تکلیف دادگاه در فرض اعلام آمادگی زوجه به بذل مهریه

خلاصهٔ رأی

پیام: در فرضی که زوجه، حاضر به بذل باقیمانده مهریه در قبال رضایت زوج به طلاق باشد و این امر را در دادگاه اعلام کرده باشد، صدور حکم به الزام زوج به طلاق و پرداخت مهریه، تحمیل حرج به زوج و از موجبات نقض رای در مرحله فرجام خواهی است.

متن کامل

تکلیف دادگاه در فرض اعلام آمادگی زوجه به بذل مهریه Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: تکلیف دادگاه در فرض اعلام آمادگی زوجه به بذل مهریه پیام: در فرضی که زوجه، حاضر به بذل باقیمانده مهریه در قبال رضایت زوج به طلاق باشد و این امر را در دادگاه اعلام کرده باشد، صدور حکم به الزام زوج به طلاق و پرداخت مهریه، تحمیل حرج به زوج و از موجبات نقض رای در مرحله فرجام خواهی است. مستندات: شماره دادنامه قطعی : 9209981210800522 تاریخ دادنامه قطعی : 1395/03/18 گروه رأی : حقوقی آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده خانم ن. ی. با وکالت خانم الف. الف. به طرفیت آقای م. ی.پ. دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق( عسروحرجی) تقدیم دادگاه عمومی آمل نموده و در شرح آن اظهار داشته: موکله در تاریخ88/9/6 به عقد دائم زوجه درآمده است و به دلیل مشکلات شروع زندگی مشترک میسر نگردیده و زوج از انجام وظایف قانونی پرداخت نفقه استنکاف می نماید ضمناً با توجه به ضرب وشتم و تهدید و افتراء صورت پذیرفته توسط زوج عملاً موکله در عسروحرج شدید به سر می برد که دادنامه اصداری از شعبه104 با شماره1219 که در شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان منجر به تأیید دادنامه گردید پرونده به شورای حل اختلاف ارجاع شده است آن شورا با تشکیل جلساتی موفق به اصلاح و سازش بین زوجین نشده است پرونده را به دادگاه ارائه نموده در جلسه اول دادگاه وکیل خواهان خواسته را به شرح دادخواست تقدیمی بیان داشته و زوجه نیز گفته مهریه جداگانه مطالبه شده یک سکه را بذل می نمایم جهیزیه را مسترد نمودم بابت نفقه پرونده جداگانه تشکیل شده است. دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر می نماید وکیل زوج ادعا نموده بر حسب اظهار موکل مواقعه صورت گرفته است ولی زوجه منکر مواقعه می باشد داوران نتوانسته اند بین زوجین اصلاح برقرار نمایند. شعبه هشتم دادگاه عمومی حقوقی آمل طی دادنامه 1038-92/6/18 با عنایت به محتویات پرونده و احراز رابطه زوجیت دائم و اینکه مساعی داوران در اصلاح ذات البین مؤثر واقع نگردید و ملاحظه آراء صادره به شماره00219و 00616 از شعبه140 کیفری آمل که متضمن محکومیت زوج به توهین و فحاشی و افتراء نسبت به زوجه بوده عسروحرج زوجه را ثابت و محرز تشخیص و مستنداً به ماده1130 ق.م و ماده26 و 33 ق.ح.خ و نظر به باکره بودن زوجه به دلالت گواهی پزشکی قانونی شماره8326-92/5/13 حکم به الزام زوج به مطلقه نمودن زوجه صادر می نماید. زوج با وکالت الف. ص. از دادنامه صادره تجدیدنظرخواهی می نماید و اظهار می دارد از آنجائیکه رأی صادره بر خلاف قانون و بدوت توجه به مستندات ابرازی اصدار یافته معترض ظرف یک هفته لایحه تکمیلی را ارائه خواهم نمود که مورد اعتراض وکیل زوجه نیز قرار گرفته و استمهال وکیل زوج با توجه به ابلاغ دادخواست و لایحه اعت ر. تنظیم لایحه تکمیلی فاقد وجاهت قانونی است و وکیل زوج در لایحه تکمیلی اظهار داشته موکله عاشقانه همسر خویش را دوست دارد و اشتیاق وافر به ادامه زندگی مشترک دارد آیا جرم توهین سوای از زندگی زوجه در گرفتن رأی توهین حسب اظهار موکل که در گذشته اتفاق افتاده موجب سختی و مشقت در ادامه زندگی زناشویی در آتیه می گردد اثبات مواردی ( که نامبرده است در لایحه) در گذشته دلیل طلاق نیست با عنایت به توصیه های فراوانی که از ائمه معصومین(ع) و احادیث نبوی(ص) درخصوص تشکیل و حفظ زندگی مشترک و کیان خانواده و مذمت طلاق و با توجه به علاقه وافر موکل به ادامه زندگی مشترک و از سوی زوجه چنین امری موجود است و دخالتهای نابجای خانواده ها موجب از هم گسیختگی است در جلسه دادگاه خانم ن. ی. اظهار داشته طبق رأی دادگاه جزایی که پیوست پرونده می باشد ایشان( زوج) نسبت به بنده سوءرفتار دارند که به 6 ماه حبس محکوم شدند البته این بار به دادگاه شکایت کردم در صورتی که ضرب و جرح های ایشان این یک بار نبوده دادگاه پرونده جزایی که مورد استناد وکیل زوجه بود به شماره کلاسه3300717 اخذ که گزارشی از آن در صفحه 123 پرونده مکتوب که مبنی بر آن است که زوج آقای م. ی.پ. 74 ضربه شلاق و 6 ماه حبس محکوم شده است و حکم درباره وی اجرا و نصف محکومیت حبس را آزادی مشروط گرفته است و در جلسه دادگاه تجدیدنظر زوجه نیز به مدخوله بودن خود اقرار نموده است و گفته مجدداً که در اسفند ماه سا 89 عروسی کردیم حدود 6 ماه با هم زندگی مشترک داشتیم در این مدت همبستر نشدیم تعداد420 عدد سکه مهریه من است و نه عدد از آن را گرفتم و اگر همسرم موافقت با طلاق کند باقیمانده را بذل می کنم ولی وکیل زوج گفت موکل خواهان ادامه زندگی مشترک می باشد و زوجه وکیلی دیگر به نام آقای ح. ک. را انتخاب که مشارالیه نیز لایحه ای تقدیم دادگاه تجدیدنظر می نماید که به دلائل ضرب و شتم و تهمت و افتراء زوج نسبت به زوجه و خودداری زوج از نزدیکی با زوجه و ضرب و شتم زوجه داخل دانشگاه توسط زوج را از موارد عسروحرج زوجه شمرده است. شعبه12 دادگاه تجدیدنظر استان مازندران طی دادنامه شماره500976-94/7/25 زوجه همچنان اصرار بر جدایی دارد و دادگاه پرونده استنادی مطالبه و خلاصه ای از آن در پرونده منعکس که بر اساس آن زوج به جرم توهین و افتراء به حبس و شلاق محکوم گردید از طرفی زوجین از سال 90 تا کنون جدا از هم زندگی می کنند ادامه این وضعیت موجب عسروحرج زوجه است لیکن زوجین در خصوص مواقعه و عدم مواقعه اختلاف دارند با توجه به این که اصل بر عدم انجام مواقعه است و گواهی پزشکی قانونی نیز مؤید آن است و قول زوجه نیز مطابق با اصل است لذا قول زوجه مقدم و قابل پذیرش است از این رو ضمن رد تجدیدنظرخواهی بعمل آمده دادنامه تجدیدنظرخواسته تأیید می گردد و از دادنامه صادره فوق زوج با وکالت آقای الف. ص. فرجام خواهی نموده است و اظهار داشته شعبه11 دادگاه تجدیدنظر در رأی شماره00949 به دلیل باکره بودن زوجه و عدم رابطه زناشویی مشارالیها را مستحق حق حبس دانسته و رأی بر بی حقی تمکین موکل صادر نموده ولی فرجام خوانده در جلسه رسیدگی شعبه12 تجدیدنظر که اکنون مورد فرجام خواهی قرار گرفته اقرار به ادام زندگی مشترک در مدت6 ماه از اسفندماه تا مردادماه سال90 بر خلاف استدلال دادگاه تجدیدنظر که عدم حضور زوجه را از موارد عسروحرج دانسته و مدت 6 ماه زندگی مشترک زناشویی با وجود سلامت جسمی موکل در امر زناشویی دلیل قاطع بر بی اعتباری اصل می باشد و لایحه ای نیز از سوی وکیل زوجه در مقام تبادل لوایح تقدیم و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای محمد ربّانی نژاد عضو ممیز و اوراق پرونده و دادنامه شماره 0976-94/7/25 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رأی میدهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراض فرجام خواهی آقای م. ی.پ. با وکالت آقای الف. ص. به طرفیت همسرش خانم ن. ی. نسبت به دادنامه شماره فوق صادره از شعبه دوازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران با توجه به محتویات پرونده و نظر به اینکه زوجه در جلسه دادگاه تجدیدنظر اعلام داشته تعداد 420 عدد سکه مهریه اش می باشد نه عدد ازآن را گرفته است و اگر همسرش با طلاق موافقت کند باقیمانده مهریه را بذل می کند و این پیشنهاد توسط دادگاه صریحاً به زوج اعلام نشده است و دادنامه فرجام خواسته با بذل و قبول بذل چه وکالت از سوی زوج توسط زوجه با توجه به مطالب ابرازی طرفین و محتویات پرونده و یا قبول بذل از سوی دادگاه به عنوان ولی ممتنع قابل ابرام بود لیکن با وصف مراتب ابرام مشکل است زیرا با اینکه خود زوجه حاضر است به بذل باقیمانده مهریه در قبال طلاق حکم دادگاه به الزام زوج به طلاق و پرداخت باقیمانده مهریه که 410 عدد سکه بهارآزادی به زوجه بابت مهریه تحمیل حرج به زوج می شد که بر خلاف قاعده لاحرج است فلذا ضمن نقض دادنامه فرجام خواسته پرونده به استناد بند الف ماده401 ق.آ.د.م به دادگاه محترم صادر کننده رأی عودت می یابد./ر رضا انصاری (رئیس) محمد ربّانی نژاد( عضو معاون) فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری اطلاعات قوه قضاییه روزنامه رسمی کشور معاونت حقوقی قوه قضاییه مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه نسخه کلیه حقوق برای پژوهشگاه قوه قضاییه محفوظ است