تهدید منجر آسیب های شرفی و حیثیتی حین آدم ربایی

خلاصهٔ رأی

پیام: چنانچه مرتکب با تهدید به آسیب های شرفی و حیثیتی نسبت به بزه دیده مرتکب آدم ربایی منتج به صدمات حیثیتی شود،عمل ارتکابی مصداق بزه آدم ربایی مشدد بوده و تهدید مذکور فاقد مجازات مستقل است.

متن کامل

تهدید منجر آسیب های شرفی و حیثیتی حین آدم ربایی Toggle navigation صفحه اصلی درباره ما درباره پژوهشگاه قوه قضائیه درباره پژوهشکده آرا تماس با ما دریافت نظرات و پیشنهادها عنوان: تهدید منجر آسیب های شرفی و حیثیتی حین آدم ربایی پیام: چنانچه مرتکب با تهدید به آسیب های شرفی و حیثیتی نسبت به بزه دیده مرتکب آدم ربایی منتج به صدمات حیثیتی شود،عمل ارتکابی مصداق بزه آدم ربایی مشدد بوده و تهدید مذکور فاقد مجازات مستقل است. مستندات: ماده 621 قانون مجازات اسلامی 1375- شماره دادنامه قطعی : 9309985188801094 تاریخ دادنامه قطعی : 1394/05/06 گروه رأی : کیفری آراء منتخب پرونده: شعبه دیوان عالی کشور مشخصات متن نتیجه تحلیلی کلید واژه ها نمایه قوانین مرتبط گردش پرونده عین عبارت چاپ متن متن تجمیعی پرونده قلم یکان ایران میترا ترافیک زر یاقوت تیتر رأی خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده در ساعت 22:00 مورخۀ 1393/9/20 شخصی به نام آقای م. الف. به اتفاق فرزندانش به نام‌های ع و الف. الف. اهل و ساکن شهرستان ... ضمن مراجعه به کلانتری ... و اعلام اینکه «در ساعت 20:45 مورخه فوق شخصی به نام ب. خ. فرزند 15 ساله‌اش به نام الف. را سوار بر موتورسیکلت خود کرده و با سرعت زیاد به طرف پشت پارکی برده و پس از کتک کاری، او را به زور مورد تجاوز قرار داده است» اقدام قانونی در خصوص موضوع و رسیدگی به موارد اعلامی را درخواست کرده است. با اعلام مراتب به دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان مذکور و ارجاع قضیه به شعبه دوم بازپرسی و شروع به تحقیق پیرامون موضوع و در تحقیقات انجام شده از پدر مجنی علیه به هویت م. الف. نامبرده ضمن توضیحاتی چنین متذکر شده است که شب جاری پسرم به نام الف. الف. 14 ساله به منزل آمد و گفت که با شخصی به نام ب. خ. دعوا کرده‌ام لذا پسر دیگرم به اتفاق الف. جهت پیگیری موضوع به داخل روستا رفتند و من هم پشت سرِ آنها به منظور جلوگیری از دعوا به داخل روستا رفتم و مانع از وقوع درگیری شدم سپس هر پسرانم را به خانه بردم و بعد از اینکه به منزل رسیدیم، پسرم الف. به برادرش ع و نیز به مادر خود می‌گوید که ب. خ. او را اغفال و سوار موتورش کرده و سپس به پُشت پارک ... برده و با کتک کاری و تهدید وی را مورد تجاوز جنسی قرار داده است. ص 6. از مجنی علیه به نام آقای الف. الف. 14 ساله محصل نیز تحقیق لازم معمول و نامبرده هم به شرح ما وقع پرداخته و طی مطالبی چنین اظهار کرده است من حدود ساعت 20:45 دقیقه امشب از مسیر فلکه دفاع مقدس از منزل دوستم به خانه خودمان به --‌- رفتم که فردی به نام ب. خ. اهل و ساکن --‌- با موتورسیکلت کنارم ایستاد و به من گفت بیا شما را هم برسانم و بنده چون او را می‌شناختم اطمینان کردم و سوار موتورش شدم و مرا از مسیر قبرستان ... با سرعت زیاد به ... برد و در پشت ... در حالیکه کسی آنجا حضور نداشت به من پیشنهاد عمل جنسی داد که من مقاومت کردم وی با چوب اقدام به کتک کاری من کرد و سپس با تهدید و توسل به زور با من عمل لواط انجام داد که باعث خونریزی جزئی شده که خون به شورت بنده آغشته شده و بعد از اینکه اقدام به عمل تجاوز جنسی نمود مجدداً مرا سوار موتورش کرد و در فلکه ...رها نمود و من هم به خانه خودمان رفتم و موضوع را به خانواده گفتم...الخ ص 3. در معاینات انجام شده از مجنی علیه آقای الف. الف. ، مرکز پزشکی قانونی شهرستان ... به شرح نامه شمارۀ 2993/1-1393/9/23 کبودی و پارگی در ناحیه مقعد که بر اثر دخول جسم سخت طی سه روز گذشته بوده و نیز کبودی زانو و ساعد راست و خلف تنه را مورد تأیید قرار داده است. ص 28. در اولین تحقیقات به عمل آمده از متهم به نام ب. خ. متولد سال1372، نامبرده مورد استجواب مأمور بازجو قرار گرفته و این اتهامات را به وی تفهیم شده: متهم هستید به اغفال آقای الف. الف. و آدم ربائی چه توضیحی دارید که چنین بیان داشته است: بله قبول دارم، اشتباه کردم و تقاضای بخشش دارم. و در پاسخ به سؤال دیگر چنین گفته است...عرض شود آقای الف. در باشگاه بیلیارد (کلوپ) بود من هم آنجا بودم و من به او گفتم می‌آیی تا با هم دوری بزنیم او هم قبول کرد لذا وی را سوار موتور کردم و از مسیر میدان ... به میدان ... و از آنجا به پارک ... رفتیم، آنجا دوری زدیم سپس به پُشت تپه ها رفتیم و موتور را نگه داشتم و بعد به الف. گفتم که مدتی است کف کرده‌ام می‌خواهم با تو عمل مقاربت جنسی (نزدیکی) انجام دهم و او به من گفت فقط به هیچکسی نگو سپس خودش شلوارش را درآورد و بنده هم با وی نزدیکی کردم و بنده هیچ کتک کاری نسبت به وی انجام نداده‌ام و ادعای شاکی در خصوص کتک‌کاری و اینکه از مسیر قبرستان‌ها کهنه او را پُشت پارک ... برده‌ام را قبول ندارم...الخ ص 7. در تاریخ ۱۳۹3/9/31 از متهم در حضور بازپرس پرونده تحقیق شده و هنگامی که شرح دلائل اتهامات انتسابی دائر به ایراد ضرب و جرح عمدی، تهدید، آدم ربائی از طریق اغفال شاکی و انجام عمل شنیع لواط ایقابی به وی تفهیم گردید نامبرده چنین جواب داده است. ما در کلوپ بیلیارد نشسته بودیم بعد به الف. الف. گفتم بیا یک دوری بزنیم بعد رفتیم طرف پارک هفت تپه پُشت خاک‌ها بعد موتور را نگه داشتم بعد بهش گفتم کف کردم می‌خواهم با تو حال کنم ولی او به من گفت به هیچکسی نگو که این را کردیم، اتهام را قبول دارم...الخ (صفحات 17 تا 19 پرونده). متعاقب اقدامات فوق و پاره‌ای تحقیقات دیگر بالاخره بازپرس مرجوع الیه اتهام انتسابی به آقای ب. خ. از حیث آدم ربائی، ایراد ضرب و جرح عمدی و تهدید نسبت به شاکی را احراز نموده و از این حیث مبادرت به صدور قرار مجرمیت وی نموده سپس نسبت به اتهام دیگر متهم دائر به لواط ایقابی با توجه به نوع اتهام و اینکه رسیدگی به اینگونه اتهامات مباشرتاً در صلاحیت محاکم کیفری استان بوده لذا از این لحاظ نیز با نفی صلاحیت ذاتی از خود قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی دادگاه‌های کیفری استان ... را صادر که پس از موافقت معاون دادستان ... و صدور کیفرخواست مربوطه و ارسال پرونده به مرجع ذی‌صلاح، رسیدگی به مورد به شعبه 41 دادگاه کیفری استان مذکور مستقر در شهرستان ق. ارجاع و این دادگاه سلسله اقداماتی در زمینه رسیدگی به موضوع انجام و در جریان آن پس از استماع شکایت مجنی علیه و پدرش آقای م. الف. ، دادگاه شرح دلائل اتهام مبنی بر آدم ربائی، ایراد ضرب و جرح عمدی و تهدید نسبت به شاکی به آقای ب. خ. تفهیم که نامبرده به دفاع پرداخته و چنین اظهار نموده است...قبول ندارم، نزده‌ام گواهی پزشکی قانونی را قبول ندارم، با رضایت خودش بوده است، من از باشگاه بیلیارد سوار موتور خودم کرده‌ام نمی‌دانستم آدم ربائی چیست، با رضایت خودش برده‌ام، آدم ربائی نبوده است و تهدید نکرده‌ام...الخ ص 91. متهم به عنوان آخرین دفاع چنین گفته است...اتهام را قبول ندارم، با رضایت بوده است، نزده‌ام، گواهی پزشکی قانونی را قبول ندارم، آدم ربائی نبوده خودش سوار موتورم شد و تهدید نبود شوخی کردم. ضمناً آقای م.ع به وکالت از متهم نیز به دفاع از موکل خود پرداخته که مشروح مدافعات وی در صورت‌جلسۀ مورخۀ ۱۳۹3/10/25 انعکاس دارد. سرانجام دادگاه با اعلام ختم رسیدگی حکم قضایا را طی دادنامۀ شمارۀ 79-93-1393/12/12 صادر که در قسمت‌هائی از آن عیناً چنین آمده است...در خصوص اتهام آقای ب. خ. دائر به آدم ربائی با وسیله نقلیه (موتورسیکلت) و ضرر حیثیتی و تهدید و انجام لواط دخولی و ایراد صدمه بدنی عمدی نسبت به مجنی علیه الف. الف. 14 ساله با توجه به شکایت م. الف. ولی قهری مجنی علیه، گواهی پزشکی قانونی، تحقیقات و گزارش موثق مأمورین و اقاریر متعدد متهم در مراحل مختلف تحقیق و بازجوئی به فریب شاکی و سوار نمودن وی به موتورسیکلت در شب هنگام و انتقال او به حاشیه پارک... و ارتکاب فعل حرام و ارضاء او و یافته شدن دستکش آلوده به مایع منی و خون زخمی ایجاد شده در مقعد مجنی علیه بزهکاری نامبرده درخصوص آدم ربائی و تهدید و ایراد ضرب و جرح عمدی محرز است دادگاه مستنداً به مادۀ 134 و 621 و 669 قانون مجازات اسلامی مصوب سال‌های 1392 و 1375 متهم را در مورد آدم ربائی به تحمل 15 سال حبس درخصوص تهدید به تحمل 2 سال حبس و 74 ضربه شلاق تعزیری و مستنداً به مواد 449 و 714 قانون‌های مذکور متهم را به پرداخت شش هزارم دیه کامله بابت کبودی‌های مقعد و زانوی راست و ساعد راست و خلف تنه و یک درصد دیه کامله بابت ارش پارگی مقعد در حق الف. الف. محکوم می‌نماید. امّا در خصوص اتهام متهم دائر به ارتکاب لواط دخولی با توجه به محتویات پرونده و عدم کفایت دلائل در خصوص دخول آلت متهم بیشتر از ختنه‌گاه در مقعد شاکی وجود شبهه در این خصوص و عنایت به قاعده درء در حدود و اصل برائت، دادگاه افعال و اقدامات متهم را درحد تفخیذ محرز دانسته مستنداً به تبصرۀ مادۀ 235 و مادۀ 236 قانون مجازات اسلامی متهم را به تحمل 100 ضربه شلاق (حدّی) محکوم می‌نماید و نامبرده را مستنداً به مادۀ 177 قانون آیین دادرسی کیفری از اتهام لواط ایقابی تبرئه می‌نماید...الخ. دادنامۀ مزبور در تاریخ ۱۳۹4/2/10 به آقای م. غ ابلاغ قانونی شده و نامبرده به وکالت از محکوم علیه در فرجه قانونی اعتراضاتی نسبت به رأی صادره معمول و رسیدگی در مقام فرجام‌خواهی را درخواست نموده است. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و انجام اقدامات لازمه در نهایت رسیدگی به مورد به این شعبه محول گردیده است. مشروح لایحه وکیل فرجام‌خواه در موقع طرح موضوع و صدور رأی قرائت می‌شود. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای قاسم پناو عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای مهرداد حبیبی دادیار دادسرای دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر نقض بلاارجاع دادنامه در خصوص دو سال حبس ب. خ. در خصوص تهدید حیثیتی و شرفی و ابرام دادنامه در سایر قسمت‌ها، در خصوص دادنامه شماره 79-93-1393/12/12 تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رأی می‌دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور دربارۀ تقاضای آقای ب. خ. با وکالت آقای م. غ مبنی بر فرجام‌خواهی از رأی شمارۀ 79-93-1393/12/12 شعبه 41 دادگاه کیفری استان خ. مستقر در شهرستان ق. که بر اساس آن فرجام‌خواه از حیث اتهام ربودن شخص کمتر از 15 سال با وسیله نقلیه به استناد قسمت اخیر مادۀ 621 قانون تعزیرات به تحمل 15 سال حبس و از جهت تهدید حیثیتی یا شرفی هم به استناد مادۀ 669 قانون مذکور به تحمل دو سال حبس تعزیری و نیز از لحاظ ایراد ضرب و جرح عمدی به تأدیه دیه‌های متعلقه و ارش‌های مربوطه و بالاخره از بابت اتهام دیگرش دائر به تفخیذ با آقای الف. الف. 14 ساله به تحمل یکصد ضربه شلاق حدّی محکوم گردیده است، توجهاً به اوراق پرونده و گزارش عضو ممیز شعبه اولاً: تهدید به ضررهای نفسی یا شرفی موضوع مادۀ 669 قانون تعزیرات به اموری اطلاق می‌شود که موجب لکه دار شدن شرف و آبروی تهدید شونده می‌گردد که در ماده فوق خود به خود جرم مستقلی است. از سوئی در بزه آدم‌ربائی چنانچه عمل ارتکابی توأم با آسیب حیثیتی و شرفی باشد در آن صورت مرتکب به حداکثر مجازات تعیین شده در مادۀ 621 قانون مذکور یعنی حداکثر 15 سال محکوم خواهد شد و در نتیجه آسیب‌های وارده در این ماده از عوامل مشدده بزه آدم‌ربائی تلقی می‌گردد بنا به مراتب چون ضررهای نفسی یا شرفی موضوع مادۀ اخیرالذکر که به صورت جرم مرکب در این ماده آمده است همان بزهی است که به طور جرم مستقل در مادۀ 669 قانون مورد بحث بیان شده است لذا تکرار و یا تشدید کیفر مذکور در مادۀ مربوط به تهدید مستقل، دیگر قابلیت اعمال مجدد برای همان جرم (ضررهای نفسی یا شرفی) ندارد و از این لحاظ آن بخش از دادنامه تجدیدنظرخواسته که متضمن محکومیت فرجام‌خواه به تحمل دو سال حبس از بابت تهدید نفسی یا شرفی یا حیثیتی می‌باشد مواجه با اشکال تشخیص و با استناد به قسمت اخیر بند یک ذیل شق الف ذیل مادۀ 469 قانون آئین دادرسی کیفری آن را نقض بلاارجاع می‌نماید. ثانیاً: امّا در سایر قسمت‌های دادنامه که ناظر به محکومیت تجدیدنظرخواه به تحمل 15 سال حبس تعزیری از بابت آدم‌ربائی با وسیله نقلیه منجر به آسیب حیثیتی مجنی علیه 14 ساله و نیز تحمل یکصد ضربه شلاق حدی بابت تفخیذ و ایضاً پرداخت دیه‌های متعلقه و ارش در حق مجنی علیه می‌باشد با عنایت به اوراق پرونده و استدلال دادگاه، اعتراضات وکیل فرجام‌خواه موجه به نظر نمی‌رسد چه آنکه موارد اعلامی در لایحه اعتراضیه تقدیمی با هیچکدام از شقوق مختلفه مادۀ 464 قانون اخیرالذکر انطباق ندارد و چون رأی فرجام‌خواسته در بخش‌های اشعاری مواجه با اشکال خاصی نیست مستند به بند الف از مادۀ 469 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 عیناً ابرام می‌نماید. رأی صادره در قسمت‌هائی که مورد ابرام قرار گرفته است قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 4 دیوان عالی کشور قاسم پناه - حیدری قاسمی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی نقد رأی نام * : رایانامه * : توضیح: کدتصویری: تعدادموافق: 0 ـ تعدادمخالف: 0 نقدهای شما تماس با ما نشانی: تهران اتوبان چمران شمال ، اتوبان یادگار جنوب، بعد از خروجی اوین درکه، پشت مجتمع دشت بهشت، خیابان شهید قدوسی کد پستی : 1983846514 تلفــــن : 22376843 دورنگار : 22376840 سامانه پیام کوتاه:5000969900070 رایانامه : bijp@jri.ac.ir پیوندها پژوهشگاه قوه قضاییه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران مرکز آمار و فناوری