ایشان می‌باشد. و تجدیدنظرخواهی وی صرفاً برای اتلاف وقت می‌باشد پرونده به دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارسال و به شعبه چهل و پنج دادگاه تجدیدنظر ارجاع می‌شود. دادگاه وقت رسیدگی تعیین نموده و در تاریخ 1393/10/10 با حضور خواهان مبادرت به رسیدگی می‌کند زوجه اظهار می‌دارد من زن دوم ایشان هستم، من 14 ساله بودم پدرم فوت کرده بود مرا شوهر دادند، در این مدت طولانی مرا زجر داده به بچه‌هایم غذا نمی‌داد. چند باری خواست اسید روی من بپاشد تمام بدنم علیل است من تمام مهریه و نفقه را در مقابل طلاق بذل می‌کنم جهیزیه هم نمی‌خواهم فقط می‌خواهم جانم را نجات دهم. ایشان معتاد است چندین بار در کمپ بستری شده از اول معتاد بود ولی اخیراً شیشه مصرف می‌کند. فرزندان مشترک همگی ازدواج کرده‌اند و حدود دو سال است از هم جدا هستیم. خوانده با وجود اعلام وقت رسیدگی در جلسه حضور ندارد. به‌هرحال در دادگاه در تاریخ 1393/10/14 طی دادنامه شماره 9309982640601169 مبادرت به صدور رأی به شرح زیر می‌نماید: تجدیدنظرخواهی آقای ع.الف. به طرفیت خانم ع.د. از دادنامه شماره 1591 مورخه 1393/6/24 شعبه محترم ششم دادگاه عمومی حقوقی خانواده شهریار که به‌موجب آن حکم به طلاق تجدیدنظرخوانده با درخواست زوجه به دلیل عسروحرج صادر گردیده است با توجه به اینکه زوجه به شرح صورت‌جلسه مورخ 1393/10/10 این پرونده کل مهریه و نفقه را در قبال طلاق به زوج بذل نموده است و اعلام داشته شوهرم بیست سال است اعتیاد دارد و با عنایت به نامه شماره 52/896- 1393/10/13 مؤسسه ترک اعتیاد ک. شهریار که اعلام داشته زوج از تاریخ 1392/8/16 الی 1392/9/12 در این مؤسسه بستری بوده است به‌علاوه زوج علی‌رغم ابلاغ در جلسه دادرسی این محکمه حضور نیافته و دفاعی نکرده و خواسته زوجه را تکذیب ننموده بنا به‌مراتب اعتراض وارد نمی‌باشد زیرا رأی بر اساس مقررات و موازین قانونی صادر شده و ایرادی از حیث ماهوی یا شکلی به آن وارد نیست و استدلال محکمه محترم بدوی و نیز مستندات آن صحیح می‌باشد و تجدیدنظرخواه دلیل یا دلایلی که موجبات نقض و یا بی‌اعتباری دادنامه را فراهم نماید ارائه ننموده لذا بنا به‌مراتب دادگاه مستنداً به قسمت اخیر ماده 351 و 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379/1/21 ضمن رد اعتراض معترض دادنامه معترض‌عنه را با اصلاح فوق تأیید می‌نماید. رأی دادگاه به‌موجب ماده 365 قانون فوق‌الذکر ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل فرجام‌خواهی در دیوان‌عالی کشور می‌باشد. دادنامه در تاریخ 1393/10/27 به زوج اعلام می‌شود که وی در تاریخ 1393/11/13 اقدام به فرجام‌خواهی می‌نماید. و طی لایحه خود اعلام می‌نماید رأی بر اساس عسر و حرج صادر شده است و زوجه در پرونده ایراد ضرب‌ و جرح اعلام رضایت نموده. در خصوص نفقه نیز ایشان تمکین ننموده و رد دادخواست الزام به تمکین تقدیم نموده که در شورای حل اختلاف در حال رسیدگی است تقاضای صدور قرار اناطه را دارم. به ‌هرحال پرونده به دیوان‌عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور با توجه به: 1- آراء متعدد صادره در مورد ایراد ضرب‌وجرح توسط زوج که مورد انکار وی نیست و رضایت از امر کیفری به معنی اصرار نداشتن بر مجازات وی منافات با تقاضای طلاق به دلیل عدم ضرورت تحمل ظلم بیشتر ندارد 2- ارائه مدارک لازم از سوی زوجه در مورد اعتیاد وی به مدت طولانی و عدم دفاع زوج در این مورد 3- بذل مهریه، نفقه و عدم مطالبه جهیزیه از سوی زوجه که مشخص می‌کند وی انگیزه مالی در تقاضای طلاق ندارد و با عنایت به سایر محتویات پرونده از جمله عدم حضور وی در هیچ‌یک از مراحل دادرسی و حتی عدم موافقت برای مذاکره با داوران تعیین‌شده از سوی دادگاه عسر و حرج زوجه در خصوص ادامه زندگی مشترک محرز می‌باشد و در لایحه فرجام‌خواهی مطلبی که موجب تخدیش دادنامه تجدیدنظرخواسته گردد ملاحظه نمی‌شود و تقدیم دادخواست تمکین پس از صدور رأی بدوی و تجدیدنظر نشان‌دهنده اراده جدی وی بر ادامه زندگی نیست بلکه می‌تواند به جهت دفع‌الوقت و جلوگیری از صدور حکم به نفع زوجه باشد علی‌هذا فرجام‌خواهی وی مردود اعلام و به استناد ماده 270 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام‌خواسته تأیید و ابرام می‌شود. رئیس و مستشار و عضو معاون شعبه 41 دیوان‌عالی کشور رازینی- ناصح- یکتن خدایی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 1 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است