حدود مسئولیت شریک مشاع در فرض استفاده مازاد بر حصه خود

خلاصهٔ رأی

حدود مسئولیت شریک مشاع در فرض استفاده مازاد بر حصه خود Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهش

متن کامل

حدود مسئولیت شریک مشاع در فرض استفاده مازاد بر حصه خود Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: حدود مسئولیت شریک مشاع در فرض استفاده مازاد بر حصه خود پیام: هر یک از مالکین مشاع در ذره ذره ملک مشاع شریک بوده و به میزان حصه مشاعی خود منتفع از منافع هستند؛ بنابراین چنانچه هر یک از شرکاء مازاد بر حصه مالکیت مشاعی خود از منافع یا عین ملک استفاده کند، در مقابل سایر شرکاء مسئول بوده و باید به نسبت ایام تصرف خود اجرت المثل به شرکاء دیگر پرداخت نماید. مستندات: ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی) - شماره دادنامه قطعی : 9409970221800675 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/06/25 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: دادگاه تجدیدنظر استان دادگاه بدوی مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی دادگاه بدوی شماره پرونده : 9309980213700035 شماره دادنامه : 9309970213700599 تاریخ : 1393/07/01 رای دادگاه در خصوص دعوی ر.الف. چ. به وکالت از ن. غ. بطرفیت ح. پ. به خواسته الزام به تحویل عین مستاجره و پرداخت اجرت المثل ایام تصرف به شرح سند اجاره نامه انتقالی .....-1392/02/09 بانضمام خسارات دادرسی نظر به اسناد و مدارک و البته مفاد سند مذکور و پاسخ ثبتی واصله از ثبت اسناد و املاک حاکی از افراز مستاجر (خواهان) به تحویل مورد اجاره و اینکه حسب اظهارات ماخوذه طرفین و وکیل خواهان با توجه به دعاوی متعدد علیه مالکین مشاعی و البته مالک عرصه و اعیان (خوانده) و تخلفات صورت گرفته در ملک که باعث تعطیلی ملک گردیده و عملاً خواهان نیز از استیفاء منافع چهار دانگ حقوق سرقفلی خود محروم گردیده و تبعا خوانده هیچگونه ممانعتی از تصرفات خواهان نسبت به سهم وی (دودانگ) صورت نگرفته است لهذا دعوی خواهان را وارد ندانسته مستنداً به مواد 197 از قانون آئین دادرسی مدنی حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می دارد رای صادره حضوری ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل پژوهش در محاکم استان می باشد. رئیس شعبه 1049 دادگاه عمومی قاضی مامور شعبه 186 دادگاه عمومی حقوقی تهران - خلجی رأی دادگاه تجدیدنظر استان آن قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 9309970213700599 مورخ 1393/7/1 صادره از شعبه 186 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه ن. غ. با وکالت ر.الف. چالاکی بخواسته الزام به تحویل عین مستاجره موضوع اجاره نامه رسمی شماره .....مورخ 1392/2/9 تنظیمی در دفترخانه ......اسناد رسمی تهران راجع به دو دانگ از ششدانگ یکباب مغازه واقع در طبقه همکف به مساحت 187 متر مربع به شماره قطعه اول به شماره .....فرعی از .....اصلی مفروز و باقی مانده فرعی از اصلی مذکور واقع در بخش .....تهران اشعار دارد در اساس موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و متضمن جهت موجه در نقض آن نمی باشد زیرا که اولاً دعوی تحویل عین مستأجره ناظر به مواردی می باشد که برغم انعقاد عقد اجاره موجر از تحویل عین مستأجره در جهت استیفاء منفعت به مستأجر امتناع نموده باشد که با امتناع متعهد از ایفاء تعهد متعهدله می تواند با مراجعه به حاکم الزام وی را به انجام تعهد درخواست نماید این در حالیست که در مانحن فیه مبنای روابط استیجاری تجدیدنظرخواه و استقرار مالکیت وی نسبت به منافع عین مستأجره قرارداد عادی مورخ 1358/11/16 و 1374/1/17 بوده است که بموجب قراردادهای موصوف نادر غ. و ع. ک. مبادرت به انعقاد قرارداد اجاره با مالک نسبت به مغازه مختلف فیه نموده اند و در تاریخ موخر 1374/1/17 مورد اجاره را به ن. غ. (تجدیدنظرخواه) واگذار نموده اند که در قراردادهای موصوف صرفاً اشاره به یک باب مغازه به مساحت 25 متر مربع شده است که از زمان انعقاد قرارداد اجاره نیز عین مستأجره که در قرارداد توصیف شده است در اختیار مستأجر قرار گرفته و از آن استیفاء منفعت می نماید ثانیاً هرچند در اجاره نامه رسمی شماره ....مورخ 1392/12/9 تنظیمی در دفترخانه ......اسناد تهران اشاره به مورد اجاره به میزان دو دانگ از ششدانگ منافع عین مستاجره به مساحت 187 متر مربع جزء پلاک ثبتی ....فرعی از ....اصلی مفروز و باقی مانده از اصلی مذکور واقع در بخش ....تهران شده است لیکن با عدم استیفاء منفعت وی نسبت به دو دانگ و استقرار تجدیدنظرخوانده نسبت به مازاد بر بیست و پنج متر مربع در تعارض با حقوق مالک مشاعی منافع می باشد اما این موضوع خروج موضوعی از بحث تحویل عین مستأجره داشته و مستأجر می تواند بطریق مقتضی دعوی خود را در جهت استیلاء بر عین مستأجره از دادگاه درخواست نماید از این رو دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی در این قسمت مستنداً به قسمت آخر از ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را نتیجتاً تایید و استوار می نماید لیکن آن بخش از دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر بطلان دعوی تجدیدنظرخواه ن. غ. بخواسته مطالبه اجرت المثل از سال 1374 نسبت به دو دانگ از ششدانگ عین مستأجره اشعار دارد مخالف قانون و مقررات موضوعه و مدارک ابرازی بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه از تاریخ 1392/2/9 لغایت تاریخ اصدار این دادنامه وارد و متضمن جهت موجه در نقض آن می باشد زیرا که اولاً مراتب مالکیت تجدیدنظرخواه نسبت به منافع عین مستاجره به مساحت 187 متر مربع بنحو اشاعه به دلالت قرارداد اجاره رسمی شماره .....مورخ 1392/2/9 تنظیمی در دفترخانه اسناد رسمی شماره ....تهران مفروغ عنه می باشد که با توجه به مقررات حاکم بر املاک و منافع مشاعی هر یک از مالکین مشاع در ذره ذره ملک مشاع شریک بوده و به میزان حصه مشاعی خود منتفع از منافع می باشند و چنانچه هر یک از شرکاء مازاد بر حصه مالکیت مشاعی خود از منافع یا عین ملک استفاده نماید در مقابل سایر شرکاء مسئول بوده و لزوماً می بایست به نسبت ایام تصرف خود اجرت المثل به شرکاء دیگر پرداخت نماید که در دوسیه مطمح نظر هرچند استقرار تجدیدنظرخواه در عین مستاجره (قسمتی از آن) در راستای قرارداد اجاره عادی مورخ 1358/11/16 و 1374/1/17 بوده که در قراردادهای موصوف اشاره به عین مستاجره بصورت مفروزی (یک باب مغازه به مساحت 25 متر مربع) شده است لیکن با اصدار و تنظیم اجاره نامه رسمی شماره ....در تاریخ 1392/12/9 مشارالیه از تاریخ مذکور نسبت به دو دانگ از ششدانگ منافع علاقه مالکیت داشته و بر میزان علاقه مالکیت مشاعی استحقاق دریافت اجرت المثل را داشته و قبل از تاریخ مذکور بلحاظ اینکه مبنای استقرار اجاره نامه عادی بوده که در آن به یک باب مغازه 25 متری اشاره شده و آن مغازه در ید و تصرف مستاجر بوده استحقاق دریافت اجرت المثل را ندارد. ثانیاً میزان اجرت المثل ایام تصرف به تفکیک توسط هیأت کارشناسان رسمی دادگستری برآورد گردیده است که حسب نظریه ابرازی اجرت المثل بطور توسط از تاریخ 1392/2/9 ماهیانه 43/000/000 ریال برآورد شده است که تجدیدنظرخواه صرفاً استحقاق دریافت اجرت المثل کسری مساحت به میزان 37/3 متر مربع را دارند با این توضیح که اجرت المثل ایام تصرف ششدانگ به مساحت 187 متر مربع از تاریخ 1392/2/9 از قرار ماهیانه 43/000/000 ریال بوده است که لزوماً می بایست 25 متر مربع از این مساحت کسر و سپس اجرت المثل ان 25 متر مربع از 43/000/000 ریال کسر شود و سپس 37/3 متر مربع نیز از اجرت المثل باقی مانده محاسبه و به تجدیدنظرخواه پرداخت شود که مبنای محاسبه از تاریخ صدور سند رسمی 1392/2/9 لغایت تاریخ صدور حکم 1394/6/25 می باشد که اجرای احکام مکلف به محاسبه آن می باشد و مازاد بر تاریخ های اعلامی نظر به عدم استحقاق تجدیدنظرخواه دعوی وی مردود می باشد در ضمن نظر به عدم پرداخت هزینه دادرسی بطور کامل اجرای دادنامه منوط به پرداخت الباقی هزینه دادرسی می باشد. رأی صادره حضوری و قطعی است. شعبه 18 دادگاه تجدیدنظراستان تهران - رئیس و مستشار عزت اله امانی شلمزاری - علی کرمی صادق آبادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است