دادگاه صالح رسیدگی به تعهدات مبتنی بر اقرارنامه

خلاصهٔ رأی

دادگاه صالح رسیدگی به تعهدات مبتنی بر اقرارنامه Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه

متن کامل

دادگاه صالح رسیدگی به تعهدات مبتنی بر اقرارنامه Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: دادگاه صالح رسیدگی به تعهدات مبتنی بر اقرارنامه پیام: اقرارنامه عقد و قرارداد تلقی نمی شود و لذا دعوی راجع به انجام تعهدات مذکور در آن از شمول قواعد راجع به صلاحیت دادگاه راجع به اعمال حقوقی (موضوع ماده 13قانون آیین دادرسی مدنی) خارج است و دعوی باید مطابق اصول در محل اقامت خوانده اقامه شود. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9109970908900618 تاریخ دادنامه قطعی : 1391/10/11 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده شعبه دوم دادگاه عمومی ب در خصوص دعوی مطروحه از سوی خانم الف.الف. به طرفیت آقای م.د. به خواسته الزام خوانده به ایفای تعهد مندرج در اقرارنامه رسمی شماره 2633-14/11/85 با این توضیح که خوانده همسر شرعی و قانونی خوانده می باشد و خوانده طی اقرارنامه مذکور متعهد به پرداخت 2000 سکه تمام بهار آزادی عندالمطالبه شده است با توجه به محل اقامت خوانده که تهران می باشد و مشارالیه در دادگاه نیز اظهار داشته که مدت 13 سال است تهران سکونت دارد و کارمند رسمی در تهران می باشد، به علاوه در اقرار نامه مذکور که یک طرف تعهدی از سوی خوانده اعلام شده عقدی واقع نشده لذا خود را صالح به رسیدگی ندانسته و قرار عدم صلاحیت خود را به صلاحیت دادگاه های عمومی تهران صادر نموده و شعبه 146 دادگاه عمومی تهران نیز نظر به اینکه در اقرار نامه مستند دعوی، محل اجرای اقرارنامه در صورت عدم پرداخت، همان دفترخانه ذکر شده، مستنداً به ماده 13 قانون آیین دادرسی مدنی خود را صالح به رسیدگی ندانسته و قرار عدم صلاحیت به اعتبار دادگاه های عمومی ب صادر نموده که در نهایت با توجه به حدوث اختلاف در رسیدگی به دعوی مربوطه پرونده به دیوان عالی کشور ارسال شده که به این شعبه ارجاع شده و توسط دفتر ثبت و تکمیل گردیده و اینک تحت نظر است . رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اختلاف در صلاحیت بین شعبه دوم دادگاه عمومی ب و شعبه 146 دادگاه عمومی تهران در رسیدگی به دعوی مطروحه از سوی خواهان به خواسته ایفای تعهد در اقرار نامه رسمی مستند دعوی نظر به اینکه در رسیدگی به دعاوی حقوقی اصل بر صلاحیت دادگاه محل اقامت خوانده است (ماده 11 قانون آیین دادرسی مدنی) و همان گونه که دادگاه عمومی ب در قرار عدم صلاحیت صادره استدلال نموده، اقرارنامه از شمول مقررات ماده 13 در خصوص اموال منقول که از عقد و قرارداد [ناشی] شده باشد به عنوان یکی از استثنائات ماده 11 با توجه به اینکه اقرارنامه عقد و قرارداد تلقی نمی شود، خارج است لذا با تأیید صلاحیت دادگاه عمومی تهران(محل اقامت خوانده) قرار عدم صلاحیت صادره از دادگاه عمومی ب بدین وسیله حل اختلاف می گردد و پرونده را جهت ادامه رسیدگی به شعبه 146 دادگاه عمومی تهران ارجاع می نماید. رییس شعبه 5 دیوان عالی کشور - مستشار معینی - تقویان فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است