درخواست طلاق زوجه به دلیل بیماری ایدز زوج

خلاصهٔ رأی

پیام: از آنجایی که بیماری ایدز، صعب العلاج است؛ ابتلاء زوج به این بیماری، از مصادیق عسر و حرج زوجه محسوب می شود و درخواست طلاق به استناد این امر پذیرفته است.

متن کامل

درخواست طلاق زوجه به دلیل بیماری ایدز زوج Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: درخواست طلاق زوجه به دلیل بیماری ایدز زوج پیام: از آنجایی که بیماری ایدز، صعب العلاج است؛ ابتلاء زوج به این بیماری، از مصادیق عسر و حرج زوجه محسوب می شود و درخواست طلاق به استناد این امر پذیرفته است. مستندات: بند 5 ماده 1130 قانون مدنی - شماره دادنامه قطعی : 9309970906100688 تاریخ دادنامه قطعی : 1393/11/18 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده چنین است که خانم م.الف. دادخواستی به طرفیت آقای ق.و. به انضمام تصویر سند نکاحیه به دادگاه‌های عمومی حقوقی آباده تقدیم و تقاضای صدور حکم طلاق بائن به استناد بندهای عقدنامه (بند 3 عقدنامه) نموده مضموناً بیان داشته که حسب سند رسمی نکاحیه شماره ... ثبت در دفتر رسمی ازدواج شماره ... آباده در تاریخ 1388/9/17 با خوانده ازدواج دائم نموده که حاصل آن فرزند مشترک پسری است به نام الف. که دو ساله می‌باشد و حالیه همسر وی مبتلا به بیماری صعب‌العلاج شده و شبکه بهداشت و پزشکی قانونی این موضوع را تأیید می‌نماید و از طرفی زوج ضمن عقد نکاح به وی وکالت بلاعزل با حق توکیل به غیر داده که در صورت تحقق هر یک از شروط ضمن عقد و تخلف از هر یک از آن‌ها خود را به یکی از انواع طلاق مطلقه نماید. پرونده به شعبۀ اول حقوقی آباده ارجاع و آن شعبه بدواً پرونده را جهت ایجاد صلح و سازش به شورای حل اختلاف ارسال داشته که طبق نظریه شورا امکان صلح و سازش فراهم نبوده و پرونده به دادگاه اعاده شده در جلسه مورخ 1392/3/27 که با حضور طرفین تشکیل گردیده، زوجه خواستۀ خود را تکرار نموده و زوج ضمن اقرار به ابتلا به بیماری ایدز اظهار داشته که: «قبول دارم که مبتلا به بیماری ایدز هستم. مدت سه سال است که متوجه شدم. همان موقع به همسرم گفتم. در این مدت با هم زندگی کردیم و هیچ مشکلی نداشتم و اکنون یک پسر دو ساله داریم. به هیچ عنوان حاضر به طلاق همسرم نیستم.» بنا به تصمیم دادگاه سوابق و نوع بیماری خوانده از مرکز بهداشت استعلام گردیده و مرکز مذکور در پاسخ طی نامۀ شماره 4522 مورخ 1392/4/10 اعلام داشته که فرد مذکور (آقای ق.و. خوانده پرونده) از سال 1387 مبتلا به بیماری (HIV) بوده و در این مرکز تحت مراقبت می‌باشد. ضمناً بیماری نامبرده فعلاً صعب‌العلاج بوده و درمان قطعی ندارد. آقای م.ر. با تقدیم وکالت‌نامه، خود را به‌عنوان وکیل خواهان معرفی نموده است. در تاریخ 1392/5/24 در وقت نوبتی دادگاه ضمن تشکیل جلسه به استناد مادۀ یک قانون طلاق و تبصرۀ ذیل آن، قرار ارجاع امر به داوری صادر و دستور ابلاغ آن را به طرفین جهت معرفی داور نیز صادر نموده است. خواهان برادر خویش آقای د.الف. و خوانده آقای م.ن. را به‌عنوان داور تعرفه و در دادگاه مراتب دادرسی و وظایف داوران به آنان تفهیم گردیده. داور زوج ضمن تقدیم نظریۀ خود اعلام کرده زوج تحت هیچ شرایطی حاضر به دادن طلاق نیست و تقاضای بازگشت به زندگی مشترک را دارد و داور زوجه هم در نظریۀ ابرازی مضموناً به مشکلات موجود فی‌مابین زوجین آقای ق.و. و خانم م.الف. ازجمله ترک انفاق از سوی زوجه به مدت بیش از یکسال و صدور دادنامه از شعبه 101 جزایی آباده نسبت به محکومیت ایشان به حبس تعزیری به مدت چهار ماه در پرونده کلاسه 920261 و اعتیاد شدید زوج به مواد مخدر و نیز بیماری صعب‌العلاج وی که آینده سلامت زوجه را به خطر می‌اندازد و قطع رابطه زناشویی به صلاح زوجه است و زوجه حاضر است کلیه حقوق مالی خویش من‌جمله مهریه را در حق زوج بذل کند و حضانت فرزند مشترک را در صورت پرداخت نفقه وی تقبل می‌نماید. پس از اخذ نتیجۀ آزمایش بارداری، شعبه اوّل دادگاه حقوقی آباده در تاریخ 1392/11/20 تشکیل جلسه داده و مضموناً با استدلال به اقرار خوانده به ابتلا به بیماری صعب‌العلاج HiV+ مثبت و تأیید موضوع توسط شبکه بهداشت و درمان آباده، بی‌نتیجه ماندن مساعی دادگاه و داوران جهت حصول سازش و اینکه زوجه حاضر شده در قبال طلاق کلیه حق‌وحقوق مالی خود را من‌جمله مهریه را بذل نماید، من‌حیث‌المجموع دعوی خواهان را وارد و ثابت تشخیص و با استناد به مواد 1119 و 1130 و 1146 قانون مدنی و بند 3 قسمت ب شرایط ضمن عقد نکاح و مادۀ 21 قانون حمایت خانواده حکم طلاق خلع را صادر و اعلام نموده است و حضانت فرزند مشترک را به استناد مادۀ 1173 قانون مدنی به عهدۀ زوجه گذاشته مقید به حق ملاقات زوج با فرزند خویش در هفته یکبار نموده است. دادنامه صادره به شماره 9209977510301187 مورخ 1392/11/27 مورد اعتراض خوانده واقع و ایشان ضمن تجدیدنظرخواهی از آن با تقدیم لایحه‌ای مضموناً بیان داشته که با مراجعه به پزشکان متخصص دیگر، متوجه شده است که فاقد بیماری ایدز است و پاسخ استعلام شبکه بهداشت و درمان و تشخیص شبکه بهداشت اشتباه بوده، لذا حاضر به متارکه نیستم و اقرار بنده صرفاً به خاطر پاسخ غلط و اشتباه شبکه بهداشت و درمان شهرستان بوده و طبق قانون لزوم ارائه گواهینامه پزشک قبل از وقوع ازدواج مصوب 1317 می‌بایست گواهینامه پزشک بر نداشتن امراض مسریه مهم را به دفاتر ازدواج ارائه تا اقدام به ثبت ازدواج شود، چنانچه مبتلا به بیماری‌های مذکور و مشابه بوده نتیجۀ آزمایشات قبل از وقوع ازدواج مثبت می‌شود. در حالیکه چنین نبود، لذا آمادگی خود را به اعزام مجدد به پزشکی قانونی اعلام و تقاضای نقض دادنامه را نموده است. وکیل تجدیدنظرخوانده هم با تقدیم لایحه‌ای مضموناً اظهار داشته انکار بعد از اقرار مطابق صراحت ماده 1277 قانون مدنی مسموع نیست و وفق مادۀ 1275 هرکس اقرار به حقی کند ملزم به اقرار خود خواهد بود و تنها نزد حاکم کذب یا اشتباه بودن آن باید اثبات شود و از سوی دیگر نداشتن بیماری مسری یا صعب‌العلاج زوج هنگام عقد ازدواج با ابتلاء وی به اینگونه بیماری‌ها بعد از ازدواج مانع آن نیست که زوجه بتواند بنا به مقررات مادۀ 1130 قانون مدنی درخواست طلاق نماید. لذا استدعای رد ادعاهای تجدیدنظرخواه و تأیید دادنامه معترضٌ‌عنه را دارد. شعبۀ 20 دادگاه تجدیدنظر استان شیراز مضموناً با استدلال به نظریۀ و پاسخ رئیس شبکه بهداشت و درمان شهرستان آباده مبنی بر ابتلای تجدیدنظرخواه به بیماری HIV مثبت صرف‌نظر از اقرار وی به ابتلاء به این بیماری و اینکه بیماری مذکور صعب‌العلاج بوده و فاقد درمان قطعی است؛ با اصدار دادنامۀ شماره 09309977121600075 مورخ 1393/2/2 ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد مادۀ 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را مطابق موازین قانونی تشخیص و عیناً استوار نموده است. پس از ابلاغ دادنامه مذکور به طرفین توسط آقای ق.و. مورد فرجام‌خواهی قرار گرفته و ایشان در توضیح خواسته خویش مبنی بر نقض دادنامۀ فرجام‌خواسته مضموناً اظهار داشته، اولاً: مطابق ماده 1133 قانون مدنی حق طلاق مطلقاً به مرد اختصاص داده شده، لذا رأی اصداری برخلاف نص صریح قانون می‌باشد. ثانیاً: مطابق مقررات قانون حمایت خانواده شرایطی همچون حبس بیش از 10 سال، ترک انفاق، جنون و غیره که در صورت ادامۀ زوجیت موجبات عسر و حرج زوجه را فراهم می‌آورد، از موارد حق تقدیم دادخواست طلاق توسط زوجه است. امّا بیماری HIV مثبت در زمان عقد ازدواج وجود نداشته و در زمان زوجیت حادث شده، و احتمال انتقال آن از زوج به زوجه وجود دارد. این مورد خارج از مواردی است که در قانون حمایت خانواده درج شده، لذا صدور رأی بر مبنای پذیرش خواسته زوجه خارج از موارد شرعی و قانونی بوده است. پرونده به دیوان‌عالی‌کشور ارسال و پس از وصول به این شعبه ارجاع گردیده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای اکبری عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده مشاوره نموده و چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور صرف‌نظر از اقرار صریح فرجام‌خواه به ابتلاء به بیماری صعب‌العلاج و فعلاً فاقد درمان قطعی HIV مثبت (ایدز) در مراحل رسیدگی بدوی و فرجام‌خواهی و انکار بلاوجه در مرحلۀ تجدیدنظرخواهی و با عنایت به اعلام نظر رسمی و کارشناسی ادارۀ شبکه بهداشت و درمان شهرستان آباده مبنی بر ابتلاء فرجام‌خواه به بیماری HIV مثبت و اینکه ایشان از سال 1387 به این بیماری مبتلا بوده و در آن مرکز تحت مراقبت می‌باشد و بیماری فعلاً صعب‌العلاج بوده و درمان قطعی ندارد و با توجه به بند 5 مادۀ 1130 قانون مدنی که ابتلاء زوج به بیماری‌های صعب‌العلاج روانی یا ساری یا هر عارضه صعب‌العلاج دیگری که زندگی مشترک را مختل نماید از موارد و موجبات عسر و حرج زوجه تلقی نموده، و از طرف دیگر فرجام‌خواه دلیل موجهی که موجبات تخدیش دادنامۀ فرجام‌خواسته را فراهم آورد ارائه نکرده، لذا دادنامۀ فرجام‌خواسته مصون از خدشه تشخیص و مستنداً به مادۀ 370 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، عیناً ابرام می‌گردد. دفتر پرونده به مرجع مربوطه اعاده شود. اعضاء معاون شعبه اول دیوان‌عالی‌کشور حیاتی - اکبری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 1 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است