خروج اموال مستأجر توسط موجر پس از انقضا مهلت اجاره

خلاصهٔ رأی

اگرچه درقانون جدید( قانون مجازات اسلامی 1392) این تصریح وجودندارد لیکن بنظرمی رسد که این امر بمنظورعدم نیازبه تصریح حذف شده وعدم ضرورت به نوشتن آن توسط قانونگذار تشخیص داده شده است.

متن کامل

خروج اموال مستأجر توسط موجر پس از انقضا مهلت اجاره Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: خروج اموال مستأجر توسط موجر پس از انقضا مهلت اجاره پیام: صرف خروج اموال مستأجر ازمنزل استیجاری توسط مالک پس از انقضا مهلت اجاره وقراردادن آن درنقاط عمومی ساختمان،ربودن به شمار نیامده و عمل مرتکب مصداق بزه سرقت نیست. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9309982218600948 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/07/13 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی رای دادگاه در خصوص شکایتهای آقای پ. ت. فرزند ع. علیه خانم م. م. فرزند الف. با وکالت آقای ع. ج.ن. و خانم س. ر.ز. دایر بر 1 - سرقت 2 - مزاحمت 3 - ممانعت 4- انتقال منافع مال 5 - تحصیل مال نامشروع 6 - تخریب قفل 7 - تهدید برای اخذ وجه 8 - دخالت و تصرف در اموال توقیفی نظر به گزارش، شکایت، شهادت شهود، کشف اموال شاکی ید و تصرف متهم که قبلاَ منکر وجود اموال در تصرف و ید خود شده بود و محکومیت متهم در دادنامه شماره 910699 شعبه 61 دادگاه تجدید نظر تحت عنوان ورود بعنف به ملک دیگر، گزارش مامورین مبنی کشف اموال شاکی و شهادت شهود شاکی در مورد اموال مورد اختلاف و فاکتورهای خرید ارائه شده توسط شاکی اتهام متهم در مورد سرقت محرز است لذا دادگاه مستنداَ به مواد 656 و 667 قانون مجازات اسلامی متهم را به تحمل شش ماه حبس و ده ضربه شلاق و رد اموال مسروقه به شرح دو صورتجلسه و دو لیست تهیه شده که در یکی 63 قلم و در دیگری 36 قلم ذکر شده به شاکی محکوم می نماید اما در خصوص اتهامهای مزاحمت و ممانعت با توجه به اتمام مهلت اجاره و عدم وجود حق مالکیت نسبت به منافع تا مزاحمت و ممانعت به آن مصداق پیدا کند و فقد عنصر مادی جرائم مذکور و همچنین چون مالکیت بر منافع نداشت انتقال منافع مال فاقد عنصر مادی است همچنین تحصیل مال نامشروع تحت عنوان سرقت مورد محکومیت واقع شد و دارای عنوان خاص دیگری قرار نمی گیرد و چون در سرقت نیز تحصیل مال نامشروع ملحوظ است و دلیلی بر دخالت و تصرف در اموال توقیف شده وجود ندارد و اگر در اموال مسروقه تخریب انجام شده می تواند قیمت کارشناسی بجهت تلف ارزش آن را دریافت نماید لذا مستنداَ به ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب درامور کیفری حکم برائت صادر می نماید همچنین در مورد سرقت بقیه اموال اعلامی شاکی بجزء موارد مورد محکومیت (نود و نه قلم) دلیلی بر سرقت سایر اموال موجود نیست لذا مستنداَ به ماده 177 قانون فوق الذکر حکم برائت صادر می نماید. در مورد شکایتهای تهدید و تخریب با توجه به اینکه طبق ماده 106 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 شاکی مهلت یکساله جهت طرح شکایت داشت بعد از مهلت یک ساله اقدام به شکایت نموده است لذا دادگاه مستنداَ به ماده فوق الذکر قرار سقوط شکایت کیفری را صادر و اعلام می نماید. در خصوص دعوای آقای پ. ت. فرزند علی بطرفیت خانم م. م. فرزند الف. بخواسته مطالبه مبلغ یکصد و پنجاه هفت میلیون و نهصد و پنجاه دو هزار تومان بابت ضرر و زیان ناشی از وقوع جرم به جهت آماده نبودن جهت رسیدگی مفتوح باقی می ماند. رای صادر شده ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی در دادگاه م. تجدید نظر استان است. رئیس شعبه 101 جزایی دادگاه بخش لواسانات-رضا معصوم زاده رأی دادگاه تجدیدنظر استان درمورد تجدیدنظرخواهی خانم م. م. باوکالت آقایان الف. د. و الف. س.ب. بطرفیت آقای پ. ت. نسبت به دادنامه شماره 1015 مورخ1393/08/25 صادره ازشعبه 101 دادگاه عمومی جزائی بخش لواسانات که متضمن محکومیت نامبرده به اتهام سرقت به تحمل ششماه حبس وده ضربه شلاق ورد اموال است بشرح ذیل وارد میباشد.اولاٌ: عنصرربودن که عنصر مادی ورکن اصلی بزه سرقت است درمانحن فیه بوقوع نپیوسته است بدین ترتیب که درحقوق کیفری ایران ربودن مال مفهومی مضیق ومحدود داشته وصرف تصاحب مال دیگری سرقت محسوب نمیشود، دراین پرونده حسب ادعای شاکی بخش ازاموال موجوددرملک استیجاری دربیرون از واحد مذکوربرده شده بطورمثال درانتهای راه پله یا نزدیک استخر گذاشته شده است تجدیدنظرخوانده آقای پ. ت. درجلسه دادرسی این دادگاه مدعی شده که بیست وسه قلم ازاموال مربوط به منزل استیجاری ایشان درمنزل مالک خانم م. م. یافت شده است ، لیکن درپاسخ به سئوال دادگاه که کدامیک ازاموالتان درمنزل شخصی مالک یافت شده است صرفاٌ به صورتجلسه بیست وسه قلم کالای مضبوط درپرونده استناد نموده که آن هم اختلافی است وصرفاٌ به یک قلم به عبارت تابلوی رنگ روغن تصریح نموده است . لذا عنصر ربودن دراین پرونده موجود نبوده ودلایل کافی مبنی بریافتن اموال شاکی درمنزل تجدیدنظرخواه موجود نمی باشد وصرف خروج اموال مورد ادعا ازمنزل استیجاری توسط مالک وقراردادن آن درنقاط عمومی ساختمان ربودن تلقی نمیگردد ، ثانیاٌ: عنصر معنوی بزه سرقت با توجه به نحوه اقدامات تجدیدنظرخواه به وقوع نپیوسته ، جرم سرقت نیازمند نیت خاص بردن مال به منظورسرقت است ، دربند4 ماده 198 قانون مجازات اسلامی سابق تصریح شده بود که باید سارق مال رابعنوان دزدی برداشته باشد.اگرچه درقانون جدید( قانون مجازات اسلامی 1392) این تصریح وجودندارد لیکن بنظرمی رسد که این امر بمنظورعدم نیازبه تصریح حذف شده وعدم ضرورت به نوشتن آن توسط قانونگذار تشخیص داده شده است. زیرا بدیهی است که درهرجرمی عنصر معنوی ازعناصرمتشکله جرم است وجرم سرقت نیاز به نیت خاص بردن مال غیربه قصد سرقت دارد. دراین پرونده نیزملاحظه می گرددکه تجدیدنظرخواه درحال اضطرارناشی ازعدم پرداخت اجاره بهاء ویا به هر دلیل دیگری بخشی ازاموال شاکی رابدون قصد سرقت وبدون قصد تملک صرفاٌ دربیرون ازمنزل استیجاری قرارداده است وحسب صورتجلسه مورخ1393/08/05 دردادگاه بدوی خانم م. م. ( مالک )اعلام داشته که (شاکی تخلیه اساس را انجام داده وسایل باقیمانده راهم نگه داشته تا اجاره بهاء رابدهد) .هچنین باتوجه به دعاوی حقوق مطروحه فیمایین تجدیدنظرخواه وتجدیدنظرخوانده ومطالبات ایشان ازیکدیگر وقرائن وامارات موجودازجمله خارج ننمودن اموال ازدسترسی درایام وضع یدبرآنها وانگیزه تجدیدنظرخواه ازانجام رفتارمادی ونتیجتاٌ بنابه فقدان دورکن ازارکان اصلی بزه سرقت (عنصر مادی ومعنوی ) وضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته وبه استناد اصل برائت رای به برائت تجدیدنظرخواه خانم م. م. صادرواعلام می گردد. امادرجهت اجرای ماده 215 قانون مجازات اسلامی باعنایت به اینکه وکیل تجدیدنظرخواه تنها اموال مورد تائید موکلش را یکعدد قاب عکس وکمدجای لباس اعلام داشته حکم به استرداد این دوقلم به تجدیدنظرخوانده آقای پ. ت. ی صادرواعلام می گردد بدیهی است باتوجه به اختلاف مالکیت نسبت به لیست های اموال مضبوط درپرونده شایسته است که تجدیدنظرخوانده مبادرت به اقدام حقوقی نمایند. امادرخصوص تجدیدنظرخواهی آقای پ. ت. بطرفیت خانم م. م. ازدادنامه مذکورراجع به مزاحمت وممانعت ازحق وانتقال منافع مال وتحصیل نامشروع وتخریب قفل وتهدید برای اخذ مال ودخالت وتصرف دراموال توقیفی وسرقت سایراموال ادعایی که متضمن حکم به برائت وقرارموقوفی تعقیب به جهت مرورزمان است واردنمی باشد وبنظرمیرسد که استدلال دادگاه م. بدوی دراین موارد موجه ومستدل است وتجدیدنظرخواهی نیزمنطبق با ماده 434 قانون آئین دادرسی کیفری سال 1392 نمی باشد فلذا دادگاه مستنداٌ به بندالف ماده 455قانون مذکور ضمن رد تجدیدنظرخواهی آقای پ. ت. دادنامه تجدیدنظرخواسته رادراین قسمت عیناٌ تایید واستوار می نماید رای صادره قطعی است. شعبه 27 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار و مستشار منصور طالب پور - مرتضی کیاستی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است